Saturday, May 28, 2011

De eerste week zonder Thinu!

Hoi lieve familie en vrienden!

Er is al weer veel gebeurd. Elke keer denk ik: "moet even een blogje schrijven maar oow morgen gaan we waarschijnlijk dit of dat doen, dus ja dat schiet dan ook niet op!" Dus nu even een rommelig verhaal over alles wat er de laatste tijd is gebeurd.
Een van de belangrijkste gebeurtenissen is dat Thinu naar een Army-camp is gegaan. Het is een Leadership camp voor alle toekomstige universiteitsstudenten. Lekker op zn Sri Lankaans, op maandag krijg je te horen dat je voor half 12 op zondag je moet melden met een dikke waslijst aan spullen die je moet meenemen. In het begin was ik echt tegen dit Army-camp idee maar nu heb ik er een beetje gemixte gevoelens over. De officiele verklaring is dat de regering op deze manier fysiek en mentale sterke studenten wil creeren die het leven op de universiteit aankunnen. Maar het is eigenlijk voor iedereen duidelijk dat de regering op deze manier wil proberen ontgroeningen tegen te gaan. Op deze manier hoopt de regering dat de eerstejaars mondiger worden en daardoor nee zeggen te ontgroeningen. Zelf vind ik dit volkomen belachelijk en absurd. Als je iets wilt doen aan ontgroeningen dan moet je dat op de universiteit en per universiteit regelen. Meer regels maken (maar heb Ravi een beetje uitgehoord en wat hier een ontgroening is dat is voor de meeste Europese begrippen een lachertje) en zorgen dat de universiteit het meer in de hand heeft. Ik betwijfel sterk dat je in drie weken kinderen zo kan veranderen dat ze nee zeggen tegen ontgroeningen. En een al heel oud systeem wat ook zeker wel een nut heeft. En alsof de oudere jaars geintimideerd zullen zijn, mensen die dat denken zijn duidelijk zelf nooit naar de universiteit geweest (wat hier voor sommige regering mensen geldt). Naja dit is dus belachelijk en ik denk/hoop niet dat het de systemen veranderd.
Nu het gedeelte waarom ik er toch een beetje positief ook over ben, het is heel goed voor Thinu. Ze was de hele week super verdrietig en ondersteboven van dit nieuws. Erg begrijpelijk want Thinu is nog nooit een dag van haar familie weggeweest. Ze heeft met haar 19 jaar 1 keer een nachtje ergens anders geslapen en dat was bij haar nichtje 5 minuten hier vandaan. Het is dus een hele grote stap om dan 3 weken van je familie verwijderd te zijn. Sowieso is 19 hier niet hetzelfde als 19 bij ons. En worden vooral meisjes hier super beschermend opgevoed. Er was dus ook veel rumoer onder ouders dat al die meisjes daar dus zonder familie heen moesten (ik maakte al de grap dat bij ons het rumoer niet zozeer zou zijn over al die 19 jarigen alleen zonder ouders, maar wie dit dan betaald (het kost de regering 90 miljoen rupees) dat zouden ze er nooit doorheen krijgen). Ze heeft dus ook al gebeld om te vragen hoe je moet douchen zonder je haar te wassen (hier douchen ze alleen als ze ook hun haar wassen anders dan gebruiken ze een kraan en gooien ze water met een bakje over zich heen, geloof ik). Wat ik dan weer super hilarisch vond, maar eerlijk is eerlijk ik heb ook in de AH gestaan met mn moeder aan de telefoon: "mam, hoe maak je jus?" of " mam, hoe maak ik andijviestamppot?". Het is goed dat ze in dit kamp zit want ze is nu wel goed bezig. Ze is eindelijk lekker actief bezig met ochtendgymnastiek (drill echt hoor met geschreeuw enzo, dat vind ik dan weer helemaal niks) van 6-7 en dan ontbijt en dan van 8-9.30 weer sporten. Dan s'middags lekker een doodsaaie lecture (volgens mij met dikke regering propaganda) het is zo saai dat ze soms in slaap valt hahaha!  En dan weer een sporten, netbal, basketbal etc. En dan s' avonds verschillende dingen. Ze moeten een dans voorbereiden om later op te treden dus in een groepje dat allemaal organiseren, ze trekken allemaal hun nieuwe sari's aan! En dan rond 10 half 11 naar bed. Het goede hieraan is dat ze dus een druk programma heeft waardoor ze niet s'middags kan slapen en goed eet. Ik vond het altijd al een beetje ongezond hoe ze thuis leefde. Ze sliep soms voor uren s'middags en was dan s'avonds zo moe dat ze hele maaltijden oversloeg waardoor ze dan later weer giga pijn in haar buik had. Ze is al meerdere keren ziek geweest in de tijd dat ik hier ben. Ik heb toen al een paar keer gezegd dat ze te veel sliep en meer actieve dingen moest doen. Maar door het eerder uitgelegde schoolsysteem zijn ze hier zo gefocust op school dat ze bv allemaal helemaal niet meer sporten. Dus dat is het beste van dit kamp. Haar hele fysieke systeem wordt nu gereset waardoor ze zich hopelijk ook beter voelt als ze weer thuis is. Ik hoop dat ze dan de discipline heeft om dit thuis doortezetten. En ik vind het gezond dat ze nu lekker met haar vriendinnen bezig is en niet alleen maar thuis hangt achter facebook om barnbuddy te spelen. Goed dus dit was mijn mening! Had de regering het toch ergens aan het goede eind.

Het nadeel voor mij is vooral dat ik nu wel mn kleine zusje/maatje mis. We hadden toch ook veel afleiding door elkaar. Ravi heeft het nu als zijn taak opgevat om meer bezigheden voor mij te bedenken. Want als ik elke dag na de montessori alleen zit voor uren daar worden we allebei niet gelukkiger van. Een van de plannen was om met een vrouwelijk monnik af te spreken die prima Engels spreekt. Moest ik wel eerst nog meer witte kleren kopen (wie had ooit gedacht dat ik meer witte kleding moest kopen, dit is dus een gebrek aan mn voorbereiding hahahaha!). Maar na een week wachten bleek vrijdag dat deze monnik helemaal niet in het land is... Tjah wat een anticlimax toch weer. Ik had me er niet al te veel op verheugd want dan kun je alleen maar teleurgesteld worden, maar het leek me wel erg leuk. Dat ik al mijn vragen over het boeddisme op haar af kon vuren en dat ze me kon leren mediteren ofzo. Ik zag het al helemaal voor me. Maar goed dit plan is dus mislukt, we zullen volgende week wel zien wat ik ga doen. Ga onder andere naar Colombo omdat ik nu toch echt wel ook mijn India visa moet regelen.

Breaking news!!!!
Voor diegene die mijn reisschema weten, die zullen nu toch wel denken... huh je ging toch 2 juni naar India waar blijven alle afscheidsverhalen en je bent veel te laat om je visa te regelen. Voor al diegene heb ik nieuws. Ik kan Sri Lanka nog niet los laten. Het is nu ook thuis. Een maand in India alleen rondreizen voelde gewoon veel te lang. Ik wilde langer bij mijn familie hier in Sri Lanka blijven. Dus heb ik mn ticket omgeboekt en nu vertrek ik de 16e naar India. Dan ga ik twee weken rondreizen Van Delhi naar Jaipur en Agra (Taj Mahal).  Dus dat is wel even wat anders maar iedereen hier vind het prima en ik ben zelf erg blij dat ik het heb gedaan. Kan ik het afscheid nog lekker even uitstellen!

Afgelopen week dus niet naar de monnik geweest. Het heeft na 2 weken van geen regen eindelijk weer geregend. Het is steeds rond de 30 graden maar de vochtigheid is zo hoog dat ik niet de enige was die er moeite mee had. Ook de familie en andere mensen zeiden dat het super warm aanvoelde. Dat is ook best vermoeiend. Afgelopen week heeft het dus weer geregend dus dat voelt een stuk beter. Wat me elke keer wel weer super verbaasd is hoe de regen mensen hier totaal verlamd. Ze kunnen niet meer naar school of werk (Ravi is de hele week thuis gebleven) want anders worden ze ziek. En het grappige is dat het ook nog echt zo is. Een klein buitje en iedereen loopt te kuchen en te snotteren. De immuunsystemen zijn duidelijk totaal niet gebouwd op regen. Omdat mijn systeem ons koude kikkerlandje gewend is (hoewel ik hoorde dat er nu een droogde heersde, hoe ironisch) heb ik nergens last van. Maar goed het was dus heel rustig op de montessori, aangezien de helft van de kids maar kwam opdagen. En s'middags kon ik uitgebreid met Ravi ouwehoeren aangezien die thuis was. Wel woensdag nog weer een goeie migraine aanval gehad dus met wat panadol op nog lekker geslapen. Maar smiddags hier slapen is geen pretje, dat is zo warm dat het gewoon niet meer leuk is. Ik probeer het zoveel mogelijk te vermijden ook zodat ik s'avonds in slaap val. Elke ochtend kwart voor 7 is voor mij weer een opgave, en elke avond rond 10 half 11 of 11 uur ook. Ik ben gewoon een avondmens. Maar als ik tussendoor niet slaap en lekker bezig blijf dan gaat het best goed. Vanochtend lekker uitgeslapen tot 9 uur. En pas rond tienen mn bed uitgekomen . Erg fijn :D

Nou vandaag is Shaggy jarig. Dus om mijn je-verjaardag-is-een-feestje-en-dat-moeten-we-vieren-campange door te zetten gaan we vanmiddag naar zn huis met kado's en taart. Ook hebben we zn vader mn horoscoop gegeven (met geboortetijd 8.20 en coordinaten van Schoonebeek!) dus ben benieuwd wat ik vandaag te horen krijg over mn toekomst. Hopelijk dat ik heel gelukkig wordt en nog vaak terug kan komen naar Sri Lanka!!!

Veel liefs en knuffels,
Rianne

3 comments:

  1. Hey Rianne,

    Weer een leuk verhaal. Jou pleidooi voor lichaams-beweging/sporten vind ik wel mooi, maar ik lees niet wat jij de afgelopen tijd daaraan hebt gedaan ;)
    Hier is het wel wat minder droog geworden, hoewel de boeren dat waarschijnlijk niet met me eens zijn vind ik toch dat er al weer voldoende regen is gevallen. Het onkruid schiet de grond uit!
    Dat de mensen daar agv de regen zo snel iets mankeren is eigenlijk wel een beetje vreemd want het klimaat is ze toch niet vreemd. Of is het een combi van water/vocht en hygiene!? En dat jij nergens last van hebt is mazzel, want ik ben de hele afgelopen week al aan het snotteren en grieperig.
    Hopelijk heeft je campgane "je-verjaardag-moet-je-vieren" succes en is dat een blijvende nalatenschap en kom je zo in het plaatselijke geschiedenis boekje.
    En wat het geluk betreft: geluk moet je ervaren in het NU want als je gaat wachten tot je het WORDT dan kan het wel eens lang duren.
    Ik denk dat 'gelukkig zijn' is geen doel, maar een aaneenschakeling van mooie, fijne, bijzondere, etc ervaringen ... Amen hahaha.

    Dus, ongeacht de horoscoop, wens ik je nog heeeeel veeeel geluks ervaringen en momenten!!

    Veel succes met het ophalen van je India visum.
    Liefs JPapa.

    ReplyDelete
  2. Hoi meis, het zou hier inderdaad best wat meer kunnen regenen. Ook al vindt JP het al meer dan genoeg. Het houdt wel in dat alle produkten duur gaan worden deze zomer/najaar.
    Hoop voor Thinu daar wat meer gezond leven opdoet en het thuis niet meteen vergeet.
    Hebben in Rotterdam net het 6e Opera-dagen-festival achter de rug. Ben naar veel aktiviteiten geweest en heb ook aan verschillende dingen meegedaan. Gaan op 11 juni a.s. voor het 4e jaar bij een van onze koorleden in de tuin zingen, voor een publiek van plm. 80 man, met een koor van ruim 50 man. Hoop dat het weer geweldig wordt. Daarna gaan we lopend naar zijn buurman (restaurant De Johannahoeve) waar we een koud en warm lopend buffet nuttigen. Wordt dus weer een leuke happening. En 25 juni met hetzelfde koor zingen in Renesse bij div. mensen in de tuin.
    En verse mosselen eten. Heerlijk.
    Zo, ik dacht ik schrijf nu ook eens iets over hier.
    Gr. meis en een dikke kus van tante B.

    ReplyDelete
  3. Hallo Rianne
    Weer een lang "relaas" . Je zult ervaren dat het heel nuttig kan zijn om andere culturen te zien en mee te maken. Wat hier allemaal kan, is niet altijd positief. (Ik hoor je al mopperen over die conservatievelingen) Maar wij vinden het heel fijn dat jij het daar zo goed naar je zin hebt en missdhien zijn wij wel een beetje jaloers.
    Rianne het allerbeste en veel liefs van
    OenO

    ReplyDelete