Na commentaar van verschillende kanten over het gebrek aan posts nu dan toch een nieuwe blog. Reden voor de blog-stilte was slecht weer (met bliksem kun je beter geen computer aan hebben), gebrek aan inspiratie en een algemeen integratieproces: 'ach dat kan morgen ook wel!". Maar om het goed te maken met al mijn loyale en trouwe fans :P nu een lekkere lange!!! Eens kijken of ik dat zo gestructureerd mogelijk kan brengen...
Waar was ik gebleven...
De week na het AIESEC event was een vrij normale week. s' Ochtends naar de montessori en s'middags thuis een beetje rond hangen. Aangezien ik maandag en dinsdag lekkere migraine aanvallen had ben ik toen vooral in bed gebleven. Ook woensdag ben ik erg moe, dus eigenlijk gewoon veel geslapen deze week... Donderdag zijn Ravi en Thinu in Colombo voor lessen en ben ik alleen thuis met moeders. s' Ochtends gewoon montesorri, maar s' middags heb ik helemaal niks te doen. Beetje mn facebook en email gecheckt, rond gesurft op internet, engelse les voorbereid... Om 3 uur ben ik het helemaal zat en wordt helemaal gek. Op de bank dan maar muziek luisteren. Na bijna alle nummers mee te kunnen zingen (Jaap, btw Florence and the Machine, echt te gekke muziek!!!) heb ik dat een uur later ook wel gezien. Vandaag ben ik eens niet moe en ga buiten foto's maken. Een licht geval van 'cabinfever' overkomt mij! Het is even droog nadat het de hele dag heeft geregend en ik besluit en ommetje te gaan maken. ALLEEN!!! Nadat ik eerst moeders moet overtuigen dat het echt geen kwaad kan en dat ik gewoon in de straat blijf en mn mobiel mee neem :D Uitendelijk maak ik een klein wandelingetje maar besef wel dat dit het eerste is wat ik alleen heb gedaan in 4 weken! Voelde toch als een kleine triomf. Ik wilde het nog meer doen, maar is er nog niet van gekomen. De 29ste was natuurlijk de dag van William and Kate, maar helaas heb ik de hele wedding gemist aangezien ik mn visa moest verlengen. Dus in plaats van voor de TV zat ik met Poorna in het immigration office, ook fijn natuurlijk. Even wat formulieren invullen en dan maar wachten. Zo'n 2 uur. Dan wordt me gezegd dat ik 5000 rupees moet betalen, maar aangezien ik in NL al voor mn visa heb betaald hoeft dat volgens mij niet, dus weer wachten. Wel kom ik meteen een ander NL's meisje tegen genaamd Claudia, dus we hebben de tijd doorgebracht met lekker te zitten kletsen. Was goed voor mn NLs want ik merk dat het steeds moeilijker wordt om te schakelen. Ook nu met het schrijven van mn blog is het lastig om Nlse zinnen te maken. Ik denk en droom momenteel in het Engels en alleen snel tellen doe ik nog in het NLs. Heel raar hoe dat werkt in je hersenen, zou ik onderzoek naar kunnen doen, jaja I know! Maar goed nog een beetje door Colombo getourd, kan nog steeds niet echt zeggen wat ik er van vindt, daar heb ik toch meer bezoeken voor nodig! Maar met mn visa is alles nu geregeld! Toen we thuis waren natuurlijk wel meteen gecheckt hoe de jurk eruit zag. Ik vond hem zelf prachtig en dit is een van de meer mooie koninklijke bruiden, met haar haar los enzo. Iedereen hier vindt Diana mooier, maar dat heb ik altijd een ontplofte suikespin gevonden. Ach ja verschil van mening moet er zijn!
Queensday!
Omdat de ik toch ook een beetje van NL naar Sri Lanka wil brengen, heb ik hier ook de heugelijke verjaardag van Hare Majesteit de Koningin gevierd. Gekleed in een oranje shirt, een rood-wit-blauw lint in mn haren, een lading ballonnen en stroopwafels mee en een dag vol feestelijkheden kon beginnen!!!
| Dr moet natuurlijk wel gewerkt worden! |
| Met de 5th graders en hun stroopwafels! |
En verder...
| Ik en Himeth van de glijbaan! |
De rest van de week montessori en Engelse lessen. Nog een hindi film gekeken, boekje gelezen, beetje gecomputerd, gewassen bij de well achter het huis, cricket gekeken (de Mumbai Indians doen het erg goed, Delhi Daredevils niet maar ik ben fan vanwege de naam, oow en de acteur in de hindi film is eigenaar van de Kolkotta Knight Riders, volgens mij. Ja de IPL (Indian Premier League) heeft bijna geen geheimen meer voor me :D) en naar de dokter geweest voor een ranzige bacterie infectie aan mn voet. Ik zal julie de foto's voor nu besparen, maar zit wel aan de antibiotica. Volgens de dokter niks ernstigs en komt wel weer goed...
De montessori Rantharu
De montessori is mijn voornaamste bezigheid hier. Elke ochtend sta ik er zo'n beetje tussen kwart voor 8 en 8 uur. Dan komen de kinderen binnendruppelen tot half negen, dan beginnen we, maar altijd komt er dan nog een lading kinderen dus beginnen we eigenlijk pas om 8.35u. Eerst met een boeddistisch gebed (waarbij ik wel de juiste houding aanneem maar verder geen idee heb wat er precies gezegd of gebeurd)dan de liedjes zingen, het schoollied (met bijbehordend dansje (die ik nu dus ook ken)), Engels liedje(goodmorning teacher)en daarna het volkslied. Ik ben al zo aan het intergreren dat ik laatst het volkslied maar niet uit mn hoofd kreeg, heel vervelend :D. Dan heb ik nu de taak gekregen om de Engelse zinnen te herhalen, dagen van de week, maanden van het jaar, which flower has one petal, which flower has 5 petals, where is the sun, where is the rainbow, the moon is round, the stars are shining etc etc. Dan volgt er altijd iets van een taakje zoals of letters schrijven, of een plak werkje of een tekening met krijtjes maken of plaatjes in hun scrapboek plakken etc etc. Ook hierbij maak ik me nuttig door dingen uit te delen of na te kijken of te helpen of te zorgen dat ze elkaar niet slaan etc etc. Dan rond half 11 is het lunch tijd, eerst alle kindjes handjes wassen en dan eten. Waarbij wij zelf ook een snack eten (hoewel de andere teachers een hele rijst en curry maaltijd naar binnen werken). Als het dan niet te laat is of niet regent dan kunnen we naar buiten. Ik zelf vind dat heel fijn want als ze de hele ochtend binnen zitten worden ze een stuk drukker en actiever, dan liever dat ze buiten rondrazen. Dan is er nog ongeveer een half uurtje of een kwartiertje over tot half 12, die tijd wordt er of een liedjes gezongen of verteld over wat we morgen gaan doen. Dan moeten alle kinderen hun waterbottle gaan pakken, krijgen ze hun huiswerkschriftjes mee, bloemenmandjes pakken en is het tijd om hun ouders te zoeken. Zo rond 12 uur, kwart over 12 zijn alle kinderen wel opgehaald en wordt het schooltje geveegd de laatste dingen opgeruimd en huiswerk na gekeken en klaar gemaakt voor de volgende keer. Meestal maar dit verschilt zijn we rond 13/ 13.30 weer thuis. Dan heb ik altijd wel weer even nodig om bij te komen dus vaak even chillen wat lekker fris drinken en rond een uur of 15 luchen. Tot zover de beschrijving van wat ik doe, dan nu mijn opinie.
| Huiswerk nakijken! |
Engelse lessen 5th grade en 6th grade
Laat ik beginnen met een kleine situatieschets. In Sri Lanka is het schoolsysteem gratis. Dat is erg fijn natuurlijk, maar dit betekend wel dat er maar gelimiteerde plekken zijn op bijvoorbeeld universiteiten (van de 100.000 aanmeldingen is er maar plek voor 20.000). Op verschillende momenten heb je verschillende toetsen die de kinderen maken die bepalen naar welke school je gaat en op welk niveau je wat doet. Helemaal begrepen heb ik het nog niet maar het is in ieder geval heel anders dan bij ons. Het is dus heel belangrijk om zo goed mogelijk op de verschillende toetsen te scoren zodat je zo goed mogelijk voorbereid bent op de volgende stap. Dit resulteert in een heel erg competitief systeem waarbij de levens van kinderen helemaal in het teken staan van deze belangrijke examenmomenten. Iedereen studeerd zo hard mogelijk om maar op de universiteit te komen en krijgt daarvoor veel extra lessen. Het is niet ongebruikelijk dat kinderen na een gewone schooldag nog een extra les hebben, doordeweeks meestal op 2 dagen en op zaterdag zo'n 3 lessen. Iedere les zo'n anderhalf a twee uur. Als je dan een puber bent van 16/17 en je doet A-levels (wat heel hoog is) dan heb je iedere dag extra lessen en soms zelfs op zondag. Met als resultaat dat je wel naar de universiteit kan. Wat je weer een goede baan in de toekomst verzekerd. Soms moeten kinderen een bepaalde toets twee keer doen als de eerste keer niet goed genoeg is. Dat ze hier niet omvallen van de stress is volgens mij nog een wonder. Wat mij al wel snel duidelijk werd is dat ik dus niet een standaard les wilde doen. Aangezien de nadruk op spreken ligt, werkt dat wel in mijn voordeel. Maar ik wilde vooral dat die kinderen lekker bezig zijn en ook nog lol hebben met Engels. Ze zijn mij op jonge leeftijd al veel te serieus. Hoeveel 4/5 jarigen kunnen in Nederland al letters lezen en schrijven? En Engelse zinnen spreken? Dus mijn motto voor elke les is, lekker actief en veel lol maar wel allemaal ook nog educatief!!
Op zaterdag heb ik twee klassen. In de ochtend (8.00u) de 6thgrade (10/11 jaar) en in de middag de 5th graders (9/10 jaar). De ochtend klas zijn nu 2 jongens, Sarakan en Jinod en sinds gister twee meisjes, Ameshi en Roshni. Ook neefje Himeth komt bij deze les, maar is met zn 9 jaar ver uit de jongste. Hij pikt alles vrij snel op en we helpen hem een beetje extra. Deze kinderen kunnen alle tijden zeggen, hebben een redelijke woordenschat en kunnen mij redelijk goed verstaan. Thinu helpt nog wel in deze lessen soms wat te vertalen maar het is niet altijd nodig. Ik probeer zoveel mogelijk oefeningen te doen waarbij zij praten. Soms laat ik ze wel nog wat zinnen opschrijven die ze dan later in het gesprek moeten gebruiken maar ik probeer ze zo weinig mogelijk te laten schrijven en meer te laten praten. Ook bij deze kinderen duurde het even voordat ze zich echt op hun gemak bij mij voelde, ook omdat alles zo anders ging. Ze hoeven niet op te staan als ze een antwoord geven, niet alles op te schrijven en we zitten gewoon in een kringetje. Een paar voorbeelden van oefeningen: make a story--> iedereen moet steeds 1 zin zeggen en zo krijg je een raar verhaal. Tell time--> tijden op een bord gezet (8.15/9.50etc)en dan moesten ze tegen ons zeggen: " it is quarter past eight" " it is ten minutes to ten" wie het sneltste is. Met hun zijn we dus op koninginnedag wezen wandelen en moesten ze zeggen: Take the fisrt left turn. Follow the road.En in het ' winkeltje' I would like to buy a pen, which color is it? etc. Gister was het thema trips, en gingen we met zn allen op reis, maar we konden maar tien dingen meenemen, wat nemen we dan mee? Hier is wel een kleine discussie in het Sinhalees ontstaan maar dat geeft niet. Zo lang ze maar proberen zelf correcte zinnen te zeggen dan ben ik al tevreden. Sarakan is echt een hele slimme jongen, zit ook op een hele goede school en is veruit het beste in Engels. Jinod is iets m inder snel maar heel erg grappig. Ameshi is echt een meisje meisje maar heel lief. En Roshni was er gister voor het eerst dus die was nog erg verlegen. Himeth doet lekker mee en gaat echt met sprongen vooruit. Ik denk dat hij degene is van alle Sri Lankanen die het meeste profiteerd van mijn aanwezigheid hier.
De 5thgrade klas zijn een stuk meer kids. Rond de 10 kinderen (ze komen niet allemaal altijd opdagen, waarom geen idee). Doordat ze een jaar jonger zijn, hebben ze een stuk minder grammatica en woordenschat kennis. Voor deze lessen moeten Thinu en Ravi aanwezig zijn om regelmatig nog even te vertalen wat ik zeg. Inmiddels heb ik Ravi gebombardeed tot co-teacher. Persoonlijk vind ik dat hij deze les voort moet zetten als ik weer terug ben ik NL. We bereiden deze les ook samen voor en het is echt ons gezamelijk werk, vind ik!MEt deze kids moet je iets meer voorkouwen, iets meer dingen op laten schrijven. Dus wisselen we het schrijven af met lekkere actieve spelletjes, thank god voor internet, wat een goede inspiratiebron is. Een paar voorbeelden van activiteiten: het tijd spel ook, jump to the right tense--> als ik present tense zeg dan naar links als ik past zeg dan naar rechts (i saw, i see). Erg leuk en de kids houden wel van springen. De letters op ballonnen heb ik bij Queesnday uitgelegd. Gisteren hadden we een leuk spel waarbij ze eerst allerlei woorden kregen in the thema trips (aeroplane, money, beach, toothbrush, map, phone etc) iedereen moest een zin maken voor een bepaald woord. Allemaal deze zin opschrijven. Buiten had Thinu papiertjes verstopt met tekeningen van de woorden (ja heel crea bea van mij en Thinu), nadat ze dus allemaal hun zinnen hadden opgeschreven, die ze dus zelf maakten (i brought a toothbrush on the trip of i went to the beach in the evening)moesten ze allemaal de juiste woorden opschrijven bij de juiste plaatjes. Super simpel, maar geweldig leuk dat die kinderen dat vinden en fanatiek dat ze zijn. Het zijn altijd dezelfde die als eerste klaar zijn dus er is geen prijs en ik leg ook niet de nadruk op de competitie. Daarna moesten ze zelf controleren of ze alle woorden goed geschreven hadden, waarna ik het ook nog eens controleerden en ze een enorme krul kregen (een teken dat ze hier niet kennen, alleen vinkjes, maar een krul is leuker). Het onwijs mooie/ontroerende wat gister gebeurde is dat een stuk of 6 kids uit zichzelf, terwijl ik nog met wat andere kinderen bezig was, vragen voor mij gingen maken. Met een heel klein beetje hulp van Thinu hadden ze een stuk of zes vragen. Die ze begonnen te stellen terwijl ik bezig was, dus ik zeg schrijf het maar op het bord. Thinu vertaald het en ze stonden echt paf. Verbaasd kijken ze me aan en vragen echt echt? Ja ja schrijf maar. Blijkt dat kinderen nooit op het bord mogen schrijven. Geniaal, heb ik weer een methode gevonden om ze te belonen. Dus met zn zessen voor het kleine whitebord, allemaal een vraag op schrijven. Trots dat ze waren, super leuk. En trots dat ik was dat dit zomaar gebeurde!!!!!!! Vragen als, do you like sri lanka, how old are you, when is your birthday en het meest ontroerend: "do you like us?" Nou dat kon ik natuurlijk beantwoorden met een volmondig YES, waarna ik de vraag omdraaide, do you like me? En gelukkig ook de respons YES terug kreeg. Ben echt super trots op mn kids, en hoop dat deze stijgende lijn er in blijft!!!
De andere Engelse les die ik geef is aan de vrienden van Ravi. Er zijn vershcillende jongens, die in wisselend wel of niet komen opdagen. Mijn meest trouwe vriend is Shaggy. Iedereen krijgt hier een nickname op de universiteit en deze zijn voor mij makkelijker te onthouden dan hun echte namen dus vandaar. Daarnaast heb je nog John (1 keer), Tikka (1 keer). Grasshoper (2 keer). Daarnaast is Yasith ook nog een jongen die naar de lessen komt, hij is 17 en zit nog op de middelbareschool. Hoewel hij een stuk jonger is (die andere gasten zijn allemaal 23/24) komt hij lekker mee en ziet hij er een stuk ouder uit dan je zou denken. Over hem kan ik ook verhalen schrijven, maar we hebben de afspraak: "what is said in the classroom, stays in the classroom". Stuk voor heerlijke gasten, waar ik makkelijk mee kan kletsen. Voor hun "lessen' bereid ik eigenlijk weinig voor. Het zijn ook niet echt lessen, ik geef ze meer de gelegenheid om gezellig in het Engels te praten. Ze kunnen allemaal behoorlijk Engels, zijn redelijk goed verstaanbaar en eigenlijk het enige wat ik echt doe is ze wat meer zelfvertrouwen geven. Ik probeer ze niet al te veel grammaticaal op de kop te zitten en ze vooral gewoon maar aan de praat houden. Met mijn eindeloze stroom vragen kunnen jullie je wel voorstellen dat dat niet erg moeilijk is. Vorige week heb ik geprobeerd een discussie te houden, maar een onderwerp bleek lastiger dan gepland, aangezien ik de enige was die dan anders over iets dacht en ja dat is niet leuk. Uitiendelijk een heel boeiend gesprek gehad over homoseksualiteit aangezien ik net in de krant had gelezen dat iemand in de gevangenis terecht was gekomen door zijn geaardheid. Hier waren ook in onze groep wat verschillende meningen en ik denk echt dat ik een aantal van de jongens aan het denken heb gezet. Ik kan niet iemand veranderen, maar als hij nog eens een tweede keer er over nadenkt en een beetje inziet dat ik wel eens gelijk kan hebben, dan is het goed. Affijn, volgens Shaggy heb ik ze wel redelijk het vuur aan de schenen gelegd, hahahaha!!!
Shaggy, mijn meest trouwe vriend in de Engelse les. Vanaf het begin was hij erbij, en hij heeft 1 les gemist omdat hij echt niet kon. Maar gister was hij dr weer en toen was hij de enige. Had ik een dikke les voorbereid voor meerdere personen... ach ja, its the sri lankan way. Dus ik zeg, nou als je niet alleen wil mag je wel weer naar huis hoor... Nee, nee ik vind het leuk om gewoon te praten. Nou prima, dus wij hebben uiteindelijk twee uur gepraat over geschiedenis, politiek en cultuur. Super interessant en echt hele goede gesprekken. Dit is echt een hele filosofische gast, maar te gelijkertijd super down to earth. Ik ben fan van Shaggy. Het is echt een van de toppunten van mijn week om met deze jongens te praten. Sowieso is het fijn omdat ze van mijn eigen leeftijd zijn maar ze doen me ook erg denken aan de gang in Groningen (jaja)!!!De tijd vliegt voorbij met deze groep.
Afgelopen week heb ik een Engelse les gegeven aan twee vriendinnen van Thinu. Dit was voor het eerst. Ik denk dat het twee hele leuke meiden zijn, maar oef wat was deze les zwaar. Ieder woord moest ik er gewoon uittrekken. Ze gaven zo kort mogelijke antwoorden. "what did you do today? " " i studied" " and what else?" " I slept" "anything else?" "no"... ja zo loopt het kennismakingsproces niet zo heel vlot natuurlijk. Na twee uur kon ik dus ook echt niks meer verzinnen. Nou hoop ik dat ze de volgende keer wat meer open zijn en wat minder verlegen want anders gaat dit echt een probleem worden. Ik denk dat het wel mee zal vallen, want de meeste mensen zijn eerst heel verlegen maar uiteindelijk kletsen ze de oren van je hoofd. Dus hiervan zullen we nog moeten zien wat er gaat gebeuren.
Hetzelfde geldt voor een les van Raji zn vrienden. Ze willen wel maar ik heb nog niemand gezien die echt zei, ja laten we het gaan doen. Ze zijn gewoon te bang en dat is echt heel erg jammer. We will see!
Tot zover...
Dit is dan dus tot zover wat ik hierover kwijt kan. Ik zou gaag wat foto's uploaden maar daar is vandaag even geen tijd voor. Misschien morgen of de dag daarna. Ik hoop dat jullie zien dat ik met veel plezier mn werk doe. En dat ik probeer lekker bezig te blijven maar daar soms hopeloos in faal. :D
Idealiter, had ik meer lessen doordeweeks nog willen hebben en geen op zaterdag. Maar dit is nu eenmaal de situatie en dan moet je het daar dus maar mee doen. De kids en de gasten zijn allemaal fantastisch dus ik heb na iedere les een zeer voldaan gevoel. En dat zorgt er dan weer voor dat je het volhoudt. Het is een enorm verhaal geworden. Ik hoop dat jullie het leuk vinden. En er deze zondag veel leesplezier aan over houden. Volgens weekend gaan we op een trip. Met andere mensen deze keer naar het oosten van het land, de familie is hier ook nog nooit geweest want door de oorlog kon dat eerst niet. Mn lessen zullen helaas komen te vervallen maar misschien kunnen we die nog inhalen. We zien wel, maybe maybe, we'll see we'll see!
Api Yanoo!
Veel liefs en knuffels,
Rianne
Goedemorgen meis, want een gigantisch lang en leuk verhaal. Je zult het volgens mij vreselijk gaan missen als je weer terug bent in NL. Goed dat je daar queensday gevierd hebt met die kleintjes. En ballonnen bij je. Geweldig. Heb je ook nog het Wilhelmus gezongen? Jammer is het dat sommigen gewoon niet op komen dagen, je zegt wel "the sri lanka way", maar toch. Is het daar ook nog wel eens droog ik hoor alleen maar dat het regent of onweert. Ik ga zo meteen lekker zwemmen met mijn zangmaatje. Verder gaat alles hier gelukkig zijn gangetje, alles gezond.
ReplyDeleteGroetjes aan allen en dikke kus van tante B.
Lieve Rianne,
ReplyDeleteWat een heerlijk verhaal weer om te lezen. Je kunt er wel een boek van maken!!
En wat een leuke oefeningen verzin je om met de kinderen te doen, kan me voorstellen dat ze je een leuke juf vinden!! En het zou helemaal mooi zijn als Ravi je lessen zou voortzetten. Met die meiden gaat het vast ook lukken, je weet vast wel dingen te ontdekken die ze interesseren: kleding, make up film. En je kunt ze ook plaatjes uit tijdschriften geven om wat over te vertellen. Heb je het boek met die platen van Nederland al gebruikt?
Ben zo blij dat je het zo heerlijk hebt daar, zelfs met alle verschillen in gewoontes en eten.
Nou lieverd, ik heb genoten van je verhaal en ga het vast nog een paar keer lezen in afwachting van het vervolg. Fijne volgende trip, veel genezing voor je voet ;P
Liefs en dikke knuffel, Mamjo
Hey Rianne,
ReplyDeleteLeuk (en lang) verhaal wederom! Het is boeiend om te lezen over de lesmethodes die je ontwikkelt, die kids willen volgens mij nooit meer een andere leraar, haha.
Jammer dat sommige leerlingen zo verlegen zijn, ik hoop voor je dat ze nog wat losser worden. Misschien wat toneel/vertrouwens-oefeningen er tussendoor gooien? Ik weet zo gauw geen voorbeeld, maar hé daar heb je internet voor :-P. Dat improvisatie-spel (iemand noemt een locatie, een ander een personage en een laatste een actie) kan wellicht een aardige ijsbreker zijn? Nou ja, je hebt hoe dan ook je 'winning personality' nog, dus dat moet toch goedkomen.
Anyway, keep it up, ik zie uit naar je volgende blag.
-Bart.
Hoi Riane,
ReplyDeleteLeuk om weer wat van je te horen. Volgens mij heb je er wel naar je zin. Grappig dat schrijven op het bord voor die kinderen zo bijzonder is. Volgens mij zijn die lessen erg leuk voor de kinderen. Nog veel plezier!
Groetjes Nynke
Chicaaa wat een enorm verhaal!! Súperleuk om te lezen :) Ben blij dat ik nu meer een idee heb van je werkomstandigheden daar. Het klinkt alsof je hartstikke goed bezig bent, ben trots op je! De mensen daar zijn ongetwijfeld ontzettend blij met je als ik dit zo lees allemaal. Zeg ennuh wat een enthousiasme over deze Shaggy... *veelbetekenende blik* :p
ReplyDeleteAlvast heel veel plezier op je trip dit weekend en ik mail je één dezer dagen weer met een update van mijn leven (dat op het moment ook behoorlijk eventful is hihi).
Knuffels!