Friday, April 29, 2011

The AIESEC New Year festival!

This blog is dedicated to Poorna and Prasanna, because of their hard work and because they kept asking me to write the blog :D

Lieve familie en vrienden!

Laat ik beginnen met te zeggen dat we allemaal erg genoten hebben van jullie reacties op Ravi's verhaal! Het is leuk om te horen dat jullie zijn verhaal over onze belevenissen kunnen waarderen. Hij bedankt dan ook iedereen voor de complimenten! Maar dan nu waar ik over wil schrijven het AIESEC-event van afgelopen zondag. Door dat het hier de afgelopen week veel heeft gestormd had ik niet de mogelijkheid om de blog eerder te schrijven. Maar vandaag straalt de zon weer als van ouds en heb ik een uurtje over dus ga mn best doen!
Aansteken van de oillamp

Afgelopen zondag was er een AIESEC event. Zoals jullie weten is AIESEC de organisatie waarmee ik naar Sri Lanka ben gekomen. Doordat ik redelijk ver van Colombo en Nugegoda zit, had ik nog niet zoveel AIESEC'ers ontmoet. Ook hoopte ik meteen wat andere interns te ontmoeten maar helaas zijn die niet in grote getallen op komen dagen. Uiteindelijk waren er maar twee anderen, dat was erg jammer maar goed. s' Ochtends op tijd opgestaan zodat we rond half 10 aankwamen. Natuurlijk veel te vroeg, want al de begin tijd 9.00 uur is... je begrijpt het! Ravi kon er helaas niet bij zijn want die is was ziek. Hij heeft me wel weggebracht. Rond elven zijn we dan begonnen met het festival. Heel traditioneel met aansteken van de oillamp. En het voeren van milkrice (een persoon gaat dan met een stuk milkrice de kamer rond en iedereen neemt een klein hapje). En als laatste het koken van melk, als het overkookt dan brengt dat voorspoed/succes (prosperity)! Toen waren er wat snacks die we konden eten, waar ik eerder ook al over verteld heb. Daarna begonnen de spelletjes! Het leuke is dat veel van deze spelletjes overeenkomen met de oud-hollandse spelletjes van Koninginnedag! Zo heb ik mee gedaan aan:
Sla de pinata!
  • Olifanten oog--> teken geblindoekt het oog in de olifant. Ik heb de olifant in zn totaal gemist!
  • Sla the pinata--> Geblindoekt moet je dan een potje uit de lucht slaan. Ik heb hard geraakt... met mn hoofd :D
  • lemon-spoonrace--> een limoen op een lepel in je mond en dan rennen! Hier was ik best goed in, maar toch op het laatste moment viel de limoen van mn lepel!
  • wie knalt als eerste de ballon --> ik in ieder geval niet!!!
  • raad het aantal pitten in een stuk fruit--> geen idee wat voor fruit het was. Bleek een papaya te zijn met ik geloof 48 pitten, zat er met mijn 272 ver ver naast!
  • koekhappen maar dan met kleine broodjes--> hier was ik echt goed in, maar ik had toch ook een honger!!!
  • waterbalon overgooien--> dit was echt heel erg leuk. Ik en mijn partner Praveen gingen heel lekker en behoorde tot de laatste vijf! Na verschillende waarschuwingen dat ik echt geen zin had om helemaal doorweekt te raken, gebeurde natuurlijk het onvermijdelijke, hij gooit de ballon en die explodeerd in mijn handen, mijn hele broek doorweekt!!!!!!! Ach ja het is maar water, maar ik beloofde Praveen wel een beetje zoete wraak! 
Sweet revenge on Praveen!
  • En daarvoor was dit spel heel geschikt: yoghurt voeren! Je staat achter je partner en voert diegene yoghurt, wie zo snel mogelijk klaar is! Ik zou eigenlijk met een andere jongen, maar het was het lot dat mij en Praveen weer samen bracht. Aangezien de meisjes de jongens voeren, was dit mijn moment. Ik sta dus achter hem en klaar om te voeren. En in plaats van kleine lepeltjes vol, kieper ik op het moment van GO het hele bakje yoghurt in zijn mond. Hij begint te lachen, proest zo de yoghurt uit en het vliegt in het rond. We lagen allebei helemaal in een deuk!!! En besloten dat we nu quit stonden!!!!!
  • Kleed de jongen aan--> een jongen aankleden met alleen wat kranten, beetje plakband en twee ballonnen. Hoewel wij de jongen van ons groepje redelijk netjes hadden aangekleed was dat lang niet goed genoeg voor alle overtuigende presentaties van de anderen!! Helemaal er voor gegaan en het was heel erg komisch, deze jongens leefde zich helemaal in in hun rol!
  • Het laatste mooie spel was: een muntje uit een berg bloem halen met je mond, nadat je gezicht nat gemaakt is. En dit was alleen voor vips, waaronder natuurlijk de interns. Nou daar hadden we zin in...:s!!! Dus ik zeg tegen zo'n andere intern: " laten we het spel meespelen maar de spelleider onder de bloem gooien!" Zij vond het een goed idee en zo werd ik de aanstichster van een groot bloemgevecht!Waarbij ik zelf natuurlijk het grootste slachtoffer was!!! Vergeten weg te rennen... tjah!!! Voelde me wel lekker rebels :D En thuis twee keer mn haar gewassen voordat ik al het bloem er uit had maar toch!!!
Na al deze spellen was ik toch wel redelijk moe en hongerig. Het was nu ongeveer een uur of 3 en ik had het wel een beetje gehad. De enige andere intern die daar was (Huby) stelde voor om langs haar huis te gaan aangezien ik nog een uur moest wachten voordat Ravi en zn vader er waren om me op te halen. Daar heerlijke Chinese thee gehad zonder suiker of melk. En lekker nog met haar en Adam (Engelse jongen) zitten kletsen. Heel fijn om even als een klankbord te gebruiken aangezien zij ook met westerse ogen naar deze wereld kijken. Ter gelijker tijd realiseerde ik me ook hoe afhankelijk ik ben van iedereen hier. Dat is soms even slikken, maar toen ik in de auto zat en een pakje chocolademelk kreeg, realiseerde ik me ook dat ik alles krijg wat ik nodig heb. Je moet alleen de juiste dingen weten te waarderen. Het is nu eenmaal een andere cultuur. Maar dit is weer een heel ander verhaal voor een andere blog!

De AIESEC event was een groot succes en ik heb me enorm vermaakt!!! Thanks guys! (as i know you might be the first to read this :P)

Veel liefs en knuffels,
Rianne





    Monday, April 25, 2011

    Ravi's Relaas part 2

     Hello everybody!

    Here it is the next part of our trip to Anuradhapura. It took some time because of all the other important things we did, like celebrate Ravi's birthday. But after a bet which included that when lost Ravi had to dance, the story was finished quickly!
    Again this time, it are all his words I did not change anything!
    Enjoy!!

    It was a really nice morning at Anuradhapura but it was not for us. Most of us faced a stomachache problem. Everyone was just hanging around in the bathroom.  We postponed our breakfast because everyone had that wobbly feeling in their bellies. However we had to visit the sacred places nevertheless of the stomachaches. So we arrived at  “Sri Maha Bodiya” which is considered as the sacred tree which believed to be the shelter for the lord Buddha, when he attained enlightenment. Just after we arrived at the place Rianne was suffering from severe pain in her stomach and just ran to the toilet. After this many of us (including me) had to coupe up with the toilet in the sacred Anuradhapura city. So somehow we managed to visit the “Sri Maha Bodhiya” and “Ruwanwalisaya” , which is a big pagoda built by Kind Dutugamunu. It was not the most convenient visit for most of us. And it was bit worse for Rianne because of the scorching sun. However she managed the pooping problem better than the others. My sister was really down with the stomachache and some others were the same. After a while we stopped to have breakfast. I was not in a good mood to eat. But had to eat little bit. And after getting the breakfast we went to see “Abayagiriya” a pagoda which is still under maintaintenance. And it was the same three years back. There were trees on the pagoda as well.  Rianne and Raji made some photos of it. Then we came to see the “Samadhi Buddha Statue” which is not an ordinary Buddha statue. When you look from one side you can able to see lord Buddha is having a happy face and from the other side you can see lord Buddha having a sad face. When I said this to Rianne she took photos from both sides and then we tried to figure out which side is sad and which side is happy. However we could identify the difference at last. All this time my sister and some others were having that severe stomachache and they were searching for the toilets all over the place. I was kind of ok by then and Rianne who had a Coca Cola was also little bit ok. We had overcome the pooping problem by then. Then on the way from the statue we dropped down to see the twin ponds and Rianne was not amazed by these ponds. However we played guess the foreigner game at that time. Riannes’ guess was not accurate at that time. The gentleman was from Belgium. However we just got on to the van and went to see “Jethawanaramaya”, a pagoda, the largest brick building in the world. I have to say something about the photography of Rianne and Raji. Raji is more of a macro photographer and Rianne is more of a scenic landscape photographer. So these two made a complete photographer. There was a foreign couple near who had also visited the pagoda at that moment. So you know what we did. The guessing game was on. They were from Denmark. It was a nice game at the end we did learn something new.
    So around 2 p.m. in the evening we came across to the “ Nachchaduwa Lake” . We stopped there and had a swim in the lake. There were so many people there and all were just starring at Rianne. As I think this was the first time Rianne swam fully clothed. And also Rianne gave some swimming lessons to Sajini, my sister and also to Thanuja. Sajini learnt it quickly and she was ok with the floating thing. Rianne is planning to come back to Sri Lanka and teach swimming as the next AIESEC project. After one and half hours in the water we headed back home, but we had to stop near the dam of that same lake before we go to Raji’s fathers friend’s place. At that place the village boys were jumping to the water from the dam and Rianne was really disappointed because she didn’t get the chance to do it. So she could only make the photos of it. And we decided to go to a swimming pool nearby my home and do all the water sports on other day.
    Somehow we came to that uncle’s house and had lunch. Still the pooping fear was there in our minds. So all ate very little. That uncle was a generous person to invite us to his home and also he and his wife prepared us coffee, which I think is a good remedy for the problem we had in our stomach. It was raining heavily when we were leaving their place. Thundering, lightning and rain. Himeth who was so active on the previous day was really silent. So after sometime we began to sing songs. Raji, my self and my sister and also the Dutch guest star Rianne. We sang some Sinhala songs and then we gave the chance to Rianne sing some English or Dutch songs. I think she did well with the songs. She sang “Waka waka” which was actually good and the “Titanic song- my heart will go on”. She sang that nicely as well. After the trip, when I was listening to the local radio channel, I heard that there is an English singing competition. What I said to Rianne was to submit something to that competition. She surely has the talent. I think some practice will do well (One or two years of practice). And there is a video of Rianne singing the “waka waka” song. I couldn’t upload it because we have a deal about the videos and Rianne is not letting me to upload that video. So nothing to do about it guys, just check Rianne’s external hard drive when she comes back again to Holland.
    Anyway we came back home around 1 a.m. Just before we arrived at home the trip came to a climax with all the ghost stories and pooping stories. Raji got a name as the farting monster. Rianne laughed really a lot and she couldn’t breathe even. At the end the official name for the trip was proposed by Thanuja as “Operation Thunder poop”. We have the patent for this name and if you are going to use this for your purpose you guys need to pay!!. So that’s the end of the trip to Anuradhapura. Hope you enjoy my writing. And thanks for the comments guys.
    Take care all!! Ravi

    To put in some last final words about this from me... I am so glad for blackmailing! But seriously, it was a great trip. All of us in the van was a lot of fun. Everybody was just talking and  making fun of each other. I am very glad that I was able to be part of it. And can't wait for the next trip ;)

    lots of love and hugs,

    Rianne 

    Thursday, April 21, 2011

    In the mean time...

    For everybody who prefers to read the blog in a different language, google-translate does a pretty good job!

    Hallo Hallo Nederland, Nederlandse Antillen, Frankrijk, Verenigde Staten, Sri Lanka, India, United Kingdom and Malaysia!

    Jajaja, heb ontdekt dat ik kan zien vanwaar mn blog bekeken wordt! Met een beetje hulp van wizzkids hier heb ik ook het anoniem plaatsen van een reactie mogelijk gemaakt. Dit moet het plaatsen van reacties makkelijker maken! Deel 2 van Ravi's verhaal laat nog even op zich wachten, dus dacht doe in de tussentijd een ander verhaal. Zondag was een relax dag beetje rond gehangen, gewassen en geslapen na de vermoeiende trip. Maandag filmpje gekeken, lekker in het Engels, Narnia deel 1, de rest gaan we ook nog kijken! Dinsdag zijn we naar een grotere plaats hier in de buurt geweest namelijk Nugegoda! Daar een boekenwinkel bezocht en na dagen aan Ravi's kop te zeuren, eindelijk te horen gekregen wat hij nou wilde voor zn verjaardag! Het is het enigste wat ik echt niet leuk vind aan Sri Lanka, ze vieren verjaardagen hier niet. Nou, weten jullie allemaal dat verjaardagen voor mij heel erg belangrijk zijn. Dus ik heb nu mijn eigen koppigheid laten zien en besloten om zn verjaardag heel groot te maken. Wat dus begon met een cadeau. I can buy it with you or without you, but I am buying. Om maar even een quote te veranderen. Woensdag was dan dus zn verjaardag, dus natuurlijk eerst iedereen s'ochtends gefeliciteerd. Zowel Thinu als Ravi moesten in Colombo zijn, dus ik ben ook mee geweest naar Colombo om de universiteit daar te bezoeken en daar wat Aiesec'ers ontmoet. Dat mocht ook wel na 3 weken. Was echt super gezellig om weer nieuwe mensen te ontmoeten en met hun te kletsen en rond te hangen. Ze hebben me de hele universiteit laten zien, wat heel anders is dan hier. Met als grootste verschil en schande dat ze geen aparte studie psychologie hebben.... mmmm, misschien een kans? Veel gewoon daar rondgehangen. Nog een taart gekocht, vloekwoorden in Sinhalees geleerd, affijn wat je zowel doet op een faculteit. :D
    Toen weer naar huis toe want er zou familie langskomen, iedereen eigenlijk die ook op de trip is mee geweest. Nog wat ballonnen opgehangen, liedjes gezongen en genoten van een kahtoe maaltijd. Geen idee wat het is maar wel erg lekker, ook nog hoppers gehad, wat mijn persoonlijke favoriet is. Nog gek staan dansen op wat muziek. Uiteindelijk was mijn cadeau een monopoly spel, wat we gisteren hebben gespeeld en wat ik per ongeluk heb gewonnen! En een kookboekje over hoe je aardappelen kan klaarmaken.
    Wat nog een leuke afsluiter van die avond was, was een skype meeting met de gang in Groningen. We hebben uiteindelijk wel meer dan een uur zitten kletsen over skype, zowel in het Nederlands als het Engels. Erg leuk om weer even daar te zijn. Btw, jullie hadden mooi weer daar op woensdag 25 graden, pfieuw!
    Donderdag zijn we naar het strand geweest aan de zuidkust van Sri Lanka, om precies te zijn Aluthgama. Heerlijk even gezwommen in de zee. Vandaag zouden we gaan zwemmen in een zwembad maar dat is hem niet geworden. Soms vraag ik me echt af hoe mensen hier kunnen functioneren. Als je het niet weet, zeg dan  gewoon dat je het niet weet. Een gemiddeld gesprek gaat inmiddels zo:
    ik: "are you sure this is going to happen?"
    Sri Lankan: " yes, i am sure"
    ik: "are you really sure?"
    Sri Lankan: " yes... probably... maybe... i don't know!"
    ik: "ok, we'll see!"
    En dan is de kans 50/50! Meestal kan ik er hard om lachen maar soms is dat moeilijk als je je ergens op verheugd hebt. It's the Sri Lankan way!
    Hopelijk gaat het AIESEC event van zondag wel gewoon door... We zullen het zondagochtend zien :D
    Niet dat jullie nu denken dat er hier nooit iets gebeurt en gebeurt genoeg, meer dan ik ooit allemaal in mn blog kan schrijven. Maar dit is wel een mooi voorbeeld, en wij Nederlanders staan natuurlijk bekend om onze stiptheid en efficientheid. Ach ja...

    Tot snel weer, waarschijnlijk met Ravi's Relaas part 2

    Lots of love and hugs!!!

    Rianne

    Tuesday, April 19, 2011

    Ravi's Relaas

    Hoi lieve familie en vrienden!

    Vandaag een speciale versie van mn blog. Ik heb namelijk Ravi gevraagd het verhaal te doen van de trip. Het was een ongeloofelijk leuke trip met een hoog schoolreisjesniveau en meerdere keren super gelachen met tranen in mn ogen. Maar goed het is Ravi's verhaal. Dus ik hoop dat jullie er van genieten. Om alle namen een beetje duidelijk te krijgen eerst een korte intro over wie er allemaal mee zijn geweest.

    Het waren drie gezinnen van dezelfde familie. Drie zussen met ieder hun gezin van verschillende leeftijden. Ons gezin natuurlijk, vader (56), moeder (56), ik (22), Ravi (24) en zus Thinu (19).
    Dan het gezin van een andere zus, bestaande uit vader (50), moeder (47) en Raji (21) en Sajini (17).
    Dan de derde zus (58), met haar dochter Tanuja (38), Tanuja's man Saman (40) en hun zoon Himeth (8).
    Hopelijk helpt dit met het begrijpen van alle verschillende relaties.
    Enjoy!!!

    half of the van!
    It’s my privilege to write a guest post for Rianne's blog about the Trip to Anuradhapura. It was right after the new year day, that’s 14th of April. The plan was to leave the home at about 5 a.m. But because of a sudden power cut the leaving time extended to 6 a.m. Rianne had got up around 4 a.m. while I got up last. Because of the early woke up Rianne was half sleeping. However around 6 a.m. we could leave the home. We traveled by a van which was big enough to fit thirteen people. Thirteen people included three families. My family, Raji’s family and Himeth’s family. I guess Rianne will introduce the names to you in her way later. So back to the travel, after couple of hours we stopped to take our breakfast.  After the breakfast everyone was just chilling inside the van with endless chats.

    Pinnawala
    Around  10 a.m. we arrived at Pinnawala elephant orphanage which is 90 km away from Colombo. The orphanage gives shelter to approximately hundred elephants which include several baby elephants and crippled elephants.  When we came to the place all the elephants were getting ready to go for a bath in the river just across the main road. All the elephants marched down to the river with the security people in the front. We also went behind the elephants, toward the river to see this awesome activity. Elephants were playing in the water, sprinkling water to their bodies and fighting with each other. There was couple of baby elephants who were guarded by the heard all the time. Rianne’s and Raji’s cameras were continuously switched on. They have taken over a hundred of photographs of this event.  Lot of white people were there at Pinnawala on that day but sadly we didn’t have the idea of doing the “Guess the Foreigner” game at that point of time, but we were listening to the extended explanation about the different Europeans by Rianne. Anyway we just got back on track and go to Kandy, the hill capital of Sri Lanka.
    After 30 minutes or so we stopped at Kadugannawa(a city near to Kandy) to have some tea. There were really awesome scenic views which we were able to see and which were captured by Raji and Rianne.  



     After an hour or so we arrived at the sacred temple of kandy, named Dalada Maligawa, where the tooth relic of lord Buddha was placed. The place was filled with people and we could hardly walk inside the main room of the temple. Luckily for Rianne when we were going there the temple staff had opened all seven rooms and we could see the small pagoda like canister which the tooth relic is placed. It’s not allowed to take photographs or videos of that place. But Raji, who owns spy skills, has recorded the scene. The security person questioned about the photos, but since there were many people they couldn’t continue that and we managed to sneak out. The “Dalada Museum” was a great placed where Rianne got really surprised by the old Dutch coins which I think couple of hundred years old.
    The family at Kandy
    While we were walking back to the van, nearby the Kandy Lake  a white gentleman and a lady were just walking toward us. From the appearance Rianne guessed them to be Dutch and she talked to them and asked which country they are from. Riannes’ guessing was absolutely correct. They were from Holland. Rianne talked with them in Dutch and that’s the origin of the game “Guess the Foreigner”.  It had started to rain when we left kandy, so we had to give up the idea of having the lunch somewhere by the road.  Saman ayya( Himeths’ father) who has relatives near Kandy area suggested that we should go to his relatives place. So we went there and while we were going, faced to the first crisis situation of the trip. The breaks of front right tire got binded. A hell of a lot of smoke came out of the tire. Somehow we managed to get to the relatives place without any trouble. That relatives house was a nice place we were warmly welcomed by Saman ayyas’ elder sister and her husband and two sons. Most of us had lunch quickly except Raji and his father. The owner of the van is Rajis’ father ,so he was bit nervous about the situation and they were trying to resolve the problem as soon as possible. Because of the new year most of the repairing garages were closed but with help from the Saman ayyas’ relatives a  mechanic  was found and he started to repair the tire. People were gathered around the van even the neighbors and they were discussing about the problem. Rianne was dubbing to the people, guessing about what they are talking in Sinhala. The Mosquito problem remained the same for her in Kandy. After the repair work was done we got back on track to go to Anuradhapura.
    Playing cards
    On the way to Anuradhapura we played card games inside the van, which I lost most of the time. Then played a game which Sajini (Raji’s younger sister) taught us to play. It’s called “categories when rupees” or something like that. You have to select a category and tell the examples for that category, which was a bit boring when time went by.


    Rianne en Raji
    However when it got dark Himeth started with his acting and singing stuff which made us laugh a lot. Rianne has recorded all these in video and you will be able to see it later maybe. Anyway after a long drive we arrived at Anuradhapura around 8p.m. in the evening. After arriving to the hotel everyone just rushed in to the bathrooms to take a shower because all were really tired with the ride. After that around 9 p.m. we had our dinner and I’m really curious about this dinner. Was it the cause for our next crisis?? After the dinner me and Raji was just hanging around outside the room while watching over the sacred ruined city of Anuradhapura. After some time we were joined by Rianne, my sister Thinu, Thanuja (Himeth’s mother), Sajini and Raji’s mother. We just sang some songs and the special thing is that Rianne also sang a Dutch song. And it was the national anthem of Netherlands. I have plenty to say about her singing and I will come back to that later. So that’s the end of the first day of our trip.

    Ravi zal het vervolg zo snel mogelijk schrijven zodat we dat kunnen laten zien. Maar ik weet niet wanneer, it 's the Sri Lankan way!!!

    Veel liefs en knuffels aan iedereen!

    ps. We worked really hard on this post, reactions are very much appreciated, especially in English :D

    Thursday, April 14, 2011

    Suba aluth auruddak wewa!!

    Gelukkig Nieuwjaar allemaal!!!

    Ja, dit jaar is het tweemaal feest. Vandaag (de 14e) is het nieuwjaar! De Vanmiddag om 13.18 om precies te zijn. Het is een dag vol tradities en rituelen en gewoonten. Vanochtend mocht men eten tot 6.37. Daarna was er een periode tot 13.18 waarin je naar de tempel  (Boeddistische) gaat en verder niet eet, niks speciaal doet en een beetje rond hangt! Aangezien ik vanochtend wakker werd met een knallende koppijn, ben ik lekker gaan slapen. Maar de rest is ook weer naar bed gegaan. Om 13.18 tot 15.18 is het dan tijd om te koken. Milkrice, een soort rijstebrij dat je eet met... je raad het al chilli pasta. Wat pas vanaf 15.18 gegeten mag worden. Daarna volgt een ritueel waar ik al een dikke discussie met Ravi over gehad heb namelijk worship: het op de knieen gaan en je hoofd bukken aan de voeten van je ouderen. Mijn Europese Nederlandse " ik buig voor niemand" mentaliteit deed me elke keer weer raar opkijken als ik iemand naar zag zakken om te buigen voor iemand. Dus ik een lang gesprek gehad, over het hoe en waarom en de betekenis en symboliek. En uiteindelijk er achter gekomen dat het opzich een teken is van dankbaarheid, nou daar kan ik me wel in vinden. En dat het soms een beetje ouderwets is (moeder worshipt de vader maar niet andersom, en jongere broer/zus de oudere) Daar kan ik het dus echt niet mee vinden. Nou ja, ik heb er over nagedacht en uiteindelijk de vader en moeder geworshipt. Na alles wat ze voor mij de afgelopen twee weken hebben gedaan, vond ik dat toch wel het minste wat ik kon doen om mn dankbaarheid te tonen! En volgens mij vonden zij het ook wel leuk!
    Verder heb ik kokkies (ofzo) geprobeert te maken, maar dat is mislukt. En een beetje gechilled en aan mn kunstwerk (ahum) gewerkt. Niet veel bijzonders wel heel chill! Nog met Nederland gebeld. Heb wel gemerkt dat ik dat niet te veel en te lang moet doen, want daar krijg ik echt heimwee van. Dus gedoseerd en niet tegelijk met iedereen.
    Morgen gaan we op een trip naar Anuradhapura. Met een grote van, gaan we met 11 man op pad. Wij met zn vijfen, het gezin van een zus van moeder (vader, moeder, zoon (die langer is als ik) en dochter), zus van moeder en diens dochter met gezin (vader, moeder, zoon). Een gezellige club mensen, waarvan ik de meeste al ken en er dus ook een hoop leeftijdgenootjes bij zijn. Heb er heel veel zin in en ben heel benieuwd hoe het zal wezen. Dus volgende blog gaat daar over!


    Op de school wordt het nieuwjaar natuurlijk ook gevierd, zien ze er niet schattig uit!!!

    Tijdens het maken van kokkies, wat dus mislukte!

    Gezamelijk werken aan mijn artproject, terwijl het buiten giet!
    Hopelijk vinden jullie de foto's leuk, het duurde weer uren! :D


    Tot snel weer!

    Rianne


    ps. ik weet dat er veel problemen zijn met reacties plaatsen. Waarom weet ik niet zo goed, mij lukt het wel. Alle inspanning worden wel heeeeeeel erg gewaardeerd!

    Monday, April 11, 2011

    Foto's en filmpjes!

    Hoi lieve mensen,

    Ik wilde meerdere filpjes uploaden en foto's maar aangezien het zo ontzettend veel tijd kost en heel lang duurt, nu dit filmpje van de Devils Dance. Als ik terug ben kan ik waarschijnlijk uren vullen met de hoeveelheid filmpjes en foto's! Hebben jullie nog wat om naar uit te kijken!
    Hope you enjoy!

    Rianne

    ps. Tante B, ik ontvang je berichten hoor! Heel leuk!

    Sunday, April 10, 2011

    mama maduruwanta kamathi naa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Ayu Bowan!

    Fonetisch: oia te kehomade? Jaja, ik leer steeds meer Sinhalees! In Sri Lanka heb je veel in twee talen, Sinhalees en Tamil. Sinhalees is volgens mij de eerste taal maar Tamil is ook behoorlijk groot! Ik heb een schriftje waarin ik allerlei woorden en zinnen opschrijf zodat ik ze kan oefenen. Allemaal fonetisch dus grammaticaal totale onzin, maar zo leer ik het! Ik kan inmiddels al de gebruikelijke dingen zeggen en tot tien tellen! Kleuren is de volgende stap. Ook kan ik inmiddels mn naam schrijven in Sinhalees, wat overigens hele ronde en mooie letters zijn! Ik doe mn best, de mensen om me heen liggen regelmatig in een deuk terwijl ik al die moeilijke klanken aan elkaar probeer te rijgen. Gelukkig hebben zij minstens zoveel moeite met de ' g' dus dan heb ik weer even lol. Sinds de vorige keer is er veel gebeurd. Inmiddels heb ik wat Engelse lessen gedaan, ben ik naar Colombo geweest, heb ik echte Devils dances gezien en het heeft heel hard geregend.
    Maar eerst een ander leuk verhaal waar ik de hele avond de slappe lach om heb gehad. Ravi had iets gedaan voor een vriend en die kwam nu langs om het op te halen, wat maakt niet zo veel uit. Dus die vriend en een vriend daarvan komen langs bij het huis. Wij zitten daar gezellig te kletsen en beginnen dus ook een gesprek met de jongens. De vriend van de vriend sprak het meeste. Op een gegeven moment vraag ik aan hem hoe oud zij zijn. Ze blijken allebei 22 te zijn. " Nou, zeg ik: dat is leuk, zo oud ben ik ook"! Enorme schok reactie aan die kant. Beginnen keihard te lachen, springen in de lucht, klappen in hun handen! Ik vraag verbaasd waar die reactie vandaan komt, wat er aan de hand is. Zegt de vriend van de vriend: " I thought you were married!" Nou ja zeg!!!! Dus ik verbijsterd, wordt helemaal rood. Wat hier ook heel grappig is, want dat kunnen ze bij elkaar door hun donkere huid niet zien. Nou ja, affijn we praten nog even door. Op een gegeven moment zegt de vriend van de vriend: " I have to go now, my mother is waiting for me!" De kinderlijkheid van die reactie,  ik kwam niet meer bij. Allebei 22 maar de een getrouwd en de andere moet naar huis naar zn mammie. Het was zo absurd, ik moest echt heel erg lachen. Ik hoop dat het verhaal een beetje overkomt, maar wij roepen hier dus om de zoveel tijd: I have to go to my mommy!
    Over de Engelse les. Uiteindelijk kwamen twee van de vrienden van Ravi vrijdag langs. De hele dag had ik geen trek beetje pijn in mijn buik, ik dacht dat ik nu dan toch een slechte reactie op het eten ofzo had, maar het bleek gewoon de zenuwen te zijn. Ik moest gewoon met ze praten en zoals ze hier inmiddels wel ontdekt hebben kan ik behoorlijk veel vragen blijven stellen. Met zn drieen aan tafel gezeten en toen zijn we maar begonnen met praten over van alles: studie, faculteiten, sport, Sri Lanka, Nederland, hun vriendenclub, verjaardagen, feesten, uitgaan enzovoort! Super leuk, die jongens hebben echt humor! Uiteindelijk hebben we wel 2.5 uur zitten kletsen! Super tof dus! Een van de  twee lijkt enorm op Kiko (een van Jaap zn vrienden) qua uiterlijk en ook de manier waarop hij praat. Zaterdag ochtend had ik ook een engelse les voor 3 tien en elf jarigen. Super grappig, heel veel over school, sport en het nieuwjaarsfestival gepraat. Ze schijnen gezegd te hebben dat ze mij heel erg aardig vonden en de les heel erg leuk. Ook hoefde Thuni maar af en toe wat te vertalen. s' Middags had ik ook nog een les voor 8 en 9 jarigen, er waren uiteindelijk 11 kinderen. Dat was een stuk moeilijker want die kunnen nog geen zinnen maken. Bovendien hadden ze al vier uur les achterelkaar er op zitten. Dan heb je het ook wel een beetje gehad. Ik was zelf niet erg tevreden met hoe het ging, maar vind ook dat ik niet zo streng voor mezelf moet zijn. Alle kinderen vonden me geweldig, grappig en aardig. Ze hebben een liedje geleerd en de volgende keer moet ik het anders doen. Ik vind dat ik niet van mezelf kan eisen dat het perfect gaat, aangezien ik ook geen volleerd juf ben en voor het eerst met deze leeftijd werk. Dus weer een les over mezelf geleerd.
    Dan nog even over Colombo! Daar ben ik donderdag geweest. Het was best leuk. Doordat we heel lang moesten wachten op Ravi die zn toekomst voorspeld kreeg, heb ik Colombo vooral bij nacht gezien. We zijn langs de boulevard en aan het strand geweest. We zijn in DE winkel van Sri Lanka geweest: the house of Fashion, waar ik een shirtje en een wit zomer jurkje heb gekocht. Deze heb ik gekregen van moeders ondanks mijn nadrukkelijke bezwaren, maar goed.  Had ik toch die witte legging mee moeten nemen, Anne ;)! Voor het nieuwe jaar moet je namelijk nieuwe kleren kopen. Dus dat is ook gelukt. Op de terug weg een pizza gehaald bij de Pizzahut (oow de jeugdherinneringen, helaas geen " stuffed crunch"), die in de auto gegeten. Na een week van onbekend eten, was zo iets bekend wel even fijn. Hoewel de rice and curry heel goed bevalt. Terwijl we naar huis rijden een enorme stortbui gehad en sindsdien nog een paar keer, het regenseizoen begint zo langzamerhand!!!
    Vandaag zondag een Devil (Jakka) dance meegemaakt. Super bijzondere ervaring, omdat dit niet regelmatig gebeurd. Het was al een paar jaar niet meer gedaan. Als tourist kom je daar niet zomaar bij en dat is het voordeel van het wonen bij een familie. Helemaal begrijpen deed ik het niet, maar gewoon die ervaring van ergens zitten tussen allemaal Sri Lankanen te kijken naar iets wat echt wordt gedaan, niet voor geld van toeristen, dat deed me toch zeker wat. Ik heb een heleboel filmpjes gemaakt! Misschien lukt het om ze up te loaden, moet ik nog even zien.

    Nou dit was het voor nu! Het is superleuk om jullie reacties te lezen, het is fijn om te weten dat al mn verhalen ook lezers vinden. Als een reactieplaatsen niet lukt (misschien heb je er gmail voor nodig???) mailtjes en facebook check ik ook regelmatig!

    Veel liefs en knuffels,

    Gihin Ennam!!!!!!

    Rianne

    ps. Als je weet dat ik inmiddels na 1 week Sri Lanka 30 muggen/mieren/elk ander dier dat steekt-bulten heb, dan begrijp je misschien ook wel waar de titel op slaat! ;)

    Wednesday, April 6, 2011

    ja, ja... nee toch niet!

    Lieve familie en vrienden,

    Eens kijken of dit lettertype me bevalt :D Ik had niet zo veel te doen dus dacht ga maar eens een blogje schrijven. Ik had gehoopt er vanavond een te plaatsen met allemaal verhalen over het lesgeven, maar helaas dat is nog niet gebeurd. It's the Sri Lankan way! Gister zou ik voor volwassenen een les doen maar dat ging niet door omdat ze niet kwamen opdagen. Toen bleek na de schooldag (die hier voor de kleintjes tot half 12 duurt) dat twee moeders het toch wel aan durfden. Maar de volgende dag bleek dat de ene koorts had en dus niet kon en toen wilde de andere niet alleen. Dat is ook eng! Er was me wel verzekerd dat ik woensdag een groep zou hebben, maar gister bleek dat zij toch allemaal les hebben omdat volgende week vakantie is. Dus in plaats van drie lessen heb ik er geen! Hence the titel! De leraressen van de school besloten gister dat het voor hen misschien ook wel goed is om toch meer engels te spreken. Dus met hun heb ik wel een les gedaan, maar dat was toch heel anders! Wel ook erg leuk. Ze zijn nu in ieder geval niet meer zo zenuwachtig om Engels tegen mij te spreken en dat is al heel wat. Ook de kinderen op school beginnen echt aan me te wennen en begrijpen ook steeds beter dat ik geen Sinhalees spreek. De oudere groep (jaar of 5) probeert het nu met de paar woordjes Engels die ze leren: " May I go to the toilet, please?" Ik stond gewoon te juichen toen een meisje me dat vroeg! Ook leer ik ze dat Hondai hetzelfde is al Good en een duim omhoog dat dat ook goed is. Ze beginnen me nu een beetje te zien als lerares en dat schept zeker veel voldoening. Ze komen nu ook s'ochtends en s'middags zeggen: "goodmorning teacher, bye teacher". Door het gebrek aan Engelse lessen is het soms een beetje moeilijk om bezig te blijven. Gelukkig helpen Sudoku erg en wordt een blog schrijven ook volgens mij wel gewaardeerd! Gister heb ik een spelletje Ligretto gedaan (jongens, erg goed idee!) en ook kennen ze het spel ezelen, wat hier pigs is. Ja, het is maar waar je mee scheld :D Al met al gaan de dagen snel voorbij en heb ik het gevoel dat ik hier al weken rondloop terwijl ik hier nog geen week ben. Mensen gaan steeds meer Engels praten, dus erg eenzaam is het ook nog niet. Verder lig ik hier soms in een deuk van de reactie van mensen. Over mijn bizar kleine maaltijdporties, mijn hekel aan muggen, de late verandering van plannen! 
    Het huis!

    Ravi die een rauwe peper eet!
    Een andere mooie anekdote is de volgende beginners fout: na het ontbijt deed ik mn lezen in. Niks speciaal zul je denken, maar hier eet je s' ochtends rice and curry (spicey curry) met je rechterhand. Toen niet heel goed me hand gewassen en toen me lens in gedaan. Je snapt het, gigantisch prik in mn ogen, enorm tranen. Hahahah, dat doe je dus een keer en nooooit meer!
    Een van de twee klaslokalen tijdens een verjaardag (wat overigens met in totaal 130 leerlingen vaak voorkomt)

    Tijdens de snack tijd, veel kinderen krijgen dan ook rijst. Super schattig!

    Ik hoop dat jullie de foto's leuk vinden. Het duurt even maar dan heb je ook wat. Beide klaslokalen zien er zo uit. Heel vrolijk met veel kleurtjes. De school is zo'n 800 meter verder op, te fietsen op zich! Maar wij doen dat met de auto, de hitte enzo! Bovendien berg op, berg af! :D

    Tot de volgende blog!

    Veel liefs en knuffels!
    Rianne

    Monday, April 4, 2011

    Cricket--> the ups and downs!

    Lieve familie en vrienden,

    Het is weer tijd voor een update. Ik was gebleven bij zaterdag. Moeders was weer de hele dag aan het werk en ook vader was bezig met vanalles en nog wat. De goede man komt en gaat en ik kan er geen pijl aan vast knopen, erg grappig! Toen heb ik gewoon maar een beetje met Ravi en Thinu zitten kletsen. s' Middags zijn we een stuk wezen fietsen naar de paddyfields, de velden waar rijst wordt verbouwd. Dat staat er momenteel niet maar je krijgt wel een goed idee. Het ziet er net zo uit als in de geschiedenisboeken over Indonesie, daar doet het me echt aan denken. Bloedheet natuurlijk zo op het midden van de dag, maar wel erg leuk. Toen weer naar huis, waar een vriendin van Thinu er bij kwam. Thinu zelf ging moeders helpen met engelse les (aan de echte kleuters) dus bleven we met zn drieen over. Aangezien het half 3 was, gingen we voor de tv zitten. En toen begon de cricket wedstrijd! Nou had ik nog nooit een hele wedstrijd gezien en ik kan je wel vertellen het is een hele zit! Of er moet 10 man uitgegooid worden (wat echt super moeilijk is) of er moeten 50 overs gedaan worden (wat een heleboel is), naja voor de regels verwijs ik jullie naar elke Indier, Sri Lankaan, Engelsman, Australier of Nieuw Zeelander etc die je kunt vinden, ze vertellen het met liefde. Het duurde enorm lang, met super veel reclame ook tussen door. Uiteindelijk bleek om half 11 dat Sri Lanka had verloren, en met alle uitreikingen en napraten gingen we pas om half 12 naar bed. Al die tijd op hetzelfde plastic stoeltje gezeten! Ach, je moet alles natuurlijk een keer meemaken :D En ik weet nu alles over overs, out, Murali, Sachin en Malinga (die overigens te gek haar heeft)!
    Zondag verveelde ik me een beetje! Door de hitte kun je niet echt veel doen. Geen uren lange wandelingen maken of iets. En ik heb ook geen boek bij me. Ik ben uiteindelijk gaan kletsen met Ravi en Thinu over de engelse lessen, wat ik het beste kan doen enzo. Zeer handig en hierdoor heb ik er zeker vertrouwen in. Het wordt wel nog een aardige noot om te kraken want ze zijn hier echt heel zenuwachtig om engels te praten. Sommige mensen weigeren gewoon tegen me te praten terwijl anderen zeggen dat ze dat wel kunnen! Ook heb ik s' middags een goed gesprek gehad over alcohol, drugs en religie. Lekkere diepe zaken dus. Soms lijkt Sri Lanka echt de omgekeerde wereld. Zo werd gevraagd of mn moeder niet heel boos was omdat ik met mn verjaardag pas om 7 uur thuis was... hahahah, alsof die dat door heeft :D En ook het religie gedeelte wordt door sommige niet gesnapt. Ravi en Thinu zijn heel chill en open-minded die hebben het wel door maar andere mensen willen gewoon weten tot welke kerk je toebehoort. Dus ik zeg maar protestant, maar dat ik niet naar de kerk ga. Meer dan dit gaat er bij hun gewoon niet in. Ik ben wel echt heel blij met Ravi en Thinu, we kunnen het prima met elkaar vinden en het is ook echt leuk om met hun te kletsen. s' Avonds kwamen een neef en nicht langs. Neef vertelde dat onderweg de nicht had gezegd dat ze hoopte dat ze mn huid aan mocht raken. Ze was echt panisch toen ik meteen op stond en naar haar toe liep. Het was echt absoluut het toppunt van bizar gedrag. Eerst duikte ze helemaal weg en ontweek ze me hand, daarna wilde ze me niet meer loslaten. Volgens mij is er een filmpje van, ik zal eens kijken of ik daar aan kan komen :D Het is wel heel goed voor je ego, iedereen vind je hier zo mooi, hahaha! Ook veel familieleden zijn benieuwd naar mij, en daar gaan we dus ook langs. Zit ik daar op een stoel te zitten, beetje ongemakkelijk! Ook nog naar een tempel geweest, het is heel leuk dat ik aan sommige rituelen mee mag doen!
    Als laatste wilde ik jullie dit niet onthouden: de maaltijdporties! Moeders schepte de eerste twee dagen voor mij op. Dat waren enorme borden, maar ik braaf mijn bordje leeg eten. Het waren echt drie avondmaaltijden per dag (voor ingewijden: Jurjen-size porties). Nu ik het zelf doe, staan ze versteld van hoe weinig ik eet. Ze dachten allemaal, zo'n enorm groot meisje zal ook wel heel veel eten. Maar dat valt dus reuze mee. Ik hoef niet tien kilo zwaarder thuis te komen, hahahah! En ik kom echt niks te kort!
    Dat was het voor nu!
    Liefs en knuffels!
    Gihin Ennang (dit is fonetisch dan he!, ik doe wat aan me Sinhalees)

    Friday, April 1, 2011

    Aankomst en de eerste dag!

    Hoi allemaal!

    Waar te beginnen... ik ben nu ongeveer 34 uur in Sri Lanka en het is allemaal heel overweldigend. Daarom begin ik maar in Dusseldorf. Om 18.00 uur was ik met pap en mam in Dusseldorf, zo vroeg dat de vlucht nog niet eens op de borden stond. Na even wat te eten ingecheckt, eerlijk gezegd viel het reuze mee met de zenuwen. Gelukkig waren we alle drie redelijk kalm, dat hielp enorm. De tijd ging heel snel voorbij en al snel was het tijd om te gaan vliegen. Emirates is een erg chille vliegmaatschappij, met iedereen zn eigen tv schermpje. Ook het eten was goed te doen. Heel erg lekker voor vliegtuigeten. Volgens het menu kaartje zelfs: "award winning"! hahaha. Nog lang zitten kletsen met het meisje naast mij die met een groepje vrijwillergswerk gingen doen in Ghana, dus veel om over te praten. Comfortable kun je een nachtvlucht niet noemen. Zeker als het meisje naast je een blaasontsteking aan het ontwikkelen is en continu naar de wc moet. Maar ach ja. Het vliegtuig naar Colombo was een stuk leger dus toen heb ik nog twee uurtjes kunnen slapen. Daar werd ik al door de eerste man aangesproken, een leraar van in de dertig wiens levensverhaal ook langs kwam. En dat ik maar erg op mezelf moest passen omdat het allemaal heel gevaarlijk was en anders moest ik hem maar bellen... jaja, nee dat komt lekker betrouwbaar over hahaha! Om half 2 Sri Lankaanse tijd kwamen we aan op Colombo airport. Daar had ik Ravi al gebeld met de telefoon van de aardige meneer. Ik ben door hem en twee andere jongens van AIESEC opgehaald. Met de auto van zn vader. Ik weet niet precies waarom maar kennelijk was mn tas te zwaar (maar 16 kilo) of hij lag niet goed, in ieder geval de auto begon raar te kraken! Ik vond het super grappig als eerste ontmoeting, maar kennelijk was de vering hier niet heel erg sterk. Na nog een lange rit zijn we in Homogama aangekomen. Volgens mij is dit een beetje de Sri Lankaanse versie van een combi tussen Rolde en Assen. Het is groot genoeg om op de Lonely Planet kaart te staan maar veel rustiger dan bv Colombo. Hier werd ik ontvangen door moeders en zus Tino. Super lieve mensen. Eerste me nog maar omgekleed want zelf voor de Sri Lankanen is het ongewoon warm. Mijn lichaam is momenteel nog hevig aan het acclimatiseren. Veel drinken dus. Water halen ze hier gewoon uit een put die op het terrein zit. Dan gaat het drinkwater nog door een purificatiesysteem volgens mij. Ik heb vrij expliciet gevraagd of mijn Europese darmen dat aan kunnen en volgens Ravi wel. Ik heb nog een beetje mijn twijfels maar durf er ook niet tegen in te gaan. Zelf water kopen is dan zo'n belediging. Dat heb ik al gedaan toen ik vroeg of zij ook wc papier gebruikten. Niet dus, maar er was ook geen bidet of iets. Je moet met een bakje onder de douche houden... heel apart. Maar volgens mij zag ik net wel wcpapier langs komen... volgens mij krijgt dit verhaal nog een staartje. Over de mensen, vader zegt niet zo veel maar is volgens mij wel een lieve man, met pensioen en doet nu veel sociaal werk, Moeder loopt me al lekker rond te bazen, hier zitten dit eten, dit drinken, is dit goed, is dat goed? Hart op de goede plek en heel aardig. Ze heeft het eten al minder spicey gemaakt, mn mond stond nog steeds in brand. Geen wonder, ze eten hier rauwe pepers, ongelooflijk. Zus Tino is een schat. Ze neemt me echt op sleeptouw en loopt overal te vertalen als het anders niet lukt. Ravi is ook erg aardig, hij heeft alle criket regels grotendeels verteld. Vandaag moest hij naar college en hopelijk ga ik daar ook nog heen. Ook wil ik graag nog wat AIESEC mensen ontmoeten. Maar alles op zn tijd. Morgen is de wereldcup finale tussen India en Sri Lanka, wat volgens hen een groot ding is. Er heerst ook nog cricketfever, hoewel het volgens mij nog geen oranjekoorts proporties aanneemt. Of ik heb het nog te weinig gezien. Dit is het voor nu, hopelijk snel weer wat. Voorlopig vermaak ik me hier prima. Ik ben HET nieuws van het dorp, dus constant komen allerlei familie leden langs om gedag te zeggen en even naar mn witte huid te kijken. Maar goed, dus snel meer!!!

    Veel liefs en knuffels uit een bloedheet Sri Lanka!!