Sunday, May 22, 2011

The trip to Trinco!

Lieve familie en vrienden,

Dan nu een verhaal over de trip van afgelopen weekend. Ik ga voor de verandering eens proberen het kort te houden want ik heb zo veel verhalen en te weinig tijd om het allemaal te typen. De trip was deze keer met een ouder stel, vrienden van vader, rond de 65 en per ongeluk door mij omgedoopt tot de 'old couple'. Zij hebben een jeep dus met hun jeep zijn we op pad geweest. Uncle, zoals hij genoemd wordt, is een gepensioneerde officier (of zoiets) uit de marine. In Trinco (Trincomalee) is een enorme marine basis, dus er was veel georganiseerd aan de hand van contacten daar via via. Een klein beetje culturele achtergrond... das belangrijk he pap! Trincomalee (Tamil: திருகோணமலை Tirukōṇamalai) (Sinhala: Thrikūṇamaḷaya) of Trinco voor vrienden, ligt in het oosten van Sri Lanka. Het heeft een enorme natuurlijke baai waardoor het heel geschikt is als haven. Hier ligt ook het grootste Nederlandse fort van Sri Lanka, fort Frederick, waar tegenwoordig het Engelse schild hangt! Het ligt midden in Tamil gebied, dus dit gebied is nog steeds aan het herstellen van de oorlog. De oorlog is in mei 2009 afgelopen en in deze periode is er een enorm rapport van de VN uitgekomen of er oorlogsmisdaden in die tijd zijn gepleegd (volgens het rapport zowel door de LTTE als de regering) erg gevoelig onderwerp. Het tourisme is hier dus nog niet zo enorm als in andere gebieden maar is wel aan het opkomen. Er waren nog veel checkpoints maar nergens hoefden we te stoppen. Mijn lonely planet is van 2009 dus gaf een heel somber beeld maar dat klopt dus niet meer. Volgens mij komt later dit jaar een nieuwe uit. Maar goed de oorlog zit hier dus nog erg vers in het geheugen en is ook nog wel te zien in het gebied, maar te gelijker tijd ben je er ook niet heel erg bewust van constant. Maar goed die horror verhalen later! So far all your need to know information! O nee, wat je ook nog moet weten is dat het ongeveer 275 km is. Over een redelijk goede weg! Nu weet je echt al het benodigde!

We vertrokken al vroeg om 3 uur! Dat betekende opstaan om kwart over 2. Het wordt een lange rit. We doen er uiteindelijk zo'n 7 uur over (over 275 km over een goede weg... bizar he) En Uncle is de meest onverschrokken bestuurder die ik ooit ontmoet heb. Onderweg een beetje geprobeert te slapen maar zelfs de jeeps zijn eigenlijk te klein voor mij, oow wat mis ik onze comfortabele toyota soms. Rond een uur of zes even de benen gestrekt en ik ga in het midden zitten. Dit geeft me de gelegenheid tot een beetje slaap. Vader en Uncle zitten voorin, ik met Aunt en moeder in het midden en Thinu en Ravi achterin. Langs een meer ontbeten (meegenomen rice nd curry ofcourse) met een prachtig uitzicht. We zijn inmiddels al vlakbij Trinco. Na een uurtje zijn we rond half tien bij de marine basis. Even ter info, in mei en juni zijn de warmste maanden waarbij de temperatuur op kan lopen tot 40C. Dus we lopen allemaal te zweten als een rund. Op de basis zouden we een rondleiding krijgen ofzo iets maar omdat ik buitenlander ben mag ik er niet op. Ik ben dan ook natuurlijk een heel gevaarlijke spion, die zomaar een raket kan afschieten :D Maar goed we krijgen wel nummer 1 van gidsen. We gaan eerst naar de belangrijkste hindu tempel in Sri Lanka. Eerlijk gezegd vond ik het niet heel bijzonder, de eenvoud van de meeste boeddischtische tempels is indrukwekkender. Maar wel mooi uitzicht. Ik liep zo giga te zweten dat ik niet in de beste stemming was na ook een heel korte nacht, dus liep een beetje te mokken (ok, 40C is dus mn max, wordt nog leuk in India :D). Daarna beetje rondgereden in de auto, raampjes open en lekker wat wind in mn gezicht, mooie uitzichten en wat eten, de beste combi voor mn humeur. Daarna naar een boot gegaan, beetje rondgekeken, was vooral erg leuk voor de familie aangezien ze nog nooit op zo'n boot zijn geweest. Weer moet ik benadrukken dat het zo enorm heet was dat ik echt helemaal doorweekt was. In de haven stond een heerlijk windje, maar daar verbrand je dus levend. Toen gingen we naar een heel fijn gedeelte, nadat we eerst gids nummer twee mee kregen met de lunch, de hot springs! HOT springs zul je denken, maar er is niks verfrissender dan je wassen met warm water op zo'n hete dag. Het zijn zeven natuurlijke springs, die allemaal net van temperatuur verschillen, erg leuk. Daar ons dus twee keer gewassen (naja gezicht, armen en voeten). Toen onder een boom de lunch gehad. Verzorgd door de SL navy, rijst en curry met krab. Dat was even een challenge voor mij, hoe eet je een hele krab. Daarna nog fijn in wat hete chilli's gebeten dus toen was dat ook over. Eten thuis kan ik inmiddels allemaal wel hebben maar eten van anderen is altijd nog even oppassen. Toen naar een tempel wat buiten Trinco. Daar gingen we echt het platteland op. Nou dacht ik dat ik best wel in een meer rural area zat hier in Panagoda, maar dat is dus dikke onzin! Dit is pas echt rural! De hutjes waar sommige mensen in woonden! Nou heb ik aardig wat hutjes gezien in alle reizen, maar dit was wel een nieuw dieptepunt. Zo groot als mn kamer hier en dan met een hele familie. Onderweg nog wat mannen gezien die aan de weg werkten, gelukkig sprak er een Sinhalees (de bevolking is hier Tamil, die dus Tamil spreken, mijn familie is Sinhalees en spreken alleen maar Sinhalees) dus de weg gevraagd. Die mannen nog een fles water gegeven, die op was toen wij optrokken. De tempel zelf niet gezien, maar eerder de ruines die daar waren. Zeer oud, lijken erg op die in Anuradhapura, en zijn van ongeveer de zelfde tijd (ik geloof iets later). Erg mooi een heerlijk serene plek. Die droom werd even later hard verstoord toen we met een monnik spraken die in de tempel woont. Hij vertelde dat hij al 50 jaar op deze plek woonde. Maar de laatste 30 (tijdens de oorlog, die 30 jaar duurde) alleen. Of met soldaten. Hij vertelde dat de gevechten hier erg hevig waren en dat de Tamil Tijgers (LTTE) de tempel hadden verwoest. Ook hadden ze zijn buik open gesneden en voor dood achtergelaten. Hoe weet ik niet maar hij had het duidelijk overleefd. In een klein museum hingen foto's van wat de LTTE had aangericht. Verbrande bussen, auto's, doden soldaten en burgers. Voor mij was de meest indrukwekkende foto, een van een man die naakt tussen twee stenen lag. Toen ik vroeg hoe hij in deze positie was beland, bleek dat de LTTE nadat ze hem hadden vermoord, ze hem hebben uitgekleed en de stenen op hem gegooid. Angstig genoeg is die wreedheid niet een alleen staand incident, maar gebeuren dit soort dingen over de hele wereld en in alle tijden. Een boek dat ik in NL aan het lezen ben "Het lucifer effect" gaat hierover, en psychologisch gezien vind ik het machtig interessant hoe mensen toch zulke monsters worden. Maar goed, ik dwaal af en wou het kort houden :D Het is nu een uur of 5 en ik ben erg benieuwd naar het strand. De lonely planet en alles is super enthousiast over de stranden hier maar ik heb nog niet heel veel strand gezien en ik hou van stranden en zee, ze hebben het over een died-and-gone-to-heaven-state (wat ik moest uitleggen aan Thinu en we daarna de hele dag zijn blijven gebruiken). Na een wisseling van de gids (nu nummer 3, but who's counting) blijken we eerst nog naar een tempel te gaan. Ok, daarna dan naar het strand. De tempel ligt op een berg en als er ooit een tourist is geweest dan was die waarschijnlijk verdwaalt. Het ligt super afgelegen en bedekt. Eerst nog de berg op (zo'n 300 treden). Verder kan ik er niks over zeggen, het was een standaard tempel, geen idee wat hier allemaal is gebeurd en wat de geschiedenis is, maar OOOOOOH MY GOD!!! I-DIED-AND-HAVE-GONE-TO-HEAVEN!!!!!!!!!!!!!!!!!! Het was een zeer indrukwekkende gebeurtenis daar boven op die berg te staan in de sereniteit van een tempel (elke geloofsplek geeft mij altijd een rustig gevoel in mijn buik). Het heeft me echt zwaar ontroerd en ik was echt geraakt door die plek. Maar goed, daarna dus naar het strand. Omdat het inmiddels donker was (ja dat gaat hier snel, half uurtje, ongelooflijk) gingen alle mensen weg en hadden we het strand voor ons alleen. Ook leuk, samen met Ravi en Thinu lekker in het water gezwommen/gestaan. Uiteindelijk rond 7 uur, half 8 weer in de auto. Toen gebeurde er een heleboel waar  ik niks van begreep. Maar rond half 9 waren we dan in het hotel dat ongeveer 10 min van het strand was, hahahaha! Daar heerlijk gedouched, vanwege het laag-seizoen waren wij de enige. Het diner was weer van de army, en ze eten hier goed dat moet ik zeker zeggen! Het hotel is van een man, die 20 jaar in de UK heeft gewoond en gewerkt en die na de oorlog terug is gekeerd naar SL! Spreekt vloeiend Engels, dus erg leuk om ook met hem te kletsen. Zijn opinie over SL is erg anders dan die van de familie, dus er onstond er een leuke discussie over politiek (tussen mij, hem en Ravi). Hij had erg moeite om na al die jaren weer te wennen in SL. Volgens hem was het grootste probleem de corruptie (from top to bottom, from the bottom to the top). Na deze lange en toch ook zeer vermoeiende dag weer op tijd naar bed. Dus om tien uur lagen we in onze bedjes heerlijk te slapen. De volgende morgen iedereen weer veel te vroeg wakker naar mijn zin (6 uur) en moest ik echt door Thinu en Ravi uit bed getrokken worden. Maar het is met een goed doel want vandaag gaan we naar Sigiriya (Lion's rock),(Sinhalese - සීගිරිය)(tamil=சிகிரியா). Deze enorme rots is enorm indrukwekkend. Zo is ook de prijs (3330 rupees, waar locals ik geloof 100 rupees betalen, tjah...) Het is een enorm gevaarte waar vroeger eerst een klooster (nog een ijsje over gewonnen) en werd vooral beroemd omdat King Kashyapa een paleis bouwde boven op het gevaarte. Nou ja voor meer info, verwijs ik je graag naar wikipedia. Het is een enorme klim naar boven, en omdat het al half 11 was moesten we ook wel opschieten. Alle volwassenen hebben ons hier in de steek gelaten en zijn het jonge volk naar boven gegaan. Gewapend met camera's, een fles water en een fles creamsoda (met suikers voor de energie) wij naar boven. De eeuwenoude fresco's, the mirror's wall, de lions gate allemaal erg indrukwekkend. Maar ook de ijzeren trappetjes waren erg indrukwekkend, maar dan minder positief, op zulke momenten heb ik het gewoon niet echt op hoogtes, gewoon stug door blijven lopen en niet te veel nadenken. Het uitzicht is ook hier echt grandioos. Zeer indrukwekkend en heel begrijpelijk dat al die jaren mensen hier al komen om deze rots te beklimmen en te bekijken. Na een poosje weer naar beneden, dat gaat toch een stuk gemakkelijker. Wel zijn we natuurlijk zowel op de weg naar boven als naar beneden helemaal doorweekt. Rond half 1 zijn we weer bij de auto, nadat we ook het museum een bezoekje hebben gebracht. Omdat het nog best een rit is naar huis en lekker cool met de raampjes open gaan we opweg. Onderweg doe ik nog lekker een dutje. En probeer wat te slapen, hoewel dat soms wat lastig is. Rond 4 uur gaan we lunchen in een restaurantje, je weet natuurlijk wel wat :D Dan is het nog een paar uur rijden voor we weer thuis zijn. Deze keer op een redelijk normale tijd. Iedereen gaat lekker douchen, wat spulletjes opruimen en nog wat eten. Dan naar bed, want de Sigiriya beklimmen daar wordt je best moe van!

Al met al weer een heel erg leuke, drukke trip. Niet de hilariteit van de vorige met alle poep-problemen, maar door dat je met minder mensen bent ook minder gedoe (of te wel minder lang wachten!). Daarnaast was het leuk om ook alleen met Ravi en Thinu op pad te zijn en bv de Sigiriya met zn drieeen te beklimmen! Ben erg blij met deze trip was zeker weer een ervaring!!!!

Veel liefs en knuffels,

Rianne

ps. ga nu meteen door met de volgende!

No comments:

Post a Comment