Lieve vrienden en familie!
Even een kort blogje, want ik vind reacties zo leuk! Elke keer dat ik wat post krijg ik weer nieuwe reacties... jaja vooral van paps en mams maar toch! Ik vind het echt heel erg leuk om te lezen en check elke dag even de blog om te kijken of iemand al gereageerd heeft! Heb de laatste tijd niet heel veel om over te schrijven aangezien hier alles gewoon zn gangetje gaat, dadelijk krijg ik hier nog last van een sleur WHAHAHAHAH! denk dat het wel mee zal vallen.
Het weer, altijd een leuk onderwerp. De moesson is nu echt begonnen. Heerlijke stormen. Dr is niks zo lekker als in je bedje liggen en naar de regen te luisteren. Ik vind bliksem en donder altijd zo gezellig! Zeker als ik met een kopje thee op de patio zit en Ravi zn gitaar speelt. Dan zitten we daar rustig een uur. Tot ik honger krijg en wat ga eten. Super chill!! Btw, het zweten wordt er niet minder om. Dat gaat lekker door! Maar ben er nu wel aan gewend.
Vandaag een bliksem bezoek gebracht aan Colombo voor mn India visa. Pagina's vol met spullen meegebracht (vliegticket, laatste bankafschrift, uitgeprinte versie van mijn digitaal ingevulde formulieren, twee pasfoto's, adres van een vriendin in Jaipur en naam van een hotel) blijk dat ik nog een formulier in moet vullen (wat niet netjes genoeg is geschreven dus nog een keer), een kopie van mn paspoort nodig heb en van mn Sri Lanka visa en 2 x2 inch foto's. Moet er toch wel om lachen, want naar tickets en geld is niet gevraagd. Dus alles wat ik mee had was niet nodig en wat ik nodig had, moest ik daar regelen... Alles netjes ingeleverd en betaald, nu moet ik volgende week dinsdag terug komen. s' Ochtends tussen 8 en 9 mn paspoort inleveren en ophalen tussen17.30 en 18.00 uur. Maar even checken of Ravi ook mn paspoort in kan leveren, want zo lang rond hangen in Colombo is zelfs voor mij een opgave denk ik! Vandaag met de auto heen en weer geweest. Je bent zo twee uur in totaal onderweg voor 30 min werk. Achja zo ging dat ook voor mn SL visa. Dus nu maar even afwachten. Ben totaal geen ster in dit soort dingen. Altijd bang dat ze een of andere idiote reden kunnen verzinnen waarom ik geen visa zou krijgen. Maar probeer heel erg zen/Sri Lankaans te zijn. Ik werd hier al lichtelijk uitgelachen door Ravi, toen ik vanochtend vertelde dat ik een nachtmerrie had over de Indiaans ambassade met een hindernis baan in de Visa Office etc etc. We shall see!!!
Mn horoscoop is gelezen door Shaggy's vader. En ik zie wat fronsende wenkbrauwen nu, dus voor ik verder ga even een opmerking hierover. Horoscopen zijn echt een enorme big deal hier. Mensen betalen goed geld voor advies in bepaalde situaties (wat ik voor mijn consult zou moeten betalen is ongeveer 1000 a 2000 rupees, wat rond de 10 euro is, wat hier best een groot bedrag is). Het is zijn werk om horoscopen te lezen en advies te geven. De goede man is zeer gerespecteerd in zijn gebied en staat bekend om zijn wijze adviezen. Dus het is echt niet iets waar je hier heel lacherig over kan doen. Voor de duidelijkheid ik geloof hier niet echt in. Mijn wetenschappelijke verstand zegt dat er te veel haken en ogen aanzitten. Ter gelijker tijd wil ik graag geloven wat mijn horoscoop zegt want het is heel goed nieuws! Ik heb Jupiter in mijn hoofd, wat erg goed is aangezien Jupiter de leraar is van alle planeten. Ik heb Mercurius in mijn goede hoek, wat betekend dat ik heel veel geluk heb. I am a lucky girl, no disagreements there!!! Ook ben ik heel sterk in academische skills, dus taal, schrijven en ook wiskunde :D. Daarnaast zegt Mars ook nog iets, namelijk dat ik heel goed ben in het leiden van groepen/ voor groepen staan. Al met al erg positief. Nou is van 1996 tot 2015 Saturnus zn periode, wat betekend dat ik niet zo'n goede tijd heb... maar dit gaat al beter worden vanaf juni 2012. Een slechte periode betekend veel geld verlies/ grote uitgaven en veel uit je moederland zijn. Maar het beste nieuws is dat van af 2015 tot 2032 is het de tijd van Mercurius. Dit worden de beste 17 jaar van mn leven, waarbij alles lukt wat ik wil. Dus ik ben zeer benieuwd. Klinkt allemaal erg goed toch :D
Oja, over mijn toekomstige echtgenoot (ook niet onbelangrijk) moet ik eerst goed nadenken. Want er zullen een aantal 'relaties' komen waarmee ik absoluut niet moet trouwen. Letterlijk zeiden ze: " you have to think about the relationship before getting married" ... naja we zullen zien. Maar het wordt wel een goed huwelijk en de goede man is zeer moedig (courageous) misschien in het leger ofzo... Hahaha! Nou dat stelt iedereen gerust toch! Maar dat nadenken voor dat ik ga trouwen is sowieso geen probleem, ik laat gewoon onze horoscopen even matchen hier. Heel serieus, ik denk dat ik dat echt moet doen hoor, anders dan raakt iedereen hier helemaal in de stress!
Hij heeft het allemaal opgescheven, en Ravi gaat er een vertaling van maken dus het komt helemaal goed en dan kunnen jullie het thuis ook allemaal even bekijken!
Verder weinig nieuws hier...
Tot blogs,
Liefs en knuffels,
Rianne
Tuesday, May 31, 2011
Saturday, May 28, 2011
De eerste week zonder Thinu!
Hoi lieve familie en vrienden!
Er is al weer veel gebeurd. Elke keer denk ik: "moet even een blogje schrijven maar oow morgen gaan we waarschijnlijk dit of dat doen, dus ja dat schiet dan ook niet op!" Dus nu even een rommelig verhaal over alles wat er de laatste tijd is gebeurd.
Een van de belangrijkste gebeurtenissen is dat Thinu naar een Army-camp is gegaan. Het is een Leadership camp voor alle toekomstige universiteitsstudenten. Lekker op zn Sri Lankaans, op maandag krijg je te horen dat je voor half 12 op zondag je moet melden met een dikke waslijst aan spullen die je moet meenemen. In het begin was ik echt tegen dit Army-camp idee maar nu heb ik er een beetje gemixte gevoelens over. De officiele verklaring is dat de regering op deze manier fysiek en mentale sterke studenten wil creeren die het leven op de universiteit aankunnen. Maar het is eigenlijk voor iedereen duidelijk dat de regering op deze manier wil proberen ontgroeningen tegen te gaan. Op deze manier hoopt de regering dat de eerstejaars mondiger worden en daardoor nee zeggen te ontgroeningen. Zelf vind ik dit volkomen belachelijk en absurd. Als je iets wilt doen aan ontgroeningen dan moet je dat op de universiteit en per universiteit regelen. Meer regels maken (maar heb Ravi een beetje uitgehoord en wat hier een ontgroening is dat is voor de meeste Europese begrippen een lachertje) en zorgen dat de universiteit het meer in de hand heeft. Ik betwijfel sterk dat je in drie weken kinderen zo kan veranderen dat ze nee zeggen tegen ontgroeningen. En een al heel oud systeem wat ook zeker wel een nut heeft. En alsof de oudere jaars geintimideerd zullen zijn, mensen die dat denken zijn duidelijk zelf nooit naar de universiteit geweest (wat hier voor sommige regering mensen geldt). Naja dit is dus belachelijk en ik denk/hoop niet dat het de systemen veranderd.
Nu het gedeelte waarom ik er toch een beetje positief ook over ben, het is heel goed voor Thinu. Ze was de hele week super verdrietig en ondersteboven van dit nieuws. Erg begrijpelijk want Thinu is nog nooit een dag van haar familie weggeweest. Ze heeft met haar 19 jaar 1 keer een nachtje ergens anders geslapen en dat was bij haar nichtje 5 minuten hier vandaan. Het is dus een hele grote stap om dan 3 weken van je familie verwijderd te zijn. Sowieso is 19 hier niet hetzelfde als 19 bij ons. En worden vooral meisjes hier super beschermend opgevoed. Er was dus ook veel rumoer onder ouders dat al die meisjes daar dus zonder familie heen moesten (ik maakte al de grap dat bij ons het rumoer niet zozeer zou zijn over al die 19 jarigen alleen zonder ouders, maar wie dit dan betaald (het kost de regering 90 miljoen rupees) dat zouden ze er nooit doorheen krijgen). Ze heeft dus ook al gebeld om te vragen hoe je moet douchen zonder je haar te wassen (hier douchen ze alleen als ze ook hun haar wassen anders dan gebruiken ze een kraan en gooien ze water met een bakje over zich heen, geloof ik). Wat ik dan weer super hilarisch vond, maar eerlijk is eerlijk ik heb ook in de AH gestaan met mn moeder aan de telefoon: "mam, hoe maak je jus?" of " mam, hoe maak ik andijviestamppot?". Het is goed dat ze in dit kamp zit want ze is nu wel goed bezig. Ze is eindelijk lekker actief bezig met ochtendgymnastiek (drill echt hoor met geschreeuw enzo, dat vind ik dan weer helemaal niks) van 6-7 en dan ontbijt en dan van 8-9.30 weer sporten. Dan s'middags lekker een doodsaaie lecture (volgens mij met dikke regering propaganda) het is zo saai dat ze soms in slaap valt hahaha! En dan weer een sporten, netbal, basketbal etc. En dan s' avonds verschillende dingen. Ze moeten een dans voorbereiden om later op te treden dus in een groepje dat allemaal organiseren, ze trekken allemaal hun nieuwe sari's aan! En dan rond 10 half 11 naar bed. Het goede hieraan is dat ze dus een druk programma heeft waardoor ze niet s'middags kan slapen en goed eet. Ik vond het altijd al een beetje ongezond hoe ze thuis leefde. Ze sliep soms voor uren s'middags en was dan s'avonds zo moe dat ze hele maaltijden oversloeg waardoor ze dan later weer giga pijn in haar buik had. Ze is al meerdere keren ziek geweest in de tijd dat ik hier ben. Ik heb toen al een paar keer gezegd dat ze te veel sliep en meer actieve dingen moest doen. Maar door het eerder uitgelegde schoolsysteem zijn ze hier zo gefocust op school dat ze bv allemaal helemaal niet meer sporten. Dus dat is het beste van dit kamp. Haar hele fysieke systeem wordt nu gereset waardoor ze zich hopelijk ook beter voelt als ze weer thuis is. Ik hoop dat ze dan de discipline heeft om dit thuis doortezetten. En ik vind het gezond dat ze nu lekker met haar vriendinnen bezig is en niet alleen maar thuis hangt achter facebook om barnbuddy te spelen. Goed dus dit was mijn mening! Had de regering het toch ergens aan het goede eind.
Het nadeel voor mij is vooral dat ik nu wel mn kleine zusje/maatje mis. We hadden toch ook veel afleiding door elkaar. Ravi heeft het nu als zijn taak opgevat om meer bezigheden voor mij te bedenken. Want als ik elke dag na de montessori alleen zit voor uren daar worden we allebei niet gelukkiger van. Een van de plannen was om met een vrouwelijk monnik af te spreken die prima Engels spreekt. Moest ik wel eerst nog meer witte kleren kopen (wie had ooit gedacht dat ik meer witte kleding moest kopen, dit is dus een gebrek aan mn voorbereiding hahahaha!). Maar na een week wachten bleek vrijdag dat deze monnik helemaal niet in het land is... Tjah wat een anticlimax toch weer. Ik had me er niet al te veel op verheugd want dan kun je alleen maar teleurgesteld worden, maar het leek me wel erg leuk. Dat ik al mijn vragen over het boeddisme op haar af kon vuren en dat ze me kon leren mediteren ofzo. Ik zag het al helemaal voor me. Maar goed dit plan is dus mislukt, we zullen volgende week wel zien wat ik ga doen. Ga onder andere naar Colombo omdat ik nu toch echt wel ook mijn India visa moet regelen.
Breaking news!!!!
Voor diegene die mijn reisschema weten, die zullen nu toch wel denken... huh je ging toch 2 juni naar India waar blijven alle afscheidsverhalen en je bent veel te laat om je visa te regelen. Voor al diegene heb ik nieuws. Ik kan Sri Lanka nog niet los laten. Het is nu ook thuis. Een maand in India alleen rondreizen voelde gewoon veel te lang. Ik wilde langer bij mijn familie hier in Sri Lanka blijven. Dus heb ik mn ticket omgeboekt en nu vertrek ik de 16e naar India. Dan ga ik twee weken rondreizen Van Delhi naar Jaipur en Agra (Taj Mahal). Dus dat is wel even wat anders maar iedereen hier vind het prima en ik ben zelf erg blij dat ik het heb gedaan. Kan ik het afscheid nog lekker even uitstellen!
Afgelopen week dus niet naar de monnik geweest. Het heeft na 2 weken van geen regen eindelijk weer geregend. Het is steeds rond de 30 graden maar de vochtigheid is zo hoog dat ik niet de enige was die er moeite mee had. Ook de familie en andere mensen zeiden dat het super warm aanvoelde. Dat is ook best vermoeiend. Afgelopen week heeft het dus weer geregend dus dat voelt een stuk beter. Wat me elke keer wel weer super verbaasd is hoe de regen mensen hier totaal verlamd. Ze kunnen niet meer naar school of werk (Ravi is de hele week thuis gebleven) want anders worden ze ziek. En het grappige is dat het ook nog echt zo is. Een klein buitje en iedereen loopt te kuchen en te snotteren. De immuunsystemen zijn duidelijk totaal niet gebouwd op regen. Omdat mijn systeem ons koude kikkerlandje gewend is (hoewel ik hoorde dat er nu een droogde heersde, hoe ironisch) heb ik nergens last van. Maar goed het was dus heel rustig op de montessori, aangezien de helft van de kids maar kwam opdagen. En s'middags kon ik uitgebreid met Ravi ouwehoeren aangezien die thuis was. Wel woensdag nog weer een goeie migraine aanval gehad dus met wat panadol op nog lekker geslapen. Maar smiddags hier slapen is geen pretje, dat is zo warm dat het gewoon niet meer leuk is. Ik probeer het zoveel mogelijk te vermijden ook zodat ik s'avonds in slaap val. Elke ochtend kwart voor 7 is voor mij weer een opgave, en elke avond rond 10 half 11 of 11 uur ook. Ik ben gewoon een avondmens. Maar als ik tussendoor niet slaap en lekker bezig blijf dan gaat het best goed. Vanochtend lekker uitgeslapen tot 9 uur. En pas rond tienen mn bed uitgekomen . Erg fijn :D
Nou vandaag is Shaggy jarig. Dus om mijn je-verjaardag-is-een-feestje-en-dat-moeten-we-vieren-campange door te zetten gaan we vanmiddag naar zn huis met kado's en taart. Ook hebben we zn vader mn horoscoop gegeven (met geboortetijd 8.20 en coordinaten van Schoonebeek!) dus ben benieuwd wat ik vandaag te horen krijg over mn toekomst. Hopelijk dat ik heel gelukkig wordt en nog vaak terug kan komen naar Sri Lanka!!!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
Er is al weer veel gebeurd. Elke keer denk ik: "moet even een blogje schrijven maar oow morgen gaan we waarschijnlijk dit of dat doen, dus ja dat schiet dan ook niet op!" Dus nu even een rommelig verhaal over alles wat er de laatste tijd is gebeurd.
Een van de belangrijkste gebeurtenissen is dat Thinu naar een Army-camp is gegaan. Het is een Leadership camp voor alle toekomstige universiteitsstudenten. Lekker op zn Sri Lankaans, op maandag krijg je te horen dat je voor half 12 op zondag je moet melden met een dikke waslijst aan spullen die je moet meenemen. In het begin was ik echt tegen dit Army-camp idee maar nu heb ik er een beetje gemixte gevoelens over. De officiele verklaring is dat de regering op deze manier fysiek en mentale sterke studenten wil creeren die het leven op de universiteit aankunnen. Maar het is eigenlijk voor iedereen duidelijk dat de regering op deze manier wil proberen ontgroeningen tegen te gaan. Op deze manier hoopt de regering dat de eerstejaars mondiger worden en daardoor nee zeggen te ontgroeningen. Zelf vind ik dit volkomen belachelijk en absurd. Als je iets wilt doen aan ontgroeningen dan moet je dat op de universiteit en per universiteit regelen. Meer regels maken (maar heb Ravi een beetje uitgehoord en wat hier een ontgroening is dat is voor de meeste Europese begrippen een lachertje) en zorgen dat de universiteit het meer in de hand heeft. Ik betwijfel sterk dat je in drie weken kinderen zo kan veranderen dat ze nee zeggen tegen ontgroeningen. En een al heel oud systeem wat ook zeker wel een nut heeft. En alsof de oudere jaars geintimideerd zullen zijn, mensen die dat denken zijn duidelijk zelf nooit naar de universiteit geweest (wat hier voor sommige regering mensen geldt). Naja dit is dus belachelijk en ik denk/hoop niet dat het de systemen veranderd.
Nu het gedeelte waarom ik er toch een beetje positief ook over ben, het is heel goed voor Thinu. Ze was de hele week super verdrietig en ondersteboven van dit nieuws. Erg begrijpelijk want Thinu is nog nooit een dag van haar familie weggeweest. Ze heeft met haar 19 jaar 1 keer een nachtje ergens anders geslapen en dat was bij haar nichtje 5 minuten hier vandaan. Het is dus een hele grote stap om dan 3 weken van je familie verwijderd te zijn. Sowieso is 19 hier niet hetzelfde als 19 bij ons. En worden vooral meisjes hier super beschermend opgevoed. Er was dus ook veel rumoer onder ouders dat al die meisjes daar dus zonder familie heen moesten (ik maakte al de grap dat bij ons het rumoer niet zozeer zou zijn over al die 19 jarigen alleen zonder ouders, maar wie dit dan betaald (het kost de regering 90 miljoen rupees) dat zouden ze er nooit doorheen krijgen). Ze heeft dus ook al gebeld om te vragen hoe je moet douchen zonder je haar te wassen (hier douchen ze alleen als ze ook hun haar wassen anders dan gebruiken ze een kraan en gooien ze water met een bakje over zich heen, geloof ik). Wat ik dan weer super hilarisch vond, maar eerlijk is eerlijk ik heb ook in de AH gestaan met mn moeder aan de telefoon: "mam, hoe maak je jus?" of " mam, hoe maak ik andijviestamppot?". Het is goed dat ze in dit kamp zit want ze is nu wel goed bezig. Ze is eindelijk lekker actief bezig met ochtendgymnastiek (drill echt hoor met geschreeuw enzo, dat vind ik dan weer helemaal niks) van 6-7 en dan ontbijt en dan van 8-9.30 weer sporten. Dan s'middags lekker een doodsaaie lecture (volgens mij met dikke regering propaganda) het is zo saai dat ze soms in slaap valt hahaha! En dan weer een sporten, netbal, basketbal etc. En dan s' avonds verschillende dingen. Ze moeten een dans voorbereiden om later op te treden dus in een groepje dat allemaal organiseren, ze trekken allemaal hun nieuwe sari's aan! En dan rond 10 half 11 naar bed. Het goede hieraan is dat ze dus een druk programma heeft waardoor ze niet s'middags kan slapen en goed eet. Ik vond het altijd al een beetje ongezond hoe ze thuis leefde. Ze sliep soms voor uren s'middags en was dan s'avonds zo moe dat ze hele maaltijden oversloeg waardoor ze dan later weer giga pijn in haar buik had. Ze is al meerdere keren ziek geweest in de tijd dat ik hier ben. Ik heb toen al een paar keer gezegd dat ze te veel sliep en meer actieve dingen moest doen. Maar door het eerder uitgelegde schoolsysteem zijn ze hier zo gefocust op school dat ze bv allemaal helemaal niet meer sporten. Dus dat is het beste van dit kamp. Haar hele fysieke systeem wordt nu gereset waardoor ze zich hopelijk ook beter voelt als ze weer thuis is. Ik hoop dat ze dan de discipline heeft om dit thuis doortezetten. En ik vind het gezond dat ze nu lekker met haar vriendinnen bezig is en niet alleen maar thuis hangt achter facebook om barnbuddy te spelen. Goed dus dit was mijn mening! Had de regering het toch ergens aan het goede eind.
Het nadeel voor mij is vooral dat ik nu wel mn kleine zusje/maatje mis. We hadden toch ook veel afleiding door elkaar. Ravi heeft het nu als zijn taak opgevat om meer bezigheden voor mij te bedenken. Want als ik elke dag na de montessori alleen zit voor uren daar worden we allebei niet gelukkiger van. Een van de plannen was om met een vrouwelijk monnik af te spreken die prima Engels spreekt. Moest ik wel eerst nog meer witte kleren kopen (wie had ooit gedacht dat ik meer witte kleding moest kopen, dit is dus een gebrek aan mn voorbereiding hahahaha!). Maar na een week wachten bleek vrijdag dat deze monnik helemaal niet in het land is... Tjah wat een anticlimax toch weer. Ik had me er niet al te veel op verheugd want dan kun je alleen maar teleurgesteld worden, maar het leek me wel erg leuk. Dat ik al mijn vragen over het boeddisme op haar af kon vuren en dat ze me kon leren mediteren ofzo. Ik zag het al helemaal voor me. Maar goed dit plan is dus mislukt, we zullen volgende week wel zien wat ik ga doen. Ga onder andere naar Colombo omdat ik nu toch echt wel ook mijn India visa moet regelen.
Breaking news!!!!
Voor diegene die mijn reisschema weten, die zullen nu toch wel denken... huh je ging toch 2 juni naar India waar blijven alle afscheidsverhalen en je bent veel te laat om je visa te regelen. Voor al diegene heb ik nieuws. Ik kan Sri Lanka nog niet los laten. Het is nu ook thuis. Een maand in India alleen rondreizen voelde gewoon veel te lang. Ik wilde langer bij mijn familie hier in Sri Lanka blijven. Dus heb ik mn ticket omgeboekt en nu vertrek ik de 16e naar India. Dan ga ik twee weken rondreizen Van Delhi naar Jaipur en Agra (Taj Mahal). Dus dat is wel even wat anders maar iedereen hier vind het prima en ik ben zelf erg blij dat ik het heb gedaan. Kan ik het afscheid nog lekker even uitstellen!
Afgelopen week dus niet naar de monnik geweest. Het heeft na 2 weken van geen regen eindelijk weer geregend. Het is steeds rond de 30 graden maar de vochtigheid is zo hoog dat ik niet de enige was die er moeite mee had. Ook de familie en andere mensen zeiden dat het super warm aanvoelde. Dat is ook best vermoeiend. Afgelopen week heeft het dus weer geregend dus dat voelt een stuk beter. Wat me elke keer wel weer super verbaasd is hoe de regen mensen hier totaal verlamd. Ze kunnen niet meer naar school of werk (Ravi is de hele week thuis gebleven) want anders worden ze ziek. En het grappige is dat het ook nog echt zo is. Een klein buitje en iedereen loopt te kuchen en te snotteren. De immuunsystemen zijn duidelijk totaal niet gebouwd op regen. Omdat mijn systeem ons koude kikkerlandje gewend is (hoewel ik hoorde dat er nu een droogde heersde, hoe ironisch) heb ik nergens last van. Maar goed het was dus heel rustig op de montessori, aangezien de helft van de kids maar kwam opdagen. En s'middags kon ik uitgebreid met Ravi ouwehoeren aangezien die thuis was. Wel woensdag nog weer een goeie migraine aanval gehad dus met wat panadol op nog lekker geslapen. Maar smiddags hier slapen is geen pretje, dat is zo warm dat het gewoon niet meer leuk is. Ik probeer het zoveel mogelijk te vermijden ook zodat ik s'avonds in slaap val. Elke ochtend kwart voor 7 is voor mij weer een opgave, en elke avond rond 10 half 11 of 11 uur ook. Ik ben gewoon een avondmens. Maar als ik tussendoor niet slaap en lekker bezig blijf dan gaat het best goed. Vanochtend lekker uitgeslapen tot 9 uur. En pas rond tienen mn bed uitgekomen . Erg fijn :D
Nou vandaag is Shaggy jarig. Dus om mijn je-verjaardag-is-een-feestje-en-dat-moeten-we-vieren-campange door te zetten gaan we vanmiddag naar zn huis met kado's en taart. Ook hebben we zn vader mn horoscoop gegeven (met geboortetijd 8.20 en coordinaten van Schoonebeek!) dus ben benieuwd wat ik vandaag te horen krijg over mn toekomst. Hopelijk dat ik heel gelukkig wordt en nog vaak terug kan komen naar Sri Lanka!!!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
Sunday, May 22, 2011
Happy Vesak!!!
Lieve vrienden en familie!
Het is een tijdje radio stilte hier geweest omdat er van alles gaande was en het hier zo druk was dat ik niet de tijd had om elke dag te schrijven. Na Cathing up... en The trip to Trinco, dan nu over Vesak!. Met dit festival vieren boeddisten de geboorte, verlichting en dood van Boedda, aangezien dit allemaal op dezelfde dag (in verschillende jaren) gebeurde (ik ben hier licht skeptisch over, maar is wel praktisch)! Ik ben zeer enthousiast over dit festival, vind het persoonlijk veel leuker dan nieuwjaar. Er is veel meer kleur, minder regels en meer plezier. In voorbereiding van dit festival (afgelopen dinsdag was het echt Vesak, maar op woensdag is iedereen ook nog vrij en tot dit weekend was er genoeg te doen) ruimt iedereen zn straat op. Dus enorme hoeveelheden takken, groen, bomen en bladeren alles wordt netjes opgeruimd en weg gehaald. Je kan nu door de bocht heen kijken in onze straat, aangezien hij nou twee keer zo breed is geworden :D!!!! Daarnaast gaat iedereen zn straat versieren. Hoe dat hangt af van de buurtbewoners. Bij ons in de straat was gekozen voor witte lantarens, zo verspreid door de straat. Ambitieus als Ravi en zn neef waren dachten ze aan 30 lantarens, maar het zijn er 15 geworden, gewoon niet genoeg electriciteit om ze allemaal te kunnen verlichten. Dit is nogal een klus dus daar zijn ze de hele dinsdag mee bezig geweest. Maandag vooral met nog de straat schoonmaken. Tot een uur of 8/9 zijn ze bezig geweest op dinsdag om alle lampen goed te laten werken. Deze lanterens kun je ook zelf maken, met bamboe, touw, lijm en papier. Dus wij hebben voor ons huis (want die versier je ook) verschillende lantarens gemaakt. Mijn trots is een lotusbloem gemaakt door Ravi (dat deel van in elkaar zetten is niet mijn sterkste kant) maar ik heb hem helemaal alleen beplakt. Daar ben ik dinsdag de hele dag mee bezig geweest, zo'n 4 a 5 uur. Was echt heel erg leuk om te doen, ik hou wel van dit soort geknutsel. Woensdag overdag was niet heel bijzonder, maar s'avonds zijn we rond gaan rijden om de straten te bekijken. Volgens de familie was deze Vesak groter dan ooit. Door de oorlog was het eerst nooit zo groot en vorig jaar was het nog een stuk kleiner, nou dit jaar ging iedereen los. Wat een mensen massa! Allemaal in een auto en maar rondreiden om verschillende mega-lantarens en straten te bekijken. Allemaal erg indrukwekkend, ik heb trucks gezien, met hele families, three-wheelers waar tien man in zaten, van's die helemaal vol gepropt waren, een soort laadkarren achter een soort tractor met hele familie. Waarbij kinderen van alle leeftijden ook gewoon meegaan om half 11 s'avonds, terwijl donderdag een gewone schooldag was (hoewel je natuurlijk wel begrijpt dat de opkomst op donderdag erg laag was). Ook donderdagavond zijn we lampionen gaan bekijken, deze keer op het army camp. Ook hier was het heel erg druk. Door de mensen massa's, de vele auto's en het warme weer onstond er een dikke smog laag, dus dat was minder. Maar dit is een soort Koninginnedag maar dan met super vrolijke lampionen! Foto's genoeg gemaakt dus. Overal hangen ook boeddistische vlaggen, langs sommige straten (ook die van ons) hebben mensen stokken in de grond gezet en branden daar dan olielampjes in. Het geeft allemaal een erg vrolijk gevoel en is echt een vrolijk feest. En het mooie is, we zijn niet eens naar een tempel geweest, hahahaha! Niet te veel verplichtingen alleen maar de omgeving zo mooi mogelijk maken. Ik ga zeker zo'n lamp eens thuis proberen te maken voor St. Maarten ofzo :D
Voor de kinderen op de Montessori zijn we al een paar weken bezig met de voorbereidingen van het maken van Vesak hats. Heeft helemaal niks met Vesak te maken maar is gewoon erg leuk. Wat een knip en plak werk was dat. Maar heel erg leuk om te doen. Op dinsdag avond heb ik vol trots de hele avond mijn eigen Vesak hat gedragen. De familie is er nu echt van overtuigd dat ik gestoord ben (maar hopelijk wel prettig :D)!
Dit was mn verhaal over Vesak, de foto's een andere keer. Ik heb nu geloof ik al meer dan 1500 foto's en filmpjes dus meer dan genoeg om te laten zien!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
ps. Ravindu, is mijn nieuwe muzikale vriend. Deze 17-jarige jongen is een eenzame voorvechter voor rockmuziek. Hoewel zijn smaak me een beetje te ver gaat (metellica, slipknot, limp bizkit) kan ik met deze jongen nou over muziek praten. Zijn ouders zijn enorm conservatief, dus hij heeft geen internet en dus geen mogelijkheid om dit soort muziek te downloaden of iets (ook geen cd-speler om die ene zeldzame cd te beluisteren). Zn ouders houden er totaal niet van. Nou waren ze hier met Vesak, dus ik hem achter de pc gesleept en lekker wat White Lies laten horen. You are now introduced to Sri Lanka, hij vond het leuk! Super grappig. Volgend jaar gaat hij het examen doen om naar de uni te mogen en dan krijgt hij een laptop met internet. Dus ik heb gezegd dat hij nog even vol moet houden tot die tijd! Hahaha, lekker rebels! Heerlijk!
Het is een tijdje radio stilte hier geweest omdat er van alles gaande was en het hier zo druk was dat ik niet de tijd had om elke dag te schrijven. Na Cathing up... en The trip to Trinco, dan nu over Vesak!. Met dit festival vieren boeddisten de geboorte, verlichting en dood van Boedda, aangezien dit allemaal op dezelfde dag (in verschillende jaren) gebeurde (ik ben hier licht skeptisch over, maar is wel praktisch)! Ik ben zeer enthousiast over dit festival, vind het persoonlijk veel leuker dan nieuwjaar. Er is veel meer kleur, minder regels en meer plezier. In voorbereiding van dit festival (afgelopen dinsdag was het echt Vesak, maar op woensdag is iedereen ook nog vrij en tot dit weekend was er genoeg te doen) ruimt iedereen zn straat op. Dus enorme hoeveelheden takken, groen, bomen en bladeren alles wordt netjes opgeruimd en weg gehaald. Je kan nu door de bocht heen kijken in onze straat, aangezien hij nou twee keer zo breed is geworden :D!!!! Daarnaast gaat iedereen zn straat versieren. Hoe dat hangt af van de buurtbewoners. Bij ons in de straat was gekozen voor witte lantarens, zo verspreid door de straat. Ambitieus als Ravi en zn neef waren dachten ze aan 30 lantarens, maar het zijn er 15 geworden, gewoon niet genoeg electriciteit om ze allemaal te kunnen verlichten. Dit is nogal een klus dus daar zijn ze de hele dinsdag mee bezig geweest. Maandag vooral met nog de straat schoonmaken. Tot een uur of 8/9 zijn ze bezig geweest op dinsdag om alle lampen goed te laten werken. Deze lanterens kun je ook zelf maken, met bamboe, touw, lijm en papier. Dus wij hebben voor ons huis (want die versier je ook) verschillende lantarens gemaakt. Mijn trots is een lotusbloem gemaakt door Ravi (dat deel van in elkaar zetten is niet mijn sterkste kant) maar ik heb hem helemaal alleen beplakt. Daar ben ik dinsdag de hele dag mee bezig geweest, zo'n 4 a 5 uur. Was echt heel erg leuk om te doen, ik hou wel van dit soort geknutsel. Woensdag overdag was niet heel bijzonder, maar s'avonds zijn we rond gaan rijden om de straten te bekijken. Volgens de familie was deze Vesak groter dan ooit. Door de oorlog was het eerst nooit zo groot en vorig jaar was het nog een stuk kleiner, nou dit jaar ging iedereen los. Wat een mensen massa! Allemaal in een auto en maar rondreiden om verschillende mega-lantarens en straten te bekijken. Allemaal erg indrukwekkend, ik heb trucks gezien, met hele families, three-wheelers waar tien man in zaten, van's die helemaal vol gepropt waren, een soort laadkarren achter een soort tractor met hele familie. Waarbij kinderen van alle leeftijden ook gewoon meegaan om half 11 s'avonds, terwijl donderdag een gewone schooldag was (hoewel je natuurlijk wel begrijpt dat de opkomst op donderdag erg laag was). Ook donderdagavond zijn we lampionen gaan bekijken, deze keer op het army camp. Ook hier was het heel erg druk. Door de mensen massa's, de vele auto's en het warme weer onstond er een dikke smog laag, dus dat was minder. Maar dit is een soort Koninginnedag maar dan met super vrolijke lampionen! Foto's genoeg gemaakt dus. Overal hangen ook boeddistische vlaggen, langs sommige straten (ook die van ons) hebben mensen stokken in de grond gezet en branden daar dan olielampjes in. Het geeft allemaal een erg vrolijk gevoel en is echt een vrolijk feest. En het mooie is, we zijn niet eens naar een tempel geweest, hahahaha! Niet te veel verplichtingen alleen maar de omgeving zo mooi mogelijk maken. Ik ga zeker zo'n lamp eens thuis proberen te maken voor St. Maarten ofzo :D
Voor de kinderen op de Montessori zijn we al een paar weken bezig met de voorbereidingen van het maken van Vesak hats. Heeft helemaal niks met Vesak te maken maar is gewoon erg leuk. Wat een knip en plak werk was dat. Maar heel erg leuk om te doen. Op dinsdag avond heb ik vol trots de hele avond mijn eigen Vesak hat gedragen. De familie is er nu echt van overtuigd dat ik gestoord ben (maar hopelijk wel prettig :D)!
Dit was mn verhaal over Vesak, de foto's een andere keer. Ik heb nu geloof ik al meer dan 1500 foto's en filmpjes dus meer dan genoeg om te laten zien!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
ps. Ravindu, is mijn nieuwe muzikale vriend. Deze 17-jarige jongen is een eenzame voorvechter voor rockmuziek. Hoewel zijn smaak me een beetje te ver gaat (metellica, slipknot, limp bizkit) kan ik met deze jongen nou over muziek praten. Zijn ouders zijn enorm conservatief, dus hij heeft geen internet en dus geen mogelijkheid om dit soort muziek te downloaden of iets (ook geen cd-speler om die ene zeldzame cd te beluisteren). Zn ouders houden er totaal niet van. Nou waren ze hier met Vesak, dus ik hem achter de pc gesleept en lekker wat White Lies laten horen. You are now introduced to Sri Lanka, hij vond het leuk! Super grappig. Volgend jaar gaat hij het examen doen om naar de uni te mogen en dan krijgt hij een laptop met internet. Dus ik heb gezegd dat hij nog even vol moet houden tot die tijd! Hahaha, lekker rebels! Heerlijk!
The trip to Trinco!
Lieve familie en vrienden,
Dan nu een verhaal over de trip van afgelopen weekend. Ik ga voor de verandering eens proberen het kort te houden want ik heb zo veel verhalen en te weinig tijd om het allemaal te typen. De trip was deze keer met een ouder stel, vrienden van vader, rond de 65 en per ongeluk door mij omgedoopt tot de 'old couple'. Zij hebben een jeep dus met hun jeep zijn we op pad geweest. Uncle, zoals hij genoemd wordt, is een gepensioneerde officier (of zoiets) uit de marine. In Trinco (Trincomalee) is een enorme marine basis, dus er was veel georganiseerd aan de hand van contacten daar via via. Een klein beetje culturele achtergrond... das belangrijk he pap! Trincomalee (Tamil: திருகோணமலை Tirukōṇamalai) (Sinhala: Thrikūṇamaḷaya) of Trinco voor vrienden, ligt in het oosten van Sri Lanka. Het heeft een enorme natuurlijke baai waardoor het heel geschikt is als haven. Hier ligt ook het grootste Nederlandse fort van Sri Lanka, fort Frederick, waar tegenwoordig het Engelse schild hangt! Het ligt midden in Tamil gebied, dus dit gebied is nog steeds aan het herstellen van de oorlog. De oorlog is in mei 2009 afgelopen en in deze periode is er een enorm rapport van de VN uitgekomen of er oorlogsmisdaden in die tijd zijn gepleegd (volgens het rapport zowel door de LTTE als de regering) erg gevoelig onderwerp. Het tourisme is hier dus nog niet zo enorm als in andere gebieden maar is wel aan het opkomen. Er waren nog veel checkpoints maar nergens hoefden we te stoppen. Mijn lonely planet is van 2009 dus gaf een heel somber beeld maar dat klopt dus niet meer. Volgens mij komt later dit jaar een nieuwe uit. Maar goed de oorlog zit hier dus nog erg vers in het geheugen en is ook nog wel te zien in het gebied, maar te gelijker tijd ben je er ook niet heel erg bewust van constant. Maar goed die horror verhalen later! So far all your need to know information! O nee, wat je ook nog moet weten is dat het ongeveer 275 km is. Over een redelijk goede weg! Nu weet je echt al het benodigde!
We vertrokken al vroeg om 3 uur! Dat betekende opstaan om kwart over 2. Het wordt een lange rit. We doen er uiteindelijk zo'n 7 uur over (over 275 km over een goede weg... bizar he) En Uncle is de meest onverschrokken bestuurder die ik ooit ontmoet heb. Onderweg een beetje geprobeert te slapen maar zelfs de jeeps zijn eigenlijk te klein voor mij, oow wat mis ik onze comfortabele toyota soms. Rond een uur of zes even de benen gestrekt en ik ga in het midden zitten. Dit geeft me de gelegenheid tot een beetje slaap. Vader en Uncle zitten voorin, ik met Aunt en moeder in het midden en Thinu en Ravi achterin. Langs een meer ontbeten (meegenomen rice nd curry ofcourse) met een prachtig uitzicht. We zijn inmiddels al vlakbij Trinco. Na een uurtje zijn we rond half tien bij de marine basis. Even ter info, in mei en juni zijn de warmste maanden waarbij de temperatuur op kan lopen tot 40C. Dus we lopen allemaal te zweten als een rund. Op de basis zouden we een rondleiding krijgen ofzo iets maar omdat ik buitenlander ben mag ik er niet op. Ik ben dan ook natuurlijk een heel gevaarlijke spion, die zomaar een raket kan afschieten :D Maar goed we krijgen wel nummer 1 van gidsen. We gaan eerst naar de belangrijkste hindu tempel in Sri Lanka. Eerlijk gezegd vond ik het niet heel bijzonder, de eenvoud van de meeste boeddischtische tempels is indrukwekkender. Maar wel mooi uitzicht. Ik liep zo giga te zweten dat ik niet in de beste stemming was na ook een heel korte nacht, dus liep een beetje te mokken (ok, 40C is dus mn max, wordt nog leuk in India :D). Daarna beetje rondgereden in de auto, raampjes open en lekker wat wind in mn gezicht, mooie uitzichten en wat eten, de beste combi voor mn humeur. Daarna naar een boot gegaan, beetje rondgekeken, was vooral erg leuk voor de familie aangezien ze nog nooit op zo'n boot zijn geweest. Weer moet ik benadrukken dat het zo enorm heet was dat ik echt helemaal doorweekt was. In de haven stond een heerlijk windje, maar daar verbrand je dus levend. Toen gingen we naar een heel fijn gedeelte, nadat we eerst gids nummer twee mee kregen met de lunch, de hot springs! HOT springs zul je denken, maar er is niks verfrissender dan je wassen met warm water op zo'n hete dag. Het zijn zeven natuurlijke springs, die allemaal net van temperatuur verschillen, erg leuk. Daar ons dus twee keer gewassen (naja gezicht, armen en voeten). Toen onder een boom de lunch gehad. Verzorgd door de SL navy, rijst en curry met krab. Dat was even een challenge voor mij, hoe eet je een hele krab. Daarna nog fijn in wat hete chilli's gebeten dus toen was dat ook over. Eten thuis kan ik inmiddels allemaal wel hebben maar eten van anderen is altijd nog even oppassen. Toen naar een tempel wat buiten Trinco. Daar gingen we echt het platteland op. Nou dacht ik dat ik best wel in een meer rural area zat hier in Panagoda, maar dat is dus dikke onzin! Dit is pas echt rural! De hutjes waar sommige mensen in woonden! Nou heb ik aardig wat hutjes gezien in alle reizen, maar dit was wel een nieuw dieptepunt. Zo groot als mn kamer hier en dan met een hele familie. Onderweg nog wat mannen gezien die aan de weg werkten, gelukkig sprak er een Sinhalees (de bevolking is hier Tamil, die dus Tamil spreken, mijn familie is Sinhalees en spreken alleen maar Sinhalees) dus de weg gevraagd. Die mannen nog een fles water gegeven, die op was toen wij optrokken. De tempel zelf niet gezien, maar eerder de ruines die daar waren. Zeer oud, lijken erg op die in Anuradhapura, en zijn van ongeveer de zelfde tijd (ik geloof iets later). Erg mooi een heerlijk serene plek. Die droom werd even later hard verstoord toen we met een monnik spraken die in de tempel woont. Hij vertelde dat hij al 50 jaar op deze plek woonde. Maar de laatste 30 (tijdens de oorlog, die 30 jaar duurde) alleen. Of met soldaten. Hij vertelde dat de gevechten hier erg hevig waren en dat de Tamil Tijgers (LTTE) de tempel hadden verwoest. Ook hadden ze zijn buik open gesneden en voor dood achtergelaten. Hoe weet ik niet maar hij had het duidelijk overleefd. In een klein museum hingen foto's van wat de LTTE had aangericht. Verbrande bussen, auto's, doden soldaten en burgers. Voor mij was de meest indrukwekkende foto, een van een man die naakt tussen twee stenen lag. Toen ik vroeg hoe hij in deze positie was beland, bleek dat de LTTE nadat ze hem hadden vermoord, ze hem hebben uitgekleed en de stenen op hem gegooid. Angstig genoeg is die wreedheid niet een alleen staand incident, maar gebeuren dit soort dingen over de hele wereld en in alle tijden. Een boek dat ik in NL aan het lezen ben "Het lucifer effect" gaat hierover, en psychologisch gezien vind ik het machtig interessant hoe mensen toch zulke monsters worden. Maar goed, ik dwaal af en wou het kort houden :D Het is nu een uur of 5 en ik ben erg benieuwd naar het strand. De lonely planet en alles is super enthousiast over de stranden hier maar ik heb nog niet heel veel strand gezien en ik hou van stranden en zee, ze hebben het over een died-and-gone-to-heaven-state (wat ik moest uitleggen aan Thinu en we daarna de hele dag zijn blijven gebruiken). Na een wisseling van de gids (nu nummer 3, but who's counting) blijken we eerst nog naar een tempel te gaan. Ok, daarna dan naar het strand. De tempel ligt op een berg en als er ooit een tourist is geweest dan was die waarschijnlijk verdwaalt. Het ligt super afgelegen en bedekt. Eerst nog de berg op (zo'n 300 treden). Verder kan ik er niks over zeggen, het was een standaard tempel, geen idee wat hier allemaal is gebeurd en wat de geschiedenis is, maar OOOOOOH MY GOD!!! I-DIED-AND-HAVE-GONE-TO-HEAVEN!!!!!!!!!!!!!!!!!! Het was een zeer indrukwekkende gebeurtenis daar boven op die berg te staan in de sereniteit van een tempel (elke geloofsplek geeft mij altijd een rustig gevoel in mijn buik). Het heeft me echt zwaar ontroerd en ik was echt geraakt door die plek. Maar goed, daarna dus naar het strand. Omdat het inmiddels donker was (ja dat gaat hier snel, half uurtje, ongelooflijk) gingen alle mensen weg en hadden we het strand voor ons alleen. Ook leuk, samen met Ravi en Thinu lekker in het water gezwommen/gestaan. Uiteindelijk rond 7 uur, half 8 weer in de auto. Toen gebeurde er een heleboel waar ik niks van begreep. Maar rond half 9 waren we dan in het hotel dat ongeveer 10 min van het strand was, hahahaha! Daar heerlijk gedouched, vanwege het laag-seizoen waren wij de enige. Het diner was weer van de army, en ze eten hier goed dat moet ik zeker zeggen! Het hotel is van een man, die 20 jaar in de UK heeft gewoond en gewerkt en die na de oorlog terug is gekeerd naar SL! Spreekt vloeiend Engels, dus erg leuk om ook met hem te kletsen. Zijn opinie over SL is erg anders dan die van de familie, dus er onstond er een leuke discussie over politiek (tussen mij, hem en Ravi). Hij had erg moeite om na al die jaren weer te wennen in SL. Volgens hem was het grootste probleem de corruptie (from top to bottom, from the bottom to the top). Na deze lange en toch ook zeer vermoeiende dag weer op tijd naar bed. Dus om tien uur lagen we in onze bedjes heerlijk te slapen. De volgende morgen iedereen weer veel te vroeg wakker naar mijn zin (6 uur) en moest ik echt door Thinu en Ravi uit bed getrokken worden. Maar het is met een goed doel want vandaag gaan we naar Sigiriya (Lion's rock),(Sinhalese - සීගිරිය)(tamil=சிகிரியா). Deze enorme rots is enorm indrukwekkend. Zo is ook de prijs (3330 rupees, waar locals ik geloof 100 rupees betalen, tjah...) Het is een enorm gevaarte waar vroeger eerst een klooster (nog een ijsje over gewonnen) en werd vooral beroemd omdat King Kashyapa een paleis bouwde boven op het gevaarte. Nou ja voor meer info, verwijs ik je graag naar wikipedia. Het is een enorme klim naar boven, en omdat het al half 11 was moesten we ook wel opschieten. Alle volwassenen hebben ons hier in de steek gelaten en zijn het jonge volk naar boven gegaan. Gewapend met camera's, een fles water en een fles creamsoda (met suikers voor de energie) wij naar boven. De eeuwenoude fresco's, the mirror's wall, de lions gate allemaal erg indrukwekkend. Maar ook de ijzeren trappetjes waren erg indrukwekkend, maar dan minder positief, op zulke momenten heb ik het gewoon niet echt op hoogtes, gewoon stug door blijven lopen en niet te veel nadenken. Het uitzicht is ook hier echt grandioos. Zeer indrukwekkend en heel begrijpelijk dat al die jaren mensen hier al komen om deze rots te beklimmen en te bekijken. Na een poosje weer naar beneden, dat gaat toch een stuk gemakkelijker. Wel zijn we natuurlijk zowel op de weg naar boven als naar beneden helemaal doorweekt. Rond half 1 zijn we weer bij de auto, nadat we ook het museum een bezoekje hebben gebracht. Omdat het nog best een rit is naar huis en lekker cool met de raampjes open gaan we opweg. Onderweg doe ik nog lekker een dutje. En probeer wat te slapen, hoewel dat soms wat lastig is. Rond 4 uur gaan we lunchen in een restaurantje, je weet natuurlijk wel wat :D Dan is het nog een paar uur rijden voor we weer thuis zijn. Deze keer op een redelijk normale tijd. Iedereen gaat lekker douchen, wat spulletjes opruimen en nog wat eten. Dan naar bed, want de Sigiriya beklimmen daar wordt je best moe van!
Al met al weer een heel erg leuke, drukke trip. Niet de hilariteit van de vorige met alle poep-problemen, maar door dat je met minder mensen bent ook minder gedoe (of te wel minder lang wachten!). Daarnaast was het leuk om ook alleen met Ravi en Thinu op pad te zijn en bv de Sigiriya met zn drieeen te beklimmen! Ben erg blij met deze trip was zeker weer een ervaring!!!!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
ps. ga nu meteen door met de volgende!
Dan nu een verhaal over de trip van afgelopen weekend. Ik ga voor de verandering eens proberen het kort te houden want ik heb zo veel verhalen en te weinig tijd om het allemaal te typen. De trip was deze keer met een ouder stel, vrienden van vader, rond de 65 en per ongeluk door mij omgedoopt tot de 'old couple'. Zij hebben een jeep dus met hun jeep zijn we op pad geweest. Uncle, zoals hij genoemd wordt, is een gepensioneerde officier (of zoiets) uit de marine. In Trinco (Trincomalee) is een enorme marine basis, dus er was veel georganiseerd aan de hand van contacten daar via via. Een klein beetje culturele achtergrond... das belangrijk he pap! Trincomalee (Tamil: திருகோணமலை Tirukōṇamalai) (Sinhala: Thrikūṇamaḷaya) of Trinco voor vrienden, ligt in het oosten van Sri Lanka. Het heeft een enorme natuurlijke baai waardoor het heel geschikt is als haven. Hier ligt ook het grootste Nederlandse fort van Sri Lanka, fort Frederick, waar tegenwoordig het Engelse schild hangt! Het ligt midden in Tamil gebied, dus dit gebied is nog steeds aan het herstellen van de oorlog. De oorlog is in mei 2009 afgelopen en in deze periode is er een enorm rapport van de VN uitgekomen of er oorlogsmisdaden in die tijd zijn gepleegd (volgens het rapport zowel door de LTTE als de regering) erg gevoelig onderwerp. Het tourisme is hier dus nog niet zo enorm als in andere gebieden maar is wel aan het opkomen. Er waren nog veel checkpoints maar nergens hoefden we te stoppen. Mijn lonely planet is van 2009 dus gaf een heel somber beeld maar dat klopt dus niet meer. Volgens mij komt later dit jaar een nieuwe uit. Maar goed de oorlog zit hier dus nog erg vers in het geheugen en is ook nog wel te zien in het gebied, maar te gelijker tijd ben je er ook niet heel erg bewust van constant. Maar goed die horror verhalen later! So far all your need to know information! O nee, wat je ook nog moet weten is dat het ongeveer 275 km is. Over een redelijk goede weg! Nu weet je echt al het benodigde!
We vertrokken al vroeg om 3 uur! Dat betekende opstaan om kwart over 2. Het wordt een lange rit. We doen er uiteindelijk zo'n 7 uur over (over 275 km over een goede weg... bizar he) En Uncle is de meest onverschrokken bestuurder die ik ooit ontmoet heb. Onderweg een beetje geprobeert te slapen maar zelfs de jeeps zijn eigenlijk te klein voor mij, oow wat mis ik onze comfortabele toyota soms. Rond een uur of zes even de benen gestrekt en ik ga in het midden zitten. Dit geeft me de gelegenheid tot een beetje slaap. Vader en Uncle zitten voorin, ik met Aunt en moeder in het midden en Thinu en Ravi achterin. Langs een meer ontbeten (meegenomen rice nd curry ofcourse) met een prachtig uitzicht. We zijn inmiddels al vlakbij Trinco. Na een uurtje zijn we rond half tien bij de marine basis. Even ter info, in mei en juni zijn de warmste maanden waarbij de temperatuur op kan lopen tot 40C. Dus we lopen allemaal te zweten als een rund. Op de basis zouden we een rondleiding krijgen ofzo iets maar omdat ik buitenlander ben mag ik er niet op. Ik ben dan ook natuurlijk een heel gevaarlijke spion, die zomaar een raket kan afschieten :D Maar goed we krijgen wel nummer 1 van gidsen. We gaan eerst naar de belangrijkste hindu tempel in Sri Lanka. Eerlijk gezegd vond ik het niet heel bijzonder, de eenvoud van de meeste boeddischtische tempels is indrukwekkender. Maar wel mooi uitzicht. Ik liep zo giga te zweten dat ik niet in de beste stemming was na ook een heel korte nacht, dus liep een beetje te mokken (ok, 40C is dus mn max, wordt nog leuk in India :D). Daarna beetje rondgereden in de auto, raampjes open en lekker wat wind in mn gezicht, mooie uitzichten en wat eten, de beste combi voor mn humeur. Daarna naar een boot gegaan, beetje rondgekeken, was vooral erg leuk voor de familie aangezien ze nog nooit op zo'n boot zijn geweest. Weer moet ik benadrukken dat het zo enorm heet was dat ik echt helemaal doorweekt was. In de haven stond een heerlijk windje, maar daar verbrand je dus levend. Toen gingen we naar een heel fijn gedeelte, nadat we eerst gids nummer twee mee kregen met de lunch, de hot springs! HOT springs zul je denken, maar er is niks verfrissender dan je wassen met warm water op zo'n hete dag. Het zijn zeven natuurlijke springs, die allemaal net van temperatuur verschillen, erg leuk. Daar ons dus twee keer gewassen (naja gezicht, armen en voeten). Toen onder een boom de lunch gehad. Verzorgd door de SL navy, rijst en curry met krab. Dat was even een challenge voor mij, hoe eet je een hele krab. Daarna nog fijn in wat hete chilli's gebeten dus toen was dat ook over. Eten thuis kan ik inmiddels allemaal wel hebben maar eten van anderen is altijd nog even oppassen. Toen naar een tempel wat buiten Trinco. Daar gingen we echt het platteland op. Nou dacht ik dat ik best wel in een meer rural area zat hier in Panagoda, maar dat is dus dikke onzin! Dit is pas echt rural! De hutjes waar sommige mensen in woonden! Nou heb ik aardig wat hutjes gezien in alle reizen, maar dit was wel een nieuw dieptepunt. Zo groot als mn kamer hier en dan met een hele familie. Onderweg nog wat mannen gezien die aan de weg werkten, gelukkig sprak er een Sinhalees (de bevolking is hier Tamil, die dus Tamil spreken, mijn familie is Sinhalees en spreken alleen maar Sinhalees) dus de weg gevraagd. Die mannen nog een fles water gegeven, die op was toen wij optrokken. De tempel zelf niet gezien, maar eerder de ruines die daar waren. Zeer oud, lijken erg op die in Anuradhapura, en zijn van ongeveer de zelfde tijd (ik geloof iets later). Erg mooi een heerlijk serene plek. Die droom werd even later hard verstoord toen we met een monnik spraken die in de tempel woont. Hij vertelde dat hij al 50 jaar op deze plek woonde. Maar de laatste 30 (tijdens de oorlog, die 30 jaar duurde) alleen. Of met soldaten. Hij vertelde dat de gevechten hier erg hevig waren en dat de Tamil Tijgers (LTTE) de tempel hadden verwoest. Ook hadden ze zijn buik open gesneden en voor dood achtergelaten. Hoe weet ik niet maar hij had het duidelijk overleefd. In een klein museum hingen foto's van wat de LTTE had aangericht. Verbrande bussen, auto's, doden soldaten en burgers. Voor mij was de meest indrukwekkende foto, een van een man die naakt tussen twee stenen lag. Toen ik vroeg hoe hij in deze positie was beland, bleek dat de LTTE nadat ze hem hadden vermoord, ze hem hebben uitgekleed en de stenen op hem gegooid. Angstig genoeg is die wreedheid niet een alleen staand incident, maar gebeuren dit soort dingen over de hele wereld en in alle tijden. Een boek dat ik in NL aan het lezen ben "Het lucifer effect" gaat hierover, en psychologisch gezien vind ik het machtig interessant hoe mensen toch zulke monsters worden. Maar goed, ik dwaal af en wou het kort houden :D Het is nu een uur of 5 en ik ben erg benieuwd naar het strand. De lonely planet en alles is super enthousiast over de stranden hier maar ik heb nog niet heel veel strand gezien en ik hou van stranden en zee, ze hebben het over een died-and-gone-to-heaven-state (wat ik moest uitleggen aan Thinu en we daarna de hele dag zijn blijven gebruiken). Na een wisseling van de gids (nu nummer 3, but who's counting) blijken we eerst nog naar een tempel te gaan. Ok, daarna dan naar het strand. De tempel ligt op een berg en als er ooit een tourist is geweest dan was die waarschijnlijk verdwaalt. Het ligt super afgelegen en bedekt. Eerst nog de berg op (zo'n 300 treden). Verder kan ik er niks over zeggen, het was een standaard tempel, geen idee wat hier allemaal is gebeurd en wat de geschiedenis is, maar OOOOOOH MY GOD!!! I-DIED-AND-HAVE-GONE-TO-HEAVEN!!!!!!!!!!!!!!!!!! Het was een zeer indrukwekkende gebeurtenis daar boven op die berg te staan in de sereniteit van een tempel (elke geloofsplek geeft mij altijd een rustig gevoel in mijn buik). Het heeft me echt zwaar ontroerd en ik was echt geraakt door die plek. Maar goed, daarna dus naar het strand. Omdat het inmiddels donker was (ja dat gaat hier snel, half uurtje, ongelooflijk) gingen alle mensen weg en hadden we het strand voor ons alleen. Ook leuk, samen met Ravi en Thinu lekker in het water gezwommen/gestaan. Uiteindelijk rond 7 uur, half 8 weer in de auto. Toen gebeurde er een heleboel waar ik niks van begreep. Maar rond half 9 waren we dan in het hotel dat ongeveer 10 min van het strand was, hahahaha! Daar heerlijk gedouched, vanwege het laag-seizoen waren wij de enige. Het diner was weer van de army, en ze eten hier goed dat moet ik zeker zeggen! Het hotel is van een man, die 20 jaar in de UK heeft gewoond en gewerkt en die na de oorlog terug is gekeerd naar SL! Spreekt vloeiend Engels, dus erg leuk om ook met hem te kletsen. Zijn opinie over SL is erg anders dan die van de familie, dus er onstond er een leuke discussie over politiek (tussen mij, hem en Ravi). Hij had erg moeite om na al die jaren weer te wennen in SL. Volgens hem was het grootste probleem de corruptie (from top to bottom, from the bottom to the top). Na deze lange en toch ook zeer vermoeiende dag weer op tijd naar bed. Dus om tien uur lagen we in onze bedjes heerlijk te slapen. De volgende morgen iedereen weer veel te vroeg wakker naar mijn zin (6 uur) en moest ik echt door Thinu en Ravi uit bed getrokken worden. Maar het is met een goed doel want vandaag gaan we naar Sigiriya (Lion's rock),(Sinhalese - සීගිරිය)(tamil=சிகிரியா). Deze enorme rots is enorm indrukwekkend. Zo is ook de prijs (3330 rupees, waar locals ik geloof 100 rupees betalen, tjah...) Het is een enorm gevaarte waar vroeger eerst een klooster (nog een ijsje over gewonnen) en werd vooral beroemd omdat King Kashyapa een paleis bouwde boven op het gevaarte. Nou ja voor meer info, verwijs ik je graag naar wikipedia. Het is een enorme klim naar boven, en omdat het al half 11 was moesten we ook wel opschieten. Alle volwassenen hebben ons hier in de steek gelaten en zijn het jonge volk naar boven gegaan. Gewapend met camera's, een fles water en een fles creamsoda (met suikers voor de energie) wij naar boven. De eeuwenoude fresco's, the mirror's wall, de lions gate allemaal erg indrukwekkend. Maar ook de ijzeren trappetjes waren erg indrukwekkend, maar dan minder positief, op zulke momenten heb ik het gewoon niet echt op hoogtes, gewoon stug door blijven lopen en niet te veel nadenken. Het uitzicht is ook hier echt grandioos. Zeer indrukwekkend en heel begrijpelijk dat al die jaren mensen hier al komen om deze rots te beklimmen en te bekijken. Na een poosje weer naar beneden, dat gaat toch een stuk gemakkelijker. Wel zijn we natuurlijk zowel op de weg naar boven als naar beneden helemaal doorweekt. Rond half 1 zijn we weer bij de auto, nadat we ook het museum een bezoekje hebben gebracht. Omdat het nog best een rit is naar huis en lekker cool met de raampjes open gaan we opweg. Onderweg doe ik nog lekker een dutje. En probeer wat te slapen, hoewel dat soms wat lastig is. Rond 4 uur gaan we lunchen in een restaurantje, je weet natuurlijk wel wat :D Dan is het nog een paar uur rijden voor we weer thuis zijn. Deze keer op een redelijk normale tijd. Iedereen gaat lekker douchen, wat spulletjes opruimen en nog wat eten. Dan naar bed, want de Sigiriya beklimmen daar wordt je best moe van!
Al met al weer een heel erg leuke, drukke trip. Niet de hilariteit van de vorige met alle poep-problemen, maar door dat je met minder mensen bent ook minder gedoe (of te wel minder lang wachten!). Daarnaast was het leuk om ook alleen met Ravi en Thinu op pad te zijn en bv de Sigiriya met zn drieeen te beklimmen! Ben erg blij met deze trip was zeker weer een ervaring!!!!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
ps. ga nu meteen door met de volgende!
Monday, May 16, 2011
Cathing up...
For the English version, go down, pictures are only displayed once, but you can figure it out! ;)
'Allo 'Allo lieve familie en vrienden,
Ik stuur bij deze even wat warmte naar jullie toe. Het nieuws heeft mij bereikt dat het mooie weer over is. Hier is het daarentegen de laatste anderhalve week weer bloedheet met een zeer enkel buitje dus jullie mogen het hebben. Het grote zweten is weer begonnen (het was niet echt gestopt maar wel even wat minder geworden)! En tante B, aangezien de regentijd/moeson hier is begonnen is er inderdaad veel regen, warmste temperaturen en meeste regen in deze maanden ;). Afgelopen vrijdag wilde ik even een postje plaatsen maar deze keer lag blogger.com dr uit dus kon het niet. Daarom nu een kort verhaal over afgelopen week. Daarna een post over de trip afgelopen weekend. En dan later deze week een over Vesak, het nieuwe feest dat hier morgen begint (weer-technisch misschien niet het meest relaxed, maar qua feesten zeker wel).
Afgelopen week was opzich niet heel bijzonder. Al mn doordeweekse lessen gingen niet door, montesorri wel lekker bezig geweest met de kleine dreutels. Hoorde vandaag dat ze me satoe-teacher noemen, wat witte-teacher betekend, erg grappig! Het is vooral de na-schoolse activiteiten die het toch zeker een geslaagd weekje maakte.
What do you get, when you give 4 women total control in a salon.... exactly!!
Tanuja (volwassen nicht, ook een lerares op school, moeder van Himeth) vroeg of ik eens naar een salon wilde komen. Nou prima dus ik met Thinu er heen! Toen besloot ik alles maar over me heen te laten komen me er niet druk over te maken en alles te doen wat zij wilden. Een zeer verstandig besluit want ik werd helemaal omgetoverd tot een Sri Lankaanse schone. Echt heel comfortabel voelde ik me niet maar het was wel echt super leuk. Allemaal gesjor en gedoe om mijn lange lijf in die kleding te krijgen. Laag make-up op mn gezicht, enorme lading sieraden: om mn nek, armen en hoofd. En daarna moest ik ook poseren op bepaalde manieren. Nog een bos nepbloemen in mn hand. Ik zag er werkelijk uit als een Kandyan bride. Totaal niet op mn gemak, maar erg leuk om te zien hoe de rest het super leuk vond. Wel al een foto op facebook gezet, waar ik al wat commentaar gezien heb. Naja je maakt weer eens wat mee!
Sister bonding!
Altijd al een jonger zusje gewild en nu heb ik er een! Terwijl wij zaten te wachten op een les die niet doorging, zijn we gaan spelen met haar. Zij heeft een prachtige dikke bos zwarte krullen dus ik haar haar in vlechten, zij vindt mijn stijle haar weer fijn dus ook daar een vlecht in. Toen besloten we ons haar a la montessori kinderen te doen. De mijne in een palmboomstaartje bovenop mn hoofd, de hare in twee knotjes aan de zijkant van dr hoofd. Nog een boel gekke foto's later en een nieuwe deal over wel en niet publisheren van foto's was nodig :D Die van mij mag ik wel laten zien dus bij deze. Ze is echt mn kleine zusje aan het worden en dat is echt heel erg leuk. Ik vind dr geweldig!!!
Like a true Dutch girl!
Donderdag hebben Thinu en Ravi allebei een lange dag in Colombo dus ben ik lang alleen thuis. Dat heeft al geleid tot een kleine wandeling. Deze keer wilde ik eens gaan fietsen. Dus ik de fiets gepakt en het beproefte recept van mn ouders, ga rechtdoor tot je niet verder kan en dan links. Dus dat gedaan. Goed de weg onthouden, maar gelukkig heb ik een goed richtingsgevoel dus dat heeft me nog niet in de steek gelaten. Ik ben rond een uur of half 4 vertrokken en was rond 5 uur weer thuis. Het is hier enorm heuvelachtig dus vaak redde ik het niet en moest ik een stukje lopen. Aangezien de remmen ook niet goed werkte, moest ik naar beneden ook weer lopen. Maar het was heerlijk! Achter elke bocht waren er weer nieuwe situaties, gezichten en allemaal even spannend. Ik moest echt tegen mezelf zeggen: "je moet ook nog terug he!" Elke keer dacht ik, nog een bocht/berg/hoekje/afslag. Tot ik op een gegeven moment zo enorm doorweekt was dat ik dacht...::" nu moet ik denk ik maar eens terug gaan". Ik sta daar dus enorm uit te hijgen en bij te komen. Als een oudere meneer en mevrouw me aanspreken: "where are you going?" " i don't know"(ik denk terug, maar dat weet ik nog niet) " where are you from?" (ah, dat weet ik wel) " the netherlands". Affijn voor ik het weet heb ik een heel gesprek met de goede mensen aangeknoopt. Op de veranda zitten een heleboel kinderen vesak
lampionen te maken en een meisje (22) spreekt goed engels dus er ontstaat een daadwerkelijk gesprek. Natuurlijk komen alle buurkinderen en andere buren langs. Super gezellig! Ik krijg nog een glas drinken, maak een foto en ga weer naar huis.
Thuis vertel ik dit verhaal en verklaren ze me half voor gek dat ik bij vreemden zomaar wat heb gedronken. Noem het naief maar ik heb nog geen onvriendelijke mensen ontmoet. Ik vertrouw op mn instinct, dat heeft me nog nooit in de steek gelaten. Affijn, de volgende dag blijkt dat ik echt drie huizen verwijderd was van een van de leraressen. Die valt van dr stoel als ze hoort dat ik in mijn eentje daar heen ben gefietst. Ach ja! Maar die mensen bleken toch wel goede mensen te zijn! Dit ga ik dus vaker doen :D
Tot zover!
Dit was het over vorige week! Volgende bloggen, de trip van afgelopen weekend en over Vesak.
Met mn voet gaat alles inmiddels prima! Het is weer dicht, ik ben niet dood dus zal het wel goed gaan :D
Eerlijk, ik wordt soms gek van alle mieren (in verschillende kleuren en maten), ratten, spinnen (sommige zo groot als de palm van mn hand), kakkerlakken, tjiktjaks, muggen, muggen, muggen, vliegen, slakken, bacterieen, schimmels en alle andere insecten die je maar kunt bedenken, die overal zijn en waar geen ontkomen aan is! Maar als ik dan een lekkere koele douche neem en ik zie vanuit het badkamerraampje de apen in de palmbomen, dan weet ik weer dat dit toch echt een paradijselijk eiland is!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
......................................................................................................................................................................
'Allo 'Allo lieve familie en vrienden,
Ik stuur bij deze even wat warmte naar jullie toe. Het nieuws heeft mij bereikt dat het mooie weer over is. Hier is het daarentegen de laatste anderhalve week weer bloedheet met een zeer enkel buitje dus jullie mogen het hebben. Het grote zweten is weer begonnen (het was niet echt gestopt maar wel even wat minder geworden)! En tante B, aangezien de regentijd/moeson hier is begonnen is er inderdaad veel regen, warmste temperaturen en meeste regen in deze maanden ;). Afgelopen vrijdag wilde ik even een postje plaatsen maar deze keer lag blogger.com dr uit dus kon het niet. Daarom nu een kort verhaal over afgelopen week. Daarna een post over de trip afgelopen weekend. En dan later deze week een over Vesak, het nieuwe feest dat hier morgen begint (weer-technisch misschien niet het meest relaxed, maar qua feesten zeker wel).
Afgelopen week was opzich niet heel bijzonder. Al mn doordeweekse lessen gingen niet door, montesorri wel lekker bezig geweest met de kleine dreutels. Hoorde vandaag dat ze me satoe-teacher noemen, wat witte-teacher betekend, erg grappig! Het is vooral de na-schoolse activiteiten die het toch zeker een geslaagd weekje maakte.
What do you get, when you give 4 women total control in a salon.... exactly!!
Sister bonding!
Altijd al een jonger zusje gewild en nu heb ik er een! Terwijl wij zaten te wachten op een les die niet doorging, zijn we gaan spelen met haar. Zij heeft een prachtige dikke bos zwarte krullen dus ik haar haar in vlechten, zij vindt mijn stijle haar weer fijn dus ook daar een vlecht in. Toen besloten we ons haar a la montessori kinderen te doen. De mijne in een palmboomstaartje bovenop mn hoofd, de hare in twee knotjes aan de zijkant van dr hoofd. Nog een boel gekke foto's later en een nieuwe deal over wel en niet publisheren van foto's was nodig :D Die van mij mag ik wel laten zien dus bij deze. Ze is echt mn kleine zusje aan het worden en dat is echt heel erg leuk. Ik vind dr geweldig!!!
Like a true Dutch girl!
Donderdag hebben Thinu en Ravi allebei een lange dag in Colombo dus ben ik lang alleen thuis. Dat heeft al geleid tot een kleine wandeling. Deze keer wilde ik eens gaan fietsen. Dus ik de fiets gepakt en het beproefte recept van mn ouders, ga rechtdoor tot je niet verder kan en dan links. Dus dat gedaan. Goed de weg onthouden, maar gelukkig heb ik een goed richtingsgevoel dus dat heeft me nog niet in de steek gelaten. Ik ben rond een uur of half 4 vertrokken en was rond 5 uur weer thuis. Het is hier enorm heuvelachtig dus vaak redde ik het niet en moest ik een stukje lopen. Aangezien de remmen ook niet goed werkte, moest ik naar beneden ook weer lopen. Maar het was heerlijk! Achter elke bocht waren er weer nieuwe situaties, gezichten en allemaal even spannend. Ik moest echt tegen mezelf zeggen: "je moet ook nog terug he!" Elke keer dacht ik, nog een bocht/berg/hoekje/afslag. Tot ik op een gegeven moment zo enorm doorweekt was dat ik dacht...::" nu moet ik denk ik maar eens terug gaan". Ik sta daar dus enorm uit te hijgen en bij te komen. Als een oudere meneer en mevrouw me aanspreken: "where are you going?" " i don't know"(ik denk terug, maar dat weet ik nog niet) " where are you from?" (ah, dat weet ik wel) " the netherlands". Affijn voor ik het weet heb ik een heel gesprek met de goede mensen aangeknoopt. Op de veranda zitten een heleboel kinderen vesak
| de toch niet zo slechte familie! |
Thuis vertel ik dit verhaal en verklaren ze me half voor gek dat ik bij vreemden zomaar wat heb gedronken. Noem het naief maar ik heb nog geen onvriendelijke mensen ontmoet. Ik vertrouw op mn instinct, dat heeft me nog nooit in de steek gelaten. Affijn, de volgende dag blijkt dat ik echt drie huizen verwijderd was van een van de leraressen. Die valt van dr stoel als ze hoort dat ik in mijn eentje daar heen ben gefietst. Ach ja! Maar die mensen bleken toch wel goede mensen te zijn! Dit ga ik dus vaker doen :D
Tot zover!
Dit was het over vorige week! Volgende bloggen, de trip van afgelopen weekend en over Vesak.
Met mn voet gaat alles inmiddels prima! Het is weer dicht, ik ben niet dood dus zal het wel goed gaan :D
Eerlijk, ik wordt soms gek van alle mieren (in verschillende kleuren en maten), ratten, spinnen (sommige zo groot als de palm van mn hand), kakkerlakken, tjiktjaks, muggen, muggen, muggen, vliegen, slakken, bacterieen, schimmels en alle andere insecten die je maar kunt bedenken, die overal zijn en waar geen ontkomen aan is! Maar als ik dan een lekkere koele douche neem en ik zie vanuit het badkamerraampje de apen in de palmbomen, dan weet ik weer dat dit toch echt een paradijselijk eiland is!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
......................................................................................................................................................................
‘Ello ‘Ello dear family and friends,
I am right now sending you some heat. I have heard that the nice weather ended there. Since one and a half week it is still very hot and with only a little rain, so you can have the heat. I have starten sweating again (not that I didn’t sweat, just less)! And auntie B, as it is the raining season/moesson, is does rain a lot, are the temperatures the highest and most rain in these months ;) Last Friday I wanted to post a blog but blogger.com wasn’t working. So now a short story about last week. Later a post about the trip from last weekend. And even later this week about Vesak, the new festival that starts next week (this might not be the best time for the weather it sure is for the parties)!
Last week was not special. All my weekly lessons didn’t happen, Montessori was fun hanging around with those little kids. I heard today that they call me sudu-teacher, which means white-teacher, very funny! But the after-school activities made this week special.
What do you get, when you give 4 women total control in a salon.... exactly!!
Tanuja (adult cousin, also a teacher at the school, mother of Himeth) asked if I could come to a salon once. Well fine, so I went with Thinu! Then I decided that I would give them total control and that I wouldn’t worry about what happened. A very wise deciscion as they magically made me into a Sri Lankan beauty. I wasn’t really comfortable but it was a lot of fun. A lot of fuzzing around my tall body, to make the clothes fit. A layer of make-up on my face, a whole lot jewellery around my arms, neck and on my head. And then I had to pose a certain way as well! I even got a bouquet of fake flowers in my hands. I really looked like a Kandyan bride. Totally not comfortable but it was nice to see how much fun the others had. I put a picture on facebook, where people already commented. Well, it certainly was an experience!
Sister bonding!
I always wanted a little sister and now I have one! While we were waiting on a class that didn’t happen, we started to play with our hair. She has a beautiful, thick, black curls so I braided her hair. She likes my straight here, she braided that. Then we decided to do our hair like Montessori children. Mine in a palmtree-tail on the top of my head, hers in two little bums on the side of her head. A lot of crazy photos later, we needed a new deal about what pictures to publicize. Mine I am allowed to show so I did include one. She really is becoming my little sister and that is a lot of fun. I love her!!!
Like a true Dutch girl!
On Thursdays Thinu and Ravi have long days in Colombo so I am home alone for a long time. This already let to me taking a little walk. This time I decided to go ride my bicycle. So I took the bike and did what my parents used to do, go straight until you can’t anymore then go left! So I did. I still had to remember the road, but my sense of direction didn’t let me down. I left at about half past 3 and came back at 5. There are a lot of hills here, so most of the time I couldn’t reach the top and had to walk a small part. As the brakes also don’t really work, I also had to walk down. But it was great!! After every turn there were new situations, faces and all were very exciting. I really had to tell myself: “remember, you also have to go back!” Every time I thought: “ just one more turn/mountain/corner/crosssection!”. Until at one point I was completely soaked and thinking: “ now I really have to go back”. So I am standing there cathing my breath when an older gentlemen and lady ask me “where are you going?” “ I don’t know” (I think I am going back, but not totally sure) “where are you from?” (ah, this I know) “ the Netherlands”. Well before I know it I am having an entire conversation with these good people. On the porch a lot of children are making Vesak lanterns and one girl (22) speaks English pretty well so an actual conversation happened. Of course all the neighbors and neighborhood kids come by. A lot of fun. I get a glass of juice, make a picture and go home.
At home I tell this story and they half laugh half are concerned that I would drink something from strangers. Maybe I am naive but so far I didn’t meet any unfriendly people. I have faith in my instinct and it hasn’t let me down so far! Well, the next day it turns out that I was only three houses away from one of the teachers at the Montessori. She almost drops of her chair when she hears that I rode my bike there all alone. Okay!!! But the people turned out to be the good people. So I am doing this more often!
So far!!
This was last week! Next blogs, the trip last weekend and about Vesak!
With my foot everything is fine! It closed and I didn’t die so everything will be okay!
Honestly, all the ants (in different shapes and sizes), rats, spiders (as big as the palm of my hand), cockroaches, tjiktjaks, mosquito’s, mosquito’s, mosquito’s, flys, snails, bacteria, fungus and all the other insect you can imagine which are always everywhere, totally drive me nuts!!! But after a cool shower, when I can see the monkeys in the palm trees trough the bathroomwindow, then I remember why this is truly paradise island!
Lots of love and hugs,
Rianne
Sunday, May 8, 2011
Teaching is an art... and a lot of fun!!!
Lieve familie en vrienden,
Na commentaar van verschillende kanten over het gebrek aan posts nu dan toch een nieuwe blog. Reden voor de blog-stilte was slecht weer (met bliksem kun je beter geen computer aan hebben), gebrek aan inspiratie en een algemeen integratieproces: 'ach dat kan morgen ook wel!". Maar om het goed te maken met al mijn loyale en trouwe fans :P nu een lekkere lange!!! Eens kijken of ik dat zo gestructureerd mogelijk kan brengen...
Waar was ik gebleven...
De week na het AIESEC event was een vrij normale week. s' Ochtends naar de montessori en s'middags thuis een beetje rond hangen. Aangezien ik maandag en dinsdag lekkere migraine aanvallen had ben ik toen vooral in bed gebleven. Ook woensdag ben ik erg moe, dus eigenlijk gewoon veel geslapen deze week... Donderdag zijn Ravi en Thinu in Colombo voor lessen en ben ik alleen thuis met moeders. s' Ochtends gewoon montesorri, maar s' middags heb ik helemaal niks te doen. Beetje mn facebook en email gecheckt, rond gesurft op internet, engelse les voorbereid... Om 3 uur ben ik het helemaal zat en wordt helemaal gek. Op de bank dan maar muziek luisteren. Na bijna alle nummers mee te kunnen zingen (Jaap, btw Florence and the Machine, echt te gekke muziek!!!) heb ik dat een uur later ook wel gezien. Vandaag ben ik eens niet moe en ga buiten foto's maken. Een licht geval van 'cabinfever' overkomt mij! Het is even droog nadat het de hele dag heeft geregend en ik besluit en ommetje te gaan maken. ALLEEN!!! Nadat ik eerst moeders moet overtuigen dat het echt geen kwaad kan en dat ik gewoon in de straat blijf en mn mobiel mee neem :D Uitendelijk maak ik een klein wandelingetje maar besef wel dat dit het eerste is wat ik alleen heb gedaan in 4 weken! Voelde toch als een kleine triomf. Ik wilde het nog meer doen, maar is er nog niet van gekomen. De 29ste was natuurlijk de dag van William and Kate, maar helaas heb ik de hele wedding gemist aangezien ik mn visa moest verlengen. Dus in plaats van voor de TV zat ik met Poorna in het immigration office, ook fijn natuurlijk. Even wat formulieren invullen en dan maar wachten. Zo'n 2 uur. Dan wordt me gezegd dat ik 5000 rupees moet betalen, maar aangezien ik in NL al voor mn visa heb betaald hoeft dat volgens mij niet, dus weer wachten. Wel kom ik meteen een ander NL's meisje tegen genaamd Claudia, dus we hebben de tijd doorgebracht met lekker te zitten kletsen. Was goed voor mn NLs want ik merk dat het steeds moeilijker wordt om te schakelen. Ook nu met het schrijven van mn blog is het lastig om Nlse zinnen te maken. Ik denk en droom momenteel in het Engels en alleen snel tellen doe ik nog in het NLs. Heel raar hoe dat werkt in je hersenen, zou ik onderzoek naar kunnen doen, jaja I know! Maar goed nog een beetje door Colombo getourd, kan nog steeds niet echt zeggen wat ik er van vindt, daar heb ik toch meer bezoeken voor nodig! Maar met mn visa is alles nu geregeld! Toen we thuis waren natuurlijk wel meteen gecheckt hoe de jurk eruit zag. Ik vond hem zelf prachtig en dit is een van de meer mooie koninklijke bruiden, met haar haar los enzo. Iedereen hier vindt Diana mooier, maar dat heb ik altijd een ontplofte suikespin gevonden. Ach ja verschil van mening moet er zijn!
Queensday!
Omdat de ik toch ook een beetje van NL naar Sri Lanka wil brengen, heb ik hier ook de heugelijke verjaardag van Hare Majesteit de Koningin gevierd. Gekleed in een oranje shirt, een rood-wit-blauw lint in mn haren, een lading ballonnen en stroopwafels mee en een dag vol feestelijkheden kon beginnen!!!
Omdat het op een zaterdag was heb ik dan mn Engelse lessen voor de kids, hierover later meer, dus ik kon lekker mn gang gaan en er een leuke dag van maken. Zo ben ik met de 11/12 jarigen lekker op stap gegaan, de school uit, de straat uit en dan weer terug ivm aanwijzingen geven over een te volgen route in het Engels. Vonden ze super spannend zomaar de deur uit. Nog winkeltje met ze gespeeld ook, was ook erg leuk en verder lekker gekletst en stroopwafels gegeten. Ze ook nog een mooie ballon mee gegeven. Al met al een succes! s' Middags heb ik de 10 jarigen. Voor hun had ik een puzzle met verschillende woorden die te maken hadden met Queensday, moesten ze verschillende woorden maken met de letters op ballonnen en hebben we heerlijk stroopwafels en toffee's gegeten. Verder heb ik ook hun natuurlijk allerlei plaatjes van NL laten zien en verteld waarom dit zo'n speciale dag was. Al met al niet de enorme feesten en drank en muziek zoals normaal, maar toch zeker wel weer een beetje een oranje feestje!
En verder...
Zondag zijn we naar een echt zwembad geweest! Heel erg lekker om wat baantjes te kunen trekken. En hoewel het bewolkt was, ben ik toch nog aardig verbrand. De zon is hier redelijk veradelijk!
De rest van de week montessori en Engelse lessen. Nog een hindi film gekeken, boekje gelezen, beetje gecomputerd, gewassen bij de well achter het huis, cricket gekeken (de Mumbai Indians doen het erg goed, Delhi Daredevils niet maar ik ben fan vanwege de naam, oow en de acteur in de hindi film is eigenaar van de Kolkotta Knight Riders, volgens mij. Ja de IPL (Indian Premier League) heeft bijna geen geheimen meer voor me :D) en naar de dokter geweest voor een ranzige bacterie infectie aan mn voet. Ik zal julie de foto's voor nu besparen, maar zit wel aan de antibiotica. Volgens de dokter niks ernstigs en komt wel weer goed...
De montessori Rantharu
De montessori is mijn voornaamste bezigheid hier. Elke ochtend sta ik er zo'n beetje tussen kwart voor 8 en 8 uur. Dan komen de kinderen binnendruppelen tot half negen, dan beginnen we, maar altijd komt er dan nog een lading kinderen dus beginnen we eigenlijk pas om 8.35u. Eerst met een boeddistisch gebed (waarbij ik wel de juiste houding aanneem maar verder geen idee heb wat er precies gezegd of gebeurd)dan de liedjes zingen, het schoollied (met bijbehordend dansje (die ik nu dus ook ken)), Engels liedje(goodmorning teacher)en daarna het volkslied. Ik ben al zo aan het intergreren dat ik laatst het volkslied maar niet uit mn hoofd kreeg, heel vervelend :D. Dan heb ik nu de taak gekregen om de Engelse zinnen te herhalen, dagen van de week, maanden van het jaar, which flower has one petal, which flower has 5 petals, where is the sun, where is the rainbow, the moon is round, the stars are shining etc etc. Dan volgt er altijd iets van een taakje zoals of letters schrijven, of een plak werkje of een tekening met krijtjes maken of plaatjes in hun scrapboek plakken etc etc. Ook hierbij maak ik me nuttig door dingen uit te delen of na te kijken of te helpen of te zorgen dat ze elkaar niet slaan etc etc. Dan rond half 11 is het lunch tijd, eerst alle kindjes handjes wassen en dan eten. Waarbij wij zelf ook een snack eten (hoewel de andere teachers een hele rijst en curry maaltijd naar binnen werken). Als het dan niet te laat is of niet regent dan kunnen we naar buiten. Ik zelf vind dat heel fijn want als ze de hele ochtend binnen zitten worden ze een stuk drukker en actiever, dan liever dat ze buiten rondrazen. Dan is er nog ongeveer een half uurtje of een kwartiertje over tot half 12, die tijd wordt er of een liedjes gezongen of verteld over wat we morgen gaan doen. Dan moeten alle kinderen hun waterbottle gaan pakken, krijgen ze hun huiswerkschriftjes mee, bloemenmandjes pakken en is het tijd om hun ouders te zoeken. Zo rond 12 uur, kwart over 12 zijn alle kinderen wel opgehaald en wordt het schooltje geveegd de laatste dingen opgeruimd en huiswerk na gekeken en klaar gemaakt voor de volgende keer. Meestal maar dit verschilt zijn we rond 13/ 13.30 weer thuis. Dan heb ik altijd wel weer even nodig om bij te komen dus vaak even chillen wat lekker fris drinken en rond een uur of 15 luchen. Tot zover de beschrijving van wat ik doe, dan nu mijn opinie.
Er zijn twee klassen, de babyclass (3/4 jaar oud) en de upperclass (4/5 jaar oud). De eerste dagen ben ik veel bij de babyclass geweest maar deze kids zijn echt te jong om ook maar iets mee te kunnen doen en voelde me hier niet echt nuttig. Dus al vrij snel ben ik overgestapt naar de upperclass. Deze kids krijgen wat Engels dus daar kan ik nog een beetje mee communiceren. Ze begrijpen ook dat ik geen Sinhalees spreek en alleen Engels, dus dat is ook fijn. Hun leer ik vooral dingen als, Thank you! May I go to the toilet, please? May I get my waterbottle, please? Head, shoulders, knees and toes. En sommige kinderen zeggen dit nu dus ook uit zichzelf. Andere houden nog hele verhalen tegen me, waarbij ik op de gok maar oow(ja) en neh (nee) zeg en meestal is dat wel goed. Ik kijk naar wat ze aanwijzen en praat lekker in het Engels tegen ze terug. Op deze manier heb ik wel echt wat contact met ze. Ook is het handig dat ik de woorden, lienne en kienne ken (schrijf en zeg). En ik kan hun huiswerk nakijken en op schrijven. Het is echt heel erg leuk om te doen. Soms wordt je ook helemaal gek van als ze elkaar maar blijven slaan, schoppen en pesten en weet ik niet wat al nog meer. Maar ze vinden mij allemaal erg leuk, heb ik al van wat ouders gehoord dus dat is erg fijn. Het blijven peuters maar ik moet eerlijk zeggen dat ik dit best ook in Nederland zou kunnen doen. Misschien wordt ik ooit nog wel kleuterjuf :D
Engelse lessen 5th grade en 6th grade
Laat ik beginnen met een kleine situatieschets. In Sri Lanka is het schoolsysteem gratis. Dat is erg fijn natuurlijk, maar dit betekend wel dat er maar gelimiteerde plekken zijn op bijvoorbeeld universiteiten (van de 100.000 aanmeldingen is er maar plek voor 20.000). Op verschillende momenten heb je verschillende toetsen die de kinderen maken die bepalen naar welke school je gaat en op welk niveau je wat doet. Helemaal begrepen heb ik het nog niet maar het is in ieder geval heel anders dan bij ons. Het is dus heel belangrijk om zo goed mogelijk op de verschillende toetsen te scoren zodat je zo goed mogelijk voorbereid bent op de volgende stap. Dit resulteert in een heel erg competitief systeem waarbij de levens van kinderen helemaal in het teken staan van deze belangrijke examenmomenten. Iedereen studeerd zo hard mogelijk om maar op de universiteit te komen en krijgt daarvoor veel extra lessen. Het is niet ongebruikelijk dat kinderen na een gewone schooldag nog een extra les hebben, doordeweeks meestal op 2 dagen en op zaterdag zo'n 3 lessen. Iedere les zo'n anderhalf a twee uur. Als je dan een puber bent van 16/17 en je doet A-levels (wat heel hoog is) dan heb je iedere dag extra lessen en soms zelfs op zondag. Met als resultaat dat je wel naar de universiteit kan. Wat je weer een goede baan in de toekomst verzekerd. Soms moeten kinderen een bepaalde toets twee keer doen als de eerste keer niet goed genoeg is. Dat ze hier niet omvallen van de stress is volgens mij nog een wonder. Wat mij al wel snel duidelijk werd is dat ik dus niet een standaard les wilde doen. Aangezien de nadruk op spreken ligt, werkt dat wel in mijn voordeel. Maar ik wilde vooral dat die kinderen lekker bezig zijn en ook nog lol hebben met Engels. Ze zijn mij op jonge leeftijd al veel te serieus. Hoeveel 4/5 jarigen kunnen in Nederland al letters lezen en schrijven? En Engelse zinnen spreken? Dus mijn motto voor elke les is, lekker actief en veel lol maar wel allemaal ook nog educatief!!
Op zaterdag heb ik twee klassen. In de ochtend (8.00u) de 6thgrade (10/11 jaar) en in de middag de 5th graders (9/10 jaar). De ochtend klas zijn nu 2 jongens, Sarakan en Jinod en sinds gister twee meisjes, Ameshi en Roshni. Ook neefje Himeth komt bij deze les, maar is met zn 9 jaar ver uit de jongste. Hij pikt alles vrij snel op en we helpen hem een beetje extra. Deze kinderen kunnen alle tijden zeggen, hebben een redelijke woordenschat en kunnen mij redelijk goed verstaan. Thinu helpt nog wel in deze lessen soms wat te vertalen maar het is niet altijd nodig. Ik probeer zoveel mogelijk oefeningen te doen waarbij zij praten. Soms laat ik ze wel nog wat zinnen opschrijven die ze dan later in het gesprek moeten gebruiken maar ik probeer ze zo weinig mogelijk te laten schrijven en meer te laten praten. Ook bij deze kinderen duurde het even voordat ze zich echt op hun gemak bij mij voelde, ook omdat alles zo anders ging. Ze hoeven niet op te staan als ze een antwoord geven, niet alles op te schrijven en we zitten gewoon in een kringetje. Een paar voorbeelden van oefeningen: make a story--> iedereen moet steeds 1 zin zeggen en zo krijg je een raar verhaal. Tell time--> tijden op een bord gezet (8.15/9.50etc)en dan moesten ze tegen ons zeggen: " it is quarter past eight" " it is ten minutes to ten" wie het sneltste is. Met hun zijn we dus op koninginnedag wezen wandelen en moesten ze zeggen: Take the fisrt left turn. Follow the road.En in het ' winkeltje' I would like to buy a pen, which color is it? etc. Gister was het thema trips, en gingen we met zn allen op reis, maar we konden maar tien dingen meenemen, wat nemen we dan mee? Hier is wel een kleine discussie in het Sinhalees ontstaan maar dat geeft niet. Zo lang ze maar proberen zelf correcte zinnen te zeggen dan ben ik al tevreden. Sarakan is echt een hele slimme jongen, zit ook op een hele goede school en is veruit het beste in Engels. Jinod is iets m inder snel maar heel erg grappig. Ameshi is echt een meisje meisje maar heel lief. En Roshni was er gister voor het eerst dus die was nog erg verlegen. Himeth doet lekker mee en gaat echt met sprongen vooruit. Ik denk dat hij degene is van alle Sri Lankanen die het meeste profiteerd van mijn aanwezigheid hier.
De 5thgrade klas zijn een stuk meer kids. Rond de 10 kinderen (ze komen niet allemaal altijd opdagen, waarom geen idee). Doordat ze een jaar jonger zijn, hebben ze een stuk minder grammatica en woordenschat kennis. Voor deze lessen moeten Thinu en Ravi aanwezig zijn om regelmatig nog even te vertalen wat ik zeg. Inmiddels heb ik Ravi gebombardeed tot co-teacher. Persoonlijk vind ik dat hij deze les voort moet zetten als ik weer terug ben ik NL. We bereiden deze les ook samen voor en het is echt ons gezamelijk werk, vind ik!MEt deze kids moet je iets meer voorkouwen, iets meer dingen op laten schrijven. Dus wisselen we het schrijven af met lekkere actieve spelletjes, thank god voor internet, wat een goede inspiratiebron is. Een paar voorbeelden van activiteiten: het tijd spel ook, jump to the right tense--> als ik present tense zeg dan naar links als ik past zeg dan naar rechts (i saw, i see). Erg leuk en de kids houden wel van springen. De letters op ballonnen heb ik bij Queesnday uitgelegd. Gisteren hadden we een leuk spel waarbij ze eerst allerlei woorden kregen in the thema trips (aeroplane, money, beach, toothbrush, map, phone etc) iedereen moest een zin maken voor een bepaald woord. Allemaal deze zin opschrijven. Buiten had Thinu papiertjes verstopt met tekeningen van de woorden (ja heel crea bea van mij en Thinu), nadat ze dus allemaal hun zinnen hadden opgeschreven, die ze dus zelf maakten (i brought a toothbrush on the trip of i went to the beach in the evening)moesten ze allemaal de juiste woorden opschrijven bij de juiste plaatjes. Super simpel, maar geweldig leuk dat die kinderen dat vinden en fanatiek dat ze zijn. Het zijn altijd dezelfde die als eerste klaar zijn dus er is geen prijs en ik leg ook niet de nadruk op de competitie. Daarna moesten ze zelf controleren of ze alle woorden goed geschreven hadden, waarna ik het ook nog eens controleerden en ze een enorme krul kregen (een teken dat ze hier niet kennen, alleen vinkjes, maar een krul is leuker). Het onwijs mooie/ontroerende wat gister gebeurde is dat een stuk of 6 kids uit zichzelf, terwijl ik nog met wat andere kinderen bezig was, vragen voor mij gingen maken. Met een heel klein beetje hulp van Thinu hadden ze een stuk of zes vragen. Die ze begonnen te stellen terwijl ik bezig was, dus ik zeg schrijf het maar op het bord. Thinu vertaald het en ze stonden echt paf. Verbaasd kijken ze me aan en vragen echt echt? Ja ja schrijf maar. Blijkt dat kinderen nooit op het bord mogen schrijven. Geniaal, heb ik weer een methode gevonden om ze te belonen. Dus met zn zessen voor het kleine whitebord, allemaal een vraag op schrijven. Trots dat ze waren, super leuk. En trots dat ik was dat dit zomaar gebeurde!!!!!!! Vragen als, do you like sri lanka, how old are you, when is your birthday en het meest ontroerend: "do you like us?" Nou dat kon ik natuurlijk beantwoorden met een volmondig YES, waarna ik de vraag omdraaide, do you like me? En gelukkig ook de respons YES terug kreeg. Ben echt super trots op mn kids, en hoop dat deze stijgende lijn er in blijft!!!
De andere Engelse les die ik geef is aan de vrienden van Ravi. Er zijn vershcillende jongens, die in wisselend wel of niet komen opdagen. Mijn meest trouwe vriend is Shaggy. Iedereen krijgt hier een nickname op de universiteit en deze zijn voor mij makkelijker te onthouden dan hun echte namen dus vandaar. Daarnaast heb je nog John (1 keer), Tikka (1 keer). Grasshoper (2 keer). Daarnaast is Yasith ook nog een jongen die naar de lessen komt, hij is 17 en zit nog op de middelbareschool. Hoewel hij een stuk jonger is (die andere gasten zijn allemaal 23/24) komt hij lekker mee en ziet hij er een stuk ouder uit dan je zou denken. Over hem kan ik ook verhalen schrijven, maar we hebben de afspraak: "what is said in the classroom, stays in the classroom". Stuk voor heerlijke gasten, waar ik makkelijk mee kan kletsen. Voor hun "lessen' bereid ik eigenlijk weinig voor. Het zijn ook niet echt lessen, ik geef ze meer de gelegenheid om gezellig in het Engels te praten. Ze kunnen allemaal behoorlijk Engels, zijn redelijk goed verstaanbaar en eigenlijk het enige wat ik echt doe is ze wat meer zelfvertrouwen geven. Ik probeer ze niet al te veel grammaticaal op de kop te zitten en ze vooral gewoon maar aan de praat houden. Met mijn eindeloze stroom vragen kunnen jullie je wel voorstellen dat dat niet erg moeilijk is. Vorige week heb ik geprobeerd een discussie te houden, maar een onderwerp bleek lastiger dan gepland, aangezien ik de enige was die dan anders over iets dacht en ja dat is niet leuk. Uitiendelijk een heel boeiend gesprek gehad over homoseksualiteit aangezien ik net in de krant had gelezen dat iemand in de gevangenis terecht was gekomen door zijn geaardheid. Hier waren ook in onze groep wat verschillende meningen en ik denk echt dat ik een aantal van de jongens aan het denken heb gezet. Ik kan niet iemand veranderen, maar als hij nog eens een tweede keer er over nadenkt en een beetje inziet dat ik wel eens gelijk kan hebben, dan is het goed. Affijn, volgens Shaggy heb ik ze wel redelijk het vuur aan de schenen gelegd, hahahaha!!!
Shaggy, mijn meest trouwe vriend in de Engelse les. Vanaf het begin was hij erbij, en hij heeft 1 les gemist omdat hij echt niet kon. Maar gister was hij dr weer en toen was hij de enige. Had ik een dikke les voorbereid voor meerdere personen... ach ja, its the sri lankan way. Dus ik zeg, nou als je niet alleen wil mag je wel weer naar huis hoor... Nee, nee ik vind het leuk om gewoon te praten. Nou prima, dus wij hebben uiteindelijk twee uur gepraat over geschiedenis, politiek en cultuur. Super interessant en echt hele goede gesprekken. Dit is echt een hele filosofische gast, maar te gelijkertijd super down to earth. Ik ben fan van Shaggy. Het is echt een van de toppunten van mijn week om met deze jongens te praten. Sowieso is het fijn omdat ze van mijn eigen leeftijd zijn maar ze doen me ook erg denken aan de gang in Groningen (jaja)!!!De tijd vliegt voorbij met deze groep.
Afgelopen week heb ik een Engelse les gegeven aan twee vriendinnen van Thinu. Dit was voor het eerst. Ik denk dat het twee hele leuke meiden zijn, maar oef wat was deze les zwaar. Ieder woord moest ik er gewoon uittrekken. Ze gaven zo kort mogelijke antwoorden. "what did you do today? " " i studied" " and what else?" " I slept" "anything else?" "no"... ja zo loopt het kennismakingsproces niet zo heel vlot natuurlijk. Na twee uur kon ik dus ook echt niks meer verzinnen. Nou hoop ik dat ze de volgende keer wat meer open zijn en wat minder verlegen want anders gaat dit echt een probleem worden. Ik denk dat het wel mee zal vallen, want de meeste mensen zijn eerst heel verlegen maar uiteindelijk kletsen ze de oren van je hoofd. Dus hiervan zullen we nog moeten zien wat er gaat gebeuren.
Hetzelfde geldt voor een les van Raji zn vrienden. Ze willen wel maar ik heb nog niemand gezien die echt zei, ja laten we het gaan doen. Ze zijn gewoon te bang en dat is echt heel erg jammer. We will see!
Tot zover...
Dit is dan dus tot zover wat ik hierover kwijt kan. Ik zou gaag wat foto's uploaden maar daar is vandaag even geen tijd voor. Misschien morgen of de dag daarna. Ik hoop dat jullie zien dat ik met veel plezier mn werk doe. En dat ik probeer lekker bezig te blijven maar daar soms hopeloos in faal. :D
Idealiter, had ik meer lessen doordeweeks nog willen hebben en geen op zaterdag. Maar dit is nu eenmaal de situatie en dan moet je het daar dus maar mee doen. De kids en de gasten zijn allemaal fantastisch dus ik heb na iedere les een zeer voldaan gevoel. En dat zorgt er dan weer voor dat je het volhoudt. Het is een enorm verhaal geworden. Ik hoop dat jullie het leuk vinden. En er deze zondag veel leesplezier aan over houden. Volgens weekend gaan we op een trip. Met andere mensen deze keer naar het oosten van het land, de familie is hier ook nog nooit geweest want door de oorlog kon dat eerst niet. Mn lessen zullen helaas komen te vervallen maar misschien kunnen we die nog inhalen. We zien wel, maybe maybe, we'll see we'll see!
Api Yanoo!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
Na commentaar van verschillende kanten over het gebrek aan posts nu dan toch een nieuwe blog. Reden voor de blog-stilte was slecht weer (met bliksem kun je beter geen computer aan hebben), gebrek aan inspiratie en een algemeen integratieproces: 'ach dat kan morgen ook wel!". Maar om het goed te maken met al mijn loyale en trouwe fans :P nu een lekkere lange!!! Eens kijken of ik dat zo gestructureerd mogelijk kan brengen...
Waar was ik gebleven...
De week na het AIESEC event was een vrij normale week. s' Ochtends naar de montessori en s'middags thuis een beetje rond hangen. Aangezien ik maandag en dinsdag lekkere migraine aanvallen had ben ik toen vooral in bed gebleven. Ook woensdag ben ik erg moe, dus eigenlijk gewoon veel geslapen deze week... Donderdag zijn Ravi en Thinu in Colombo voor lessen en ben ik alleen thuis met moeders. s' Ochtends gewoon montesorri, maar s' middags heb ik helemaal niks te doen. Beetje mn facebook en email gecheckt, rond gesurft op internet, engelse les voorbereid... Om 3 uur ben ik het helemaal zat en wordt helemaal gek. Op de bank dan maar muziek luisteren. Na bijna alle nummers mee te kunnen zingen (Jaap, btw Florence and the Machine, echt te gekke muziek!!!) heb ik dat een uur later ook wel gezien. Vandaag ben ik eens niet moe en ga buiten foto's maken. Een licht geval van 'cabinfever' overkomt mij! Het is even droog nadat het de hele dag heeft geregend en ik besluit en ommetje te gaan maken. ALLEEN!!! Nadat ik eerst moeders moet overtuigen dat het echt geen kwaad kan en dat ik gewoon in de straat blijf en mn mobiel mee neem :D Uitendelijk maak ik een klein wandelingetje maar besef wel dat dit het eerste is wat ik alleen heb gedaan in 4 weken! Voelde toch als een kleine triomf. Ik wilde het nog meer doen, maar is er nog niet van gekomen. De 29ste was natuurlijk de dag van William and Kate, maar helaas heb ik de hele wedding gemist aangezien ik mn visa moest verlengen. Dus in plaats van voor de TV zat ik met Poorna in het immigration office, ook fijn natuurlijk. Even wat formulieren invullen en dan maar wachten. Zo'n 2 uur. Dan wordt me gezegd dat ik 5000 rupees moet betalen, maar aangezien ik in NL al voor mn visa heb betaald hoeft dat volgens mij niet, dus weer wachten. Wel kom ik meteen een ander NL's meisje tegen genaamd Claudia, dus we hebben de tijd doorgebracht met lekker te zitten kletsen. Was goed voor mn NLs want ik merk dat het steeds moeilijker wordt om te schakelen. Ook nu met het schrijven van mn blog is het lastig om Nlse zinnen te maken. Ik denk en droom momenteel in het Engels en alleen snel tellen doe ik nog in het NLs. Heel raar hoe dat werkt in je hersenen, zou ik onderzoek naar kunnen doen, jaja I know! Maar goed nog een beetje door Colombo getourd, kan nog steeds niet echt zeggen wat ik er van vindt, daar heb ik toch meer bezoeken voor nodig! Maar met mn visa is alles nu geregeld! Toen we thuis waren natuurlijk wel meteen gecheckt hoe de jurk eruit zag. Ik vond hem zelf prachtig en dit is een van de meer mooie koninklijke bruiden, met haar haar los enzo. Iedereen hier vindt Diana mooier, maar dat heb ik altijd een ontplofte suikespin gevonden. Ach ja verschil van mening moet er zijn!
Queensday!
Omdat de ik toch ook een beetje van NL naar Sri Lanka wil brengen, heb ik hier ook de heugelijke verjaardag van Hare Majesteit de Koningin gevierd. Gekleed in een oranje shirt, een rood-wit-blauw lint in mn haren, een lading ballonnen en stroopwafels mee en een dag vol feestelijkheden kon beginnen!!!
| Dr moet natuurlijk wel gewerkt worden! |
| Met de 5th graders en hun stroopwafels! |
En verder...
| Ik en Himeth van de glijbaan! |
De rest van de week montessori en Engelse lessen. Nog een hindi film gekeken, boekje gelezen, beetje gecomputerd, gewassen bij de well achter het huis, cricket gekeken (de Mumbai Indians doen het erg goed, Delhi Daredevils niet maar ik ben fan vanwege de naam, oow en de acteur in de hindi film is eigenaar van de Kolkotta Knight Riders, volgens mij. Ja de IPL (Indian Premier League) heeft bijna geen geheimen meer voor me :D) en naar de dokter geweest voor een ranzige bacterie infectie aan mn voet. Ik zal julie de foto's voor nu besparen, maar zit wel aan de antibiotica. Volgens de dokter niks ernstigs en komt wel weer goed...
De montessori Rantharu
De montessori is mijn voornaamste bezigheid hier. Elke ochtend sta ik er zo'n beetje tussen kwart voor 8 en 8 uur. Dan komen de kinderen binnendruppelen tot half negen, dan beginnen we, maar altijd komt er dan nog een lading kinderen dus beginnen we eigenlijk pas om 8.35u. Eerst met een boeddistisch gebed (waarbij ik wel de juiste houding aanneem maar verder geen idee heb wat er precies gezegd of gebeurd)dan de liedjes zingen, het schoollied (met bijbehordend dansje (die ik nu dus ook ken)), Engels liedje(goodmorning teacher)en daarna het volkslied. Ik ben al zo aan het intergreren dat ik laatst het volkslied maar niet uit mn hoofd kreeg, heel vervelend :D. Dan heb ik nu de taak gekregen om de Engelse zinnen te herhalen, dagen van de week, maanden van het jaar, which flower has one petal, which flower has 5 petals, where is the sun, where is the rainbow, the moon is round, the stars are shining etc etc. Dan volgt er altijd iets van een taakje zoals of letters schrijven, of een plak werkje of een tekening met krijtjes maken of plaatjes in hun scrapboek plakken etc etc. Ook hierbij maak ik me nuttig door dingen uit te delen of na te kijken of te helpen of te zorgen dat ze elkaar niet slaan etc etc. Dan rond half 11 is het lunch tijd, eerst alle kindjes handjes wassen en dan eten. Waarbij wij zelf ook een snack eten (hoewel de andere teachers een hele rijst en curry maaltijd naar binnen werken). Als het dan niet te laat is of niet regent dan kunnen we naar buiten. Ik zelf vind dat heel fijn want als ze de hele ochtend binnen zitten worden ze een stuk drukker en actiever, dan liever dat ze buiten rondrazen. Dan is er nog ongeveer een half uurtje of een kwartiertje over tot half 12, die tijd wordt er of een liedjes gezongen of verteld over wat we morgen gaan doen. Dan moeten alle kinderen hun waterbottle gaan pakken, krijgen ze hun huiswerkschriftjes mee, bloemenmandjes pakken en is het tijd om hun ouders te zoeken. Zo rond 12 uur, kwart over 12 zijn alle kinderen wel opgehaald en wordt het schooltje geveegd de laatste dingen opgeruimd en huiswerk na gekeken en klaar gemaakt voor de volgende keer. Meestal maar dit verschilt zijn we rond 13/ 13.30 weer thuis. Dan heb ik altijd wel weer even nodig om bij te komen dus vaak even chillen wat lekker fris drinken en rond een uur of 15 luchen. Tot zover de beschrijving van wat ik doe, dan nu mijn opinie.
| Huiswerk nakijken! |
Engelse lessen 5th grade en 6th grade
Laat ik beginnen met een kleine situatieschets. In Sri Lanka is het schoolsysteem gratis. Dat is erg fijn natuurlijk, maar dit betekend wel dat er maar gelimiteerde plekken zijn op bijvoorbeeld universiteiten (van de 100.000 aanmeldingen is er maar plek voor 20.000). Op verschillende momenten heb je verschillende toetsen die de kinderen maken die bepalen naar welke school je gaat en op welk niveau je wat doet. Helemaal begrepen heb ik het nog niet maar het is in ieder geval heel anders dan bij ons. Het is dus heel belangrijk om zo goed mogelijk op de verschillende toetsen te scoren zodat je zo goed mogelijk voorbereid bent op de volgende stap. Dit resulteert in een heel erg competitief systeem waarbij de levens van kinderen helemaal in het teken staan van deze belangrijke examenmomenten. Iedereen studeerd zo hard mogelijk om maar op de universiteit te komen en krijgt daarvoor veel extra lessen. Het is niet ongebruikelijk dat kinderen na een gewone schooldag nog een extra les hebben, doordeweeks meestal op 2 dagen en op zaterdag zo'n 3 lessen. Iedere les zo'n anderhalf a twee uur. Als je dan een puber bent van 16/17 en je doet A-levels (wat heel hoog is) dan heb je iedere dag extra lessen en soms zelfs op zondag. Met als resultaat dat je wel naar de universiteit kan. Wat je weer een goede baan in de toekomst verzekerd. Soms moeten kinderen een bepaalde toets twee keer doen als de eerste keer niet goed genoeg is. Dat ze hier niet omvallen van de stress is volgens mij nog een wonder. Wat mij al wel snel duidelijk werd is dat ik dus niet een standaard les wilde doen. Aangezien de nadruk op spreken ligt, werkt dat wel in mijn voordeel. Maar ik wilde vooral dat die kinderen lekker bezig zijn en ook nog lol hebben met Engels. Ze zijn mij op jonge leeftijd al veel te serieus. Hoeveel 4/5 jarigen kunnen in Nederland al letters lezen en schrijven? En Engelse zinnen spreken? Dus mijn motto voor elke les is, lekker actief en veel lol maar wel allemaal ook nog educatief!!
Op zaterdag heb ik twee klassen. In de ochtend (8.00u) de 6thgrade (10/11 jaar) en in de middag de 5th graders (9/10 jaar). De ochtend klas zijn nu 2 jongens, Sarakan en Jinod en sinds gister twee meisjes, Ameshi en Roshni. Ook neefje Himeth komt bij deze les, maar is met zn 9 jaar ver uit de jongste. Hij pikt alles vrij snel op en we helpen hem een beetje extra. Deze kinderen kunnen alle tijden zeggen, hebben een redelijke woordenschat en kunnen mij redelijk goed verstaan. Thinu helpt nog wel in deze lessen soms wat te vertalen maar het is niet altijd nodig. Ik probeer zoveel mogelijk oefeningen te doen waarbij zij praten. Soms laat ik ze wel nog wat zinnen opschrijven die ze dan later in het gesprek moeten gebruiken maar ik probeer ze zo weinig mogelijk te laten schrijven en meer te laten praten. Ook bij deze kinderen duurde het even voordat ze zich echt op hun gemak bij mij voelde, ook omdat alles zo anders ging. Ze hoeven niet op te staan als ze een antwoord geven, niet alles op te schrijven en we zitten gewoon in een kringetje. Een paar voorbeelden van oefeningen: make a story--> iedereen moet steeds 1 zin zeggen en zo krijg je een raar verhaal. Tell time--> tijden op een bord gezet (8.15/9.50etc)en dan moesten ze tegen ons zeggen: " it is quarter past eight" " it is ten minutes to ten" wie het sneltste is. Met hun zijn we dus op koninginnedag wezen wandelen en moesten ze zeggen: Take the fisrt left turn. Follow the road.En in het ' winkeltje' I would like to buy a pen, which color is it? etc. Gister was het thema trips, en gingen we met zn allen op reis, maar we konden maar tien dingen meenemen, wat nemen we dan mee? Hier is wel een kleine discussie in het Sinhalees ontstaan maar dat geeft niet. Zo lang ze maar proberen zelf correcte zinnen te zeggen dan ben ik al tevreden. Sarakan is echt een hele slimme jongen, zit ook op een hele goede school en is veruit het beste in Engels. Jinod is iets m inder snel maar heel erg grappig. Ameshi is echt een meisje meisje maar heel lief. En Roshni was er gister voor het eerst dus die was nog erg verlegen. Himeth doet lekker mee en gaat echt met sprongen vooruit. Ik denk dat hij degene is van alle Sri Lankanen die het meeste profiteerd van mijn aanwezigheid hier.
De 5thgrade klas zijn een stuk meer kids. Rond de 10 kinderen (ze komen niet allemaal altijd opdagen, waarom geen idee). Doordat ze een jaar jonger zijn, hebben ze een stuk minder grammatica en woordenschat kennis. Voor deze lessen moeten Thinu en Ravi aanwezig zijn om regelmatig nog even te vertalen wat ik zeg. Inmiddels heb ik Ravi gebombardeed tot co-teacher. Persoonlijk vind ik dat hij deze les voort moet zetten als ik weer terug ben ik NL. We bereiden deze les ook samen voor en het is echt ons gezamelijk werk, vind ik!MEt deze kids moet je iets meer voorkouwen, iets meer dingen op laten schrijven. Dus wisselen we het schrijven af met lekkere actieve spelletjes, thank god voor internet, wat een goede inspiratiebron is. Een paar voorbeelden van activiteiten: het tijd spel ook, jump to the right tense--> als ik present tense zeg dan naar links als ik past zeg dan naar rechts (i saw, i see). Erg leuk en de kids houden wel van springen. De letters op ballonnen heb ik bij Queesnday uitgelegd. Gisteren hadden we een leuk spel waarbij ze eerst allerlei woorden kregen in the thema trips (aeroplane, money, beach, toothbrush, map, phone etc) iedereen moest een zin maken voor een bepaald woord. Allemaal deze zin opschrijven. Buiten had Thinu papiertjes verstopt met tekeningen van de woorden (ja heel crea bea van mij en Thinu), nadat ze dus allemaal hun zinnen hadden opgeschreven, die ze dus zelf maakten (i brought a toothbrush on the trip of i went to the beach in the evening)moesten ze allemaal de juiste woorden opschrijven bij de juiste plaatjes. Super simpel, maar geweldig leuk dat die kinderen dat vinden en fanatiek dat ze zijn. Het zijn altijd dezelfde die als eerste klaar zijn dus er is geen prijs en ik leg ook niet de nadruk op de competitie. Daarna moesten ze zelf controleren of ze alle woorden goed geschreven hadden, waarna ik het ook nog eens controleerden en ze een enorme krul kregen (een teken dat ze hier niet kennen, alleen vinkjes, maar een krul is leuker). Het onwijs mooie/ontroerende wat gister gebeurde is dat een stuk of 6 kids uit zichzelf, terwijl ik nog met wat andere kinderen bezig was, vragen voor mij gingen maken. Met een heel klein beetje hulp van Thinu hadden ze een stuk of zes vragen. Die ze begonnen te stellen terwijl ik bezig was, dus ik zeg schrijf het maar op het bord. Thinu vertaald het en ze stonden echt paf. Verbaasd kijken ze me aan en vragen echt echt? Ja ja schrijf maar. Blijkt dat kinderen nooit op het bord mogen schrijven. Geniaal, heb ik weer een methode gevonden om ze te belonen. Dus met zn zessen voor het kleine whitebord, allemaal een vraag op schrijven. Trots dat ze waren, super leuk. En trots dat ik was dat dit zomaar gebeurde!!!!!!! Vragen als, do you like sri lanka, how old are you, when is your birthday en het meest ontroerend: "do you like us?" Nou dat kon ik natuurlijk beantwoorden met een volmondig YES, waarna ik de vraag omdraaide, do you like me? En gelukkig ook de respons YES terug kreeg. Ben echt super trots op mn kids, en hoop dat deze stijgende lijn er in blijft!!!
De andere Engelse les die ik geef is aan de vrienden van Ravi. Er zijn vershcillende jongens, die in wisselend wel of niet komen opdagen. Mijn meest trouwe vriend is Shaggy. Iedereen krijgt hier een nickname op de universiteit en deze zijn voor mij makkelijker te onthouden dan hun echte namen dus vandaar. Daarnaast heb je nog John (1 keer), Tikka (1 keer). Grasshoper (2 keer). Daarnaast is Yasith ook nog een jongen die naar de lessen komt, hij is 17 en zit nog op de middelbareschool. Hoewel hij een stuk jonger is (die andere gasten zijn allemaal 23/24) komt hij lekker mee en ziet hij er een stuk ouder uit dan je zou denken. Over hem kan ik ook verhalen schrijven, maar we hebben de afspraak: "what is said in the classroom, stays in the classroom". Stuk voor heerlijke gasten, waar ik makkelijk mee kan kletsen. Voor hun "lessen' bereid ik eigenlijk weinig voor. Het zijn ook niet echt lessen, ik geef ze meer de gelegenheid om gezellig in het Engels te praten. Ze kunnen allemaal behoorlijk Engels, zijn redelijk goed verstaanbaar en eigenlijk het enige wat ik echt doe is ze wat meer zelfvertrouwen geven. Ik probeer ze niet al te veel grammaticaal op de kop te zitten en ze vooral gewoon maar aan de praat houden. Met mijn eindeloze stroom vragen kunnen jullie je wel voorstellen dat dat niet erg moeilijk is. Vorige week heb ik geprobeerd een discussie te houden, maar een onderwerp bleek lastiger dan gepland, aangezien ik de enige was die dan anders over iets dacht en ja dat is niet leuk. Uitiendelijk een heel boeiend gesprek gehad over homoseksualiteit aangezien ik net in de krant had gelezen dat iemand in de gevangenis terecht was gekomen door zijn geaardheid. Hier waren ook in onze groep wat verschillende meningen en ik denk echt dat ik een aantal van de jongens aan het denken heb gezet. Ik kan niet iemand veranderen, maar als hij nog eens een tweede keer er over nadenkt en een beetje inziet dat ik wel eens gelijk kan hebben, dan is het goed. Affijn, volgens Shaggy heb ik ze wel redelijk het vuur aan de schenen gelegd, hahahaha!!!
Shaggy, mijn meest trouwe vriend in de Engelse les. Vanaf het begin was hij erbij, en hij heeft 1 les gemist omdat hij echt niet kon. Maar gister was hij dr weer en toen was hij de enige. Had ik een dikke les voorbereid voor meerdere personen... ach ja, its the sri lankan way. Dus ik zeg, nou als je niet alleen wil mag je wel weer naar huis hoor... Nee, nee ik vind het leuk om gewoon te praten. Nou prima, dus wij hebben uiteindelijk twee uur gepraat over geschiedenis, politiek en cultuur. Super interessant en echt hele goede gesprekken. Dit is echt een hele filosofische gast, maar te gelijkertijd super down to earth. Ik ben fan van Shaggy. Het is echt een van de toppunten van mijn week om met deze jongens te praten. Sowieso is het fijn omdat ze van mijn eigen leeftijd zijn maar ze doen me ook erg denken aan de gang in Groningen (jaja)!!!De tijd vliegt voorbij met deze groep.
Afgelopen week heb ik een Engelse les gegeven aan twee vriendinnen van Thinu. Dit was voor het eerst. Ik denk dat het twee hele leuke meiden zijn, maar oef wat was deze les zwaar. Ieder woord moest ik er gewoon uittrekken. Ze gaven zo kort mogelijke antwoorden. "what did you do today? " " i studied" " and what else?" " I slept" "anything else?" "no"... ja zo loopt het kennismakingsproces niet zo heel vlot natuurlijk. Na twee uur kon ik dus ook echt niks meer verzinnen. Nou hoop ik dat ze de volgende keer wat meer open zijn en wat minder verlegen want anders gaat dit echt een probleem worden. Ik denk dat het wel mee zal vallen, want de meeste mensen zijn eerst heel verlegen maar uiteindelijk kletsen ze de oren van je hoofd. Dus hiervan zullen we nog moeten zien wat er gaat gebeuren.
Hetzelfde geldt voor een les van Raji zn vrienden. Ze willen wel maar ik heb nog niemand gezien die echt zei, ja laten we het gaan doen. Ze zijn gewoon te bang en dat is echt heel erg jammer. We will see!
Tot zover...
Dit is dan dus tot zover wat ik hierover kwijt kan. Ik zou gaag wat foto's uploaden maar daar is vandaag even geen tijd voor. Misschien morgen of de dag daarna. Ik hoop dat jullie zien dat ik met veel plezier mn werk doe. En dat ik probeer lekker bezig te blijven maar daar soms hopeloos in faal. :D
Idealiter, had ik meer lessen doordeweeks nog willen hebben en geen op zaterdag. Maar dit is nu eenmaal de situatie en dan moet je het daar dus maar mee doen. De kids en de gasten zijn allemaal fantastisch dus ik heb na iedere les een zeer voldaan gevoel. En dat zorgt er dan weer voor dat je het volhoudt. Het is een enorm verhaal geworden. Ik hoop dat jullie het leuk vinden. En er deze zondag veel leesplezier aan over houden. Volgens weekend gaan we op een trip. Met andere mensen deze keer naar het oosten van het land, de familie is hier ook nog nooit geweest want door de oorlog kon dat eerst niet. Mn lessen zullen helaas komen te vervallen maar misschien kunnen we die nog inhalen. We zien wel, maybe maybe, we'll see we'll see!
Api Yanoo!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
Subscribe to:
Posts (Atom)